داستان کهنه غیبت چشم بادامی ها

به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری صداوسیما؛ عللی وجود دارد که بگوییم غیبت کره جنوبی در رقابت های تکواندو بین المللی تهران احساس شد. جامی که بیست و هفت دوره قدمت دارد اما در سال‌های اخیر با فقر تیم ها و بازیکنان نامدار همراه شده است.

دورنمای مسابقات جام فجر این دوره با وجود تغییر زمان برگزاری، با حضور 9 تیم خارجی و البته سه تیم داخلی چنگی به دل نزد. با وجود حضور اندک تکواندوکاران المپیکی لیبی و برزیل، خبری از حضور بازیکنان مطرح جمهوری آذربایجان، ترکیه، افغانستان و روسیه در مسابقات نبود. هوگوپوشانی که از کشورهای همسایه چندین سال است مهمان مسابقات بین المللی ایران هستند و از لحاظ فنی به سطح بازیکنان ما نمی رسند، نمی توانند سطح انتظارات فنی را برآورده کنند.

پیکارهای جام فجر در تقویم فدراسیون جهانی به ثبت رسمی رسیده اما تبلیغ خاصی برای دعوت از تیم های خارجی از آن نمی شود. این رقابت ها از دو سال قبل دارای امتیازات المپیکی هم شده است و استقبال نکردن خارجی ها از آن باید به طور جدی ریشه یابی شود.

اصولا هدف از برگزاری رقابت های این چنینی استفاده هر چه بیشتر تکواندوکاران با تکنیک و تاکتیک های روز دنیا است و چه بهتر که بستری فراهم شود تا این تجربه اندوزی در داخل کشور و بدون هزینه های گزاف صورت گیرد اما به نظر می‌رسد با روند پیش گرفته شده، این بازیکنان درجه دو خارجی هستند که بیشترین سود را از رقابت با ایرانی ها می برند!

ایران و کره جنوبی 2 مدعی شاخص تکواندو دنیا در مسابقات مختلفی رودروی هم قرار گرفته اند و رقابت نزدیکی داشته اند. در این سال‌ها تیم های ایرانی بارها با سفر به شرق آسیا در تورنمنت های این بخش از قاره کهن از جمله کره جنوبی شرکت کرده اند اما با وجود تیم ها و هوگوپوشان بیشمار کره ای مدت ها است که حتی یک کره ای هم در شیاپ چانگ های ایران دیده نمی شود!

با اینکه به جز تکواندوکاران کره ای، قهرمانان جهان و المپیکی دیگری هم در دنیا وجود دارند اما این بازیکنان مدت‌ها است که رغبتی برای حضور در تورنمنت جام فجر نداشته اند.

امسال هم این بازیکنان ایرانی بودند که گوی سبقت را از رقبای خود ربودند که البته قدرت تکواندو ایران به عنوان قهرمان جهان و آسیا قابل پیش بینی بود اما تنه به تنه شدن با هوگوپوشان مطرح، حضور المپیکی ها و قهرمانان ایرانی را هم در مسابقات می‌توانست به دنبال داشته باشد.

خلاصه کلام اینکه در قیاس با تورنمنت های خارجی و حضور چند صد نفره تکواندوکاران در آن، انتظار می رود فدراسیون تکواندو مدیریتی برای رونق پیکارهای بین المللی خود داشته باشد.