پخش زنده
امروز: -
محمود حبیبی کسبی شاعر کشورمان قصیده ای با عنوان پرچمدار سروده است.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، محمود حبیبی کسبی شاعر کشورمان قصیده ای با عنوان پرچمدار سروده است.
به جوش نوحه فقط گرم میشود دم ما / که موج موج حماسهست در رگ غم ما
هزار جامهٔ خونین به زیر رخت عزاست / چه صبحها که دمد از شب مُحرم ما!
به لالهزار وطن، داغ سروها زندهست / دمیده از افق اشک، صبح شبنم ما
خوشا به راه دفاع از حریم مام وطن/ شهادتی که کفن هم مباد مَحرم ما
فدای پرچم ایران و رقص در بادش / به دوش رفتن تابوتهای ماتم ما
چه بیمِ تیغ، نمکخوردهٔ شهادت را؟ / در این مصاف به جز زخم نیست مرهم ما
شبیه نخل «رشید» ایستاده میمیریم / فقط به وقت رکوع است قامت خم ما
به چشم مردم ما فَرّ «ایزدی» اشک است / که «شادمانی» ما رشک برده بر غم ما
به راه قدس، سر از کربلا درآوردیم / به رنگ خون «سلیمانی» است خاتم ما
ز جانفشانی ما زخم هم دهان وا کرد / که وقت رزم نشیند به خوان حاتم ما
قسم به آه نفسگیر مادران شهید / دَم صلیب رجز شد سکوت مریم ما
کمان آرش ما چلّه چلّه سجیل است / به رخش شاهد خود برنشسته رستم ما
میان معرکه صیاد را به دام انداخت / به آه شعلهور، آهوی آسمانرم ما
زمان هرولهٔ هاجر مهاجر شد / امید نسل ذبیح است جوش زمزم ما
نگاه کن! شب تاریک طفلکی مظلوم / پُر از ستاره شد از حملهٔ دمادم ما
نگاه کن! لب عطشان کودکی مغموم / به خنده باز شد از شعلههای نمنم ما
ز خصم هیچ نماند به غیر خطّ غبار / رسد به خطّ مُقدم اگر که مَقدم ما
به هم زدهست حساب و کتاب دنیا را / صف منظم ما، جنگ نامنظم ما
تن است حبّ وطن، جان ماست حبّ علی / نشستهاند به یک دل، دو عشق توأم ما
در این میانه، دل ما به سیدی گرم است / که دست اوست عَلم در صف مُقدم ما
زهی مراد، که آزادگان دهر شدند / مرید سرو سهی قامت معمم ما
به خطبهای همه طومار ساحران پیچید / عصا نیاز ندارد کلیم خوشدم ما
به هم تنیده به محراب حرب، از رجزش / طنین خطبه و تکبیرهای محکم ما
نهادهایم سرِ غم به شانهٔ لطفش / به لطف، شانه کشیده به زلف دَرهم ما
به زیر بیرق عباس، میر پرچمدار / نشسته است و بلند ایستاده پرچم ما
به اشک نوحه درآمیخت شورِ «ای ایران» / وطن شدهست حسینیهٔ معظم ما
به عشق یار خراسانی، از تمام جهان / فقط خلاصه به ایران شدهست عالم ما
زمان شهرت ابنزیاد و غربت ماست / ولی خدا برکت میدهد به این کم ما
اگر تمام جهان دشمن است و دشنام است / چه بیم؟ تا که خدا هست یار و همدم ما