«اردک دیوانه»؛ ثمره روایتگری جنگ است

حسین شرفخانلو، نویسنده در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری صداوسیما درباره واکنش جامعه نویسندگان به رخداد‌های جنگ تحمیلی اخیر علیه ایران گفت: آنچه در این مدت بیشتر در فضای مجازی دیده شد، کنش جدی نویسندگان، به‌ویژه کسانی بود که در حوزه روایت فعالیت دارند.

وی افزود: از همان روز‌های ابتدایی این جنگ، گروه‌های تخصصی و پرجمعیتی شکل گرفت که توسط قدیمی‌های حوزه روایت مدیریت می‌شد و تمرکز اصلی آنها جمع‌آوری روایت‌های افراد و اشخاص از دل وقایع بود.

آقای شرفخانلو افزود: این حرکت تنها محدود به همان دوازده روز نماند و در ادامه نیز در مقاطع مختلف تداوم پیدا کرد.

وی گفت: این روایت‌گری بعد‌ها به رخداد‌های دیگری نیز کشیده شد؛ از جمله فضای محرم و حضور رهبر شهید در حسینیه که بازتاب و واکنش‌هایی میان نویسندگان به همراه داشت. حتی در مقاطعی که درگیری‌ها کوتاه‌تر بود یا به شکل زد و خورد‌های پراکنده ادامه داشت، روایت‌ها همچنان در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی جریان داشت.

این نویسنده افزود: بخش مهمی از آنچه می‌توان «جنگ روزانه در شبکه‌های اجتماعی» نامید، توسط همین نویسندگان روایت شده است. در این میان روایت‌های قشنگ و جذابی از سوی دوستان نوشته شده که می‌تواند به‌عنوان ملات اولیه برای ثبت تاریخ معاصر مورد استفاده قرار گیرد.

وی گفت: البته ارزش نهایی این روایت‌ها زمانی آشکار می‌شود که با گذشت زمان، نویسندگان یا پژوهشگران دوباره به سراغ آنها بروند، آنها را در کنار هم قرار دهند، بررسی و واکاوی کنند و از دل نوشته‌های شتاب‌زده‌ای که در لحظه و تحت تأثیر هیجان وقایع نوشته شده‌اند، روایت‌های پخته‌تر و ماندگارتری استخراج کنند.

شرفخانلو در ادامه به انتشار برخی آثار مکتوب در این زمینه اشاره کرد و گفت: در همین مدت چند کتاب نیز منتشر شده است، یکی از این آثار، کتاب «اردک دیوانه» است که آن را کتابی شریف و قابل توجه در این حوزه می‌داند. علاوه بر آن، یکی دو کتاب دیگر نیز منتشر شده و حتی یک کتاب الکترونیکی نیز به همت خانم جمالی و دوستانشان تهیه و منتشر شده است.

همچنین به گفته او، کتاب دیگری با موضوع «خانه و وطن» نیز در حال جمع‌آوری است که احتمالا می‌تواند به اثری قابل توجه در این حوزه تبدیل شود.

شرفخانلو تأکید می‌کند که این آثار در واقع نمود بیرونی اتفاقی هستند که در میان نویسندگان رخ داده است. به گفته شرفخانلو، نوشتن برای نویسنده تنها به تولید اثر برای مخاطب محدود نمی‌شود، بلکه تأثیری درونی نیز بر خود نویسنده دارد. او توضیح می‌دهد که کسانی که توانایی نوشتن دارند، با نوشتن آرام می‌شوند و این فرایند نوعی تخلیه هیجان ناشی از تجربه جنگ و وقایع پیرامون آن به شمار می‌آید.

به اعتقاد این نویسنده، نوشتن در چنین شرایطی یک خیر دوسویه است؛ از یک سو نویسنده با روایت کردن، مخاطب را در جریان آنچه گذشته قرار می‌دهد و ابعاد مختلف وقایع و زیبایی‌های نهفته در آن را نشان می‌دهد، و از سوی دیگر خود نویسنده نیز از طریق نوشتن به آرامشی می‌رسد که شاید در غیر این صورت دستیابی به آن دشوار باشد.

حسین شرفخانلو تا کنون آثاری همچون «آخری شهید می‌شوی»، «قصه قبرستون» و «ثواب نرفتن» را به رشته تحریر دراو‌رده است.