بهبود تدریجی اگزمای پوستی نوزادان با گذر زمان

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، مریم سادات ساداتی، عضو هیأت علمی گروه پوست دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شیراز گفت: اگزما یکی از شایع‌ترین بیماری‌های پوستی است که افراد در سنین مختلف ممکن است به آن مبتلا شوند و بروز آن به‌ویژه در فصل‌های سرد سال افزایش می‌یابد. دکتر مریم سادات ساداتی، دانشیار و عضو هیأت علمی گروه پوست دانشگاه علوم پزشکی شیراز، با تشریح انواع اگزمای پوستی، به راهکارهای پیشگیری و درمان این بیماری اشاره کرد.

به گفته وی، اگزما می‌تواند منشأ ژنتیکی داشته باشد و از ابتدای تولد بروز کند یا در اثر عوامل و محرک‌های محیطی ایجاد شود؛ با این حال، مهم‌ترین مشکل بسیاری از مبتلایان، بازگشت و عود بیماری پس از دوره بهبودی است.

ساداتی با توضیح علائم این بیماری گفت: اگزمای پوستی معمولاً به‌صورت ضایعات خارش‌دار در بخش‌های مختلف بدن، به‌ویژه دست‌ها ظاهر می‌شود و در برخی موارد، ترشحات تاولی همراه با خارش شدید دیده می‌شود که ممکن است با عفونت نیز همراه باشد.

وی فصل سرما را یکی از عوامل مؤثر در تشدید و عود اگزما دانست و افزود: خشکی پوست در این فصل نقش مهمی در بروز علائم دارد. در صورتی که استفاده از مرطوب‌کننده‌ها به تنهایی باعث بهبود نشود، مراجعه به پزشک برای جلوگیری از پیشرفت بیماری ضروری است.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با بیان اینکه روند درمان بر اساس شرایط هر بیمار تعیین می‌شود، اظهار کرد: درمان اگزمای پوستی می‌تواند شامل تجویز کرم‌ها و پمادهای درمانی، مرطوب‌کننده‌های مؤثر، داروهای ترکیبی یا خوراکی باشد و در موارد شدید و نادر، حتی بستری شدن بیمار نیز ممکن است ضرورت پیدا کند. همچنین رعایت توصیه‌های مراقبتی مانند پرهیز از تماس با مواد محرک و مرطوب نگه داشتن منظم پوست، نقش مهمی در کنترل بیماری دارد.

ساداتی در ادامه به اگزمای شغلی به‌عنوان یکی از انواع شایع این بیماری اشاره کرد و گفت: این نوع اگزما به‌ویژه در برخی مشاغل صنعتی و همچنین در میان بانوان به دلیل تماس مکرر با شوینده‌ها بیشتر مشاهده می‌شود و معمولاً ناحیه دست‌ها را درگیر می‌کند. استفاده از دستکش مناسب، مرطوب‌کننده‌ها و کاهش تماس با مواد محرک، از راهکارهای مهم پیشگیری در این موارد است.

وی در پایان با اشاره به نقش عوامل تغذیه‌ای در بروز برخی موارد اگزما خاطرنشان کرد: تشخیص ارتباط اگزما با عوامل غذایی نیازمند بررسی‌های تخصصی و پیگیری درمانی دقیق‌تر است.