سهراب سپهری ، شاعر طبیعت و صیاد لحظه ها

 

سهراب، شاعر طبیعت و ستایش از آن است. او در اشعارش چنان عناصر طبیعت را به‌تصویر می‌کشد که به خواننده این احساس را

می‌دهد که در متن طبیعت است و با این احساس به آرامش می‌رسد. او به‌مثابه آینه‌ای در برابر طبیعت است که حقایق آن را برای دیگران منعکس می‌کند.

اشعارش تصویر‌های شاعرانه و بدیع و رنگارنگ دارد.

برخی بر این اصل در شعر‌های سهراب سپهری معتقد هستند که او با آگاهی و حضوری که در دنیای تصویر و هنر‌های تجسمی داشته و با درک از مفاهیم موجود در زبان عناصر تصویر، پیام خود را به بیننده القاء می‌کرده و علت اینکه اشاره‌های او در بیان موضوع بر دل می‌نشیند، آگاهی و تسلط او نسبت به درکی است که از راه چشم و ارتباط عناصر تصویر عاید انسان می‌شود؛ به‌این‌معنی، رابطهٰ رنگ‌ها، خطوط، سایه‌روشن‌ها در طبیعت و ساختمان اشیاء و احساس جاری در آن‌ها ترکیب این عناصر به‌اضافهٔ عواملی، چون ریتم، فضا ، زمان ، حرکت ، جنسیت ، بافت در کنار هم در یک ترکیب، احساس را به بیننده القاء می‌کنند.