راهبری هوشمند کشاورزی

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، این طرح که «رهک» یا راهبرد هوشمندسازی کشاورزی نام دارد، با توجه به تحولاتی که کشاورزی جهان در سال‌های اخیر تجربه کرده، طراحی شده است. مبنای اصلی این طرح، نظام‌های بهره‌برداری است؛ یعنی تعاونی‌های تولید، کشت‌وصنعت‌ها، شرکت‌های سهامی زراعی و تمام کشاورزانی که به‌صورت فردی یا گروهی فعالیت می‌کنند.

به گفته طراحان، در سال‌های گذشته اقداماتی برای هوشمندسازی انجام شده، اما این اقدامات بیشتر در حد زیرساخت‌های اولیه بوده است. برای نمونه، مرکز آمار و فناوری اطلاعات وزارت جهاد کشاورزی برخی پروژه‌ها را آغاز کرده، اما این اقدامات کافی نبوده و نیاز به یک برنامه جامع و کامل احساس می‌شود.

­پیش از این نیز طرح‌هایی مانند اصلاح الگوی کشت یا قانون افزایش بهره‌وری تصویب شده بودند، اما بخش قابل‌توجهی از بودجه‌های مصوب آنها پرداخت نشد. برای مثال:

• از  ۳۰۰۰ میلیارد تومان اعتبار اصلاح الگوی کشت، تنها حدود ۱۰۰۰ میلیارد پرداخت شد.
• از ۹۰۰۰ میلیارد تومان بودجه قانون افزایش بهره‌وری و سند دانش‌بنیان امنیت غذایی، کمتر از ۲۷۰۰ میلیارد تخصیص یافت.

به همین دلیل برخی کارشناسان نسبت به طرح‌های جدید تردید دارند و می‌پرسند:

«وقتی طرح‌های قبلی با کمبود منابع مواجه شدند، منابع اجرای طرح جدید از کجا تأمین خواهد شد؟»

با وجود این انتقادها، مجلس نسبت به اجرای طرح رهک ابراز اطمینان می‌کند. نمایندگان معتقدند:

• نظام‌های بهره‌برداری موجود دارای بودجه و سازوکار‌های مالی مستقل هستند.
• تعاونی‌های تولید از گذشته ساختار اجرایی داشته‌اند.
• وزارت جهاد کشاورزی و سایر دستگاه‌ها موظف‌اند از محل بودجه‌های جاری خود همکاری کنند.

بنابراین، از نگاه مجلس، اجرای طرح بار مالی جدیدی برای دولت ایجاد نخواهد کرد و می‌توان از زیرساخت‌های موجود بهره گرفت.

­این در حالی است که بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس، فقط ۱۲ درصد از زمینهای کشاورزی کشور به سامانه‌های پایش هوشمند مجهز هستند؛ رقمی که نشان می‌دهد فاصله قابل‌توجهی میان وضعیت فعلی و اهداف طرح رهک وجود دارد.