خوردبین: لوبانوف روی گلها مقصر نبود

به گزارش خبرگزاری صداوسیما؛ محمود خوردبین درباره درگذشت همایون بهزادی-پیشکسوت پرسپولیس افزود: از دست دادن همایون بهزادی واقعا برای ما دردناک است. او از بزرگان فوتبال ایران بود که جای خالیش برای همیشه باقی خواهد بود و من خاطرات زیادی از او دارم. همایون خان مرد بزرگی بود و من رزرو او بودم. هر گاه بازی نمی‌کرد، مصدوم می‌شد یا مشکلی وجود داشت، به جای او بازی می‌کردم و یا اینکه همان زمان در ترکیب تیم ملی ایران برای المپیک فیکس بازی می‌کردم. تا مدت‌ها باید در زمان‌های 10، 15 دقیقه‌ای بازی می‌کردم ولی آن روزها افرادی در خط حمله پرسپولیس بازی می‌کردند و همایون بهزادی به قدری بزرگ بود که رزرو او بودن هم افتخار بود و من از این مساله ناراحت نمی‌شدم. به هر حال او کاپیتان تیم هم بود.

وی ادامه داد: یادم می‌آید یک روز همایون بهزادی سر تمرین آمد در حالی که کفش‌های نویی داشت، او با شوخی کفش‌ها را به من نشان داد و گفت: نگاه کن کفش‌های جدید گرفتم، حال حالاها قصد دارم بازی کنم.

خوردبین درباره شرایط تیم پرسپولیس خاطرنشان کرد: بازی‌های جام شهدا فرصت خوبی است بعد از این تعطیلات خودمان را آماده مسابقات کنیم. برابر سایپا هم بازی خوبی انجام دادیم. آقای برانکو می‌خواست از اکثر بچه‌ها استفاده کند. در نیمه اول سرتر از حریف بودیم و می‌توانستیم گل‌های بیشتری بزنیم ولی در نیمه دوم کمی عقب کشیدیم.

سرپرست تیم پرسپولیس درباره ارزیابی خود از عملکرد لوبانوف تصریح کرد: نوع حرکاتش نشان می‌دهد دروازه‌بان خوب و با تجربه‌ای است و واقعا به او امیدواریم. به نظرم روی گل‌ها، تقصیر نداشت و خیلی از نزدیک خورد ولی در کل با توجه به زمان زیادی که از تعطیلی لیگ کشورشان می‌گذرد، دور از تمرین و آمادگی بود و قطعا عملکرد او در ادامه خیلی بهتر خواهد شد.

خوردبین درباره حذف تیم ملی المپیک ایران گفت: فرصتی بود که از دست رفت. مشکل اصلی این بود که تیم المپیک تمام بازیکنان خود را در اختیار نداشت. دو نفر از لژیونرها که نیامدند و بویژه از آن جهت که تمام کننده نداشتیم، حضور آزمون کمک می‌کرد. بازیکنی مثل احمد نوراللهی هم در تهران ماند و این اشتباه بود. او کمک زیادی می‌کرد. میلاد کمندانی هم هر وقت آمد به تیم کمک کرد ولی در همین بازی نیمکت‌نشین بود. البته تیم ایران در نیمه دوم از حریف خودش سرتر بود ولی تمام کننده نداشتیم. بعد هم که در 15 دقیقه پایانی، بچه‌ها از نظر بدنی کم آوردند و ژاپن هم کار را خود کرد و نتیجه گرفت.