چرایی انتقال اعضای گروهک تروریستی منافقین به آلبانی

بعد از ظهر روز جمعه، نهم سپتامبر آخرین گروه از اعضای گروه تروریستی منافقین (بیش از 280 نفر) اردوگاه لیبرتی بغداد را به مقصد آلبانی ترک کردند. نزدیک به 2000 نفر ازتروریست های منافق  ساکن اردوگاه لیبرتی از آغاز سال 2016 عراق را ترک کرده اند. هر چند ادعا می شود همه اعضای گروه تروریستی منافقین عراق را ترک کرده اند اما بر اساس گزارش شبکه العالم هم اکنون 600 نفر از عناصر این گروهک تروریستی  در کمپ آمریکایی کروپر در عراق حضور دارند.

قرار بود خروج منافقین از عراق چند ماهی بیشتر زمان نبرد، اما به گفته سفیر ایران در بغداد،  فشار آمریکایی ها باعث شد این روند چهارسال طول بکشد. به نظر می رسد یکی از علل طولانی شدن این روند تلاش امریکا برای استفاده از اهرم فشار این گروه تروریستی علیه تهران،  در مذاکرات هسته ای با ایران بود.

منافقین در طول بیش از سه دهه حضور مستمر در عراق، علاوه بر مشارکت در حمله به ایران و صورت دادن به ده ها عملیات تروریستی در سطح کشور، با رژیم صدام معدوم  در سرکوب گروه های معارض عراقی اعم از کردها و شیعیان شهادت دهها هزار شهروند عراقی هم شرکت داشته اند،  از همین رو از زمان اشغال عراق توسط نیروهای آمریکایی، بارها مقامات عراقی خواستار خروج این تروریست ها از خاک این کشور شده اند. در خلال سال های اخیر چندین بار نیروهای مردمی عراق به پایگاه پیشین آنها موسوم به اشرف حمله نموده اند که نهایتا منجر به انتقال آنها از اشرف به اردوگاه لیبرتی گردید. 

اما سوال اینجاست چرا آلبانی برای استقرار اعضای گروه تروریستی منافقین انتخاب شده است؟ 

در مقدمه باید گفت جمهوری آلبانی یک دموکراسی پارلمانی است که بر پایه قانون اساسی که در سال 1998اصلاح شد بنا شده ‌است.  این جمهوری کشوری است در جنوب شرقی قاره اروپا، پایتخت این کشور تیرانا است. حدود 3 میلیون وپانصد هزار نفر جمعیت دارد. آلبانی کوچک‌ترین کشور بالکان است که از شمالِ غرب با مونته‌نگرو، از شمالِ شرق با کوزوو، از شرق با مقدونیه و از جنوب و جنوب شرقی با یونان همسایه‌است. در سمت غربی آلبانی دریای آدریاتیک و در سمت جنوب غربی آن دریای ایونی قرار گرفته‌اند. در جنگ جهانی دوم هم آلبانی جزو نخستین کشورهایی بود که آلمان آن را اشغال کرد. آلمانی‌ها آلبانی را به عنوان تبعیدگاه یهودی‌ها در نظر گرفتند و به این ترتیب آلبانی تنها کشور اروپایی است که جمعیت یهودیانش پس از جنگ جهانی دوم افزایش یافت. پس از آن، پنجاه سال حاکمیت کمونیسم بر کشور آلبانی این کشور را از تمامی دیگر کشورهای اروپایی منزوی نموده بود تا اینکه با فروپاشی شوروی،   در سال 1990  این کشور استقلال خود را مجدداً به‌دست آورد. با از هم پاشیدن نظام کمونیست در جهان حزب‌های دموکراتیک جدید وارد میدان شدند و تغییر سیستم قدرت و ایجاد زمینه جدید باعث شد که آلبانی دوباره به سمت فرهنگ و فناوری غرب برود.

آلبانی «توافقنامه ثبات و همکاری» (SAA) با اتحادیه اروپا را که گام نخست برای درخواست عضویت به شمار می‌رود در ژوئن سال 2006 امضا کرد. برای اولین بار در بهار 2013 و پس از توافق هیلاری کلینتون، وزیر وقت امور خارجه آمریکا، با سالی بریشا، نخست‌وزیر سابق کشور آلبانی، 200 نفر از اعضای منافقین از کمپ لیبرتی در عراق به آلبانی منتقل شدند. پس از آن این روند ادامه یافت و دولت آلبانی در مواجهه با پیشنهاد کمک مالی از سوی دولت آمریکا و سازمان­ ملل حاضر به پذیرش تدریجی سایر اعضای این گروهک شد.

در رابطه با چرایی انتقال اعضای منافقین به آلبانی نکات زیر قابل ذکر است:

1.رهبری سازمان منافقین در طول روند رایزنی های طولانی آمریکا و سازمان ملل با دیگر کشورها تلاش نمودند که موافقت یکی از همسایگان ایران را برای اسکان در آنجا جلب نمایند تا بتوانند باصطلاح نفوذ خویش بر ایران را حفظ نمایند. در این زمینه صحبت ها از انتقال آنها به جمهوری آذربایجان و اردن به میان آمد که نهایتا با موافقت این کشورها همراه نبود. مخالفت همسایگان ایران در این زمینه امری طبیعی به نظر می آمد، چرا که پذیرش این تروریست ها موجب اثر گذاری در روابط ایران با آن کشورها خواهد گردید و لذا هیچ کشوری حاضر به تاثیر منفی روابطش با ایران بدلیل اسکان منافقین نبود. 

2. یکی از راه های پیشنهاد شده برای آینده منافقین، تقسیم آنها به چندین دسته و اعزام هر گروه به کشوری خاص بود. این پیشنهاد با مخالفت رجوی و برخی دول غربی مواجه گردید. بی شک تجزیه اعضای منافقین و فرستادن هر یک به کشوری آخرین تیر بر پیکر نیمه جان این سازمان تروریستی محسوب می شد. امری که نه سران سازمان و نه حامیانشان موافق این امر نبودند. به باور سران سازمان منافقین، حضور دسته جمعی منافقین در یک مکان موجب حفظ استحکام نیروهای سازمان و مانعی از فروپاشی آن می باشد. دولت های اروپایی و آمریکا نیز تلویحا جهت حفظ پیکره سازمان، تلاش نمودند که همه اعضای این گروهک در یک کشور اسکان یابند.

3.خروج سازمان از لیست گروه های تروریستی اتحادیه اروپا و آمریکا، حمایت برخی اعضای کنگره آمریکا از منافقین، ارتباط گیری با حامیان اروپایی و کسب منافع مالی از این کشورها همگی دال بر برنامه آتی دول غربی و منافقین برای همکاری های پیش روست. وجود سازمان و استقرار آن در یک مکان، فضایی را فراهم خواهد ساخت تا ضمن بهره گیری از نیروهای سازمان در بعد خرابکاری و جاسوسی، از آن بعنوان ابزاری بر علیه جمهوری اسلامی استفاده نمایند. انتخاب آلبانی نیز بدان روست که این کشور عضو اتحادیه اروپا نمی باشد و خود را ملزم به رعایت قوانین آن نمی داند، از این رو استقرار منافقین در این کشور و اعمال ضد بشری و غیر دموکراتیک آنها مسئولیتی را به ظاهر برای اروپایی ها ایجاد نمی کند.

4.گروهک منافقین تا چند سال پیش از سوی اتحادیه اروپا و آمریکا به عنوان سازمانی تروریستی در لیست سیاه قرار داشت، اما ابتدا اتحادیه اروپا و سپس وزارت خارجه آمریکا این گروهک تروریستی را از فهرست سازمان ‌های تروریستی خارج کردند؛ اما با خارج کردن این گروه از لیست گروههای تروریستی ماهیت تروریستی آن تغییر نخواهد کرد بنابر این کشورهای غربی برای رهایی از تهدیدات احتمالی این گروه، آلبانی را که به کمک های اقتصادی نیاز داشت با وعده کمک و پذیرش در اتحادیه اروپا، متقاعد به پذیرش این گروه کردند. در واقع باید گفت اگر گمان کنیم که آمریکا و اتحادیه اروپا با خارج کردن منافقین  از لیست تروریستی، دیگر آنان را تروریست نمی دانند و به تغییر ماهیت آنان اعتقاد دارد، اشتباه کرده ایم، زیرا برخورد آنان برای پذیرش این گروه نمایانگر این است که آنان هیچگاه به تغییر ماهیت این گروه معتقد نیستند، بلکه بر اساس مصلحت و برای مقابله سیاسی و معامله با ایران اقدام به این کار نموده اند. گمانه زنی‌ها حاکی از این است که سرکردگان این فرقه تروریستی با انتقال کامل منافقین به آلبانی، به عناصر خود ملحق شده و تحرکات اخیر منافقین در تشکیل یک مقر در کنار مقر تیرانا (مقر مرکز اعضا در آلبانی) به این مسأله صحه می گذارد. گفته می شود، منافقین مقری به نام مقر«مژگان» در کنار مقر «تیرانا» تشکیل داده‌اند که قرار است سران این گروهک با تدابیر شدید امنیتی در آن مستقر شوند.

5.آلبانی که سالیان سال در سلطه و هژمونی قدرت سوسیالیستی بلوک شرق (اتحادیه جماهیر شوروی سابق) بوده است دچار مشکلات عدیده اجتماعی، اقتصادی و زیربنایی است، نیاز مبرم به پیوستن همه جانبه به اتحادیه اروپا برای سرعت بخشیدن به رشد و رونق اقتصادی خود می باشد بنابر این با پذیرش پیشنهاد امریکا سعی کرده است از نفوذ این کشور برای پیوستن به اتحادیه اروپا بهره مند شود. 

در آخر هم باید گفت هر چند منابع وزارت کشور آلبانی از بیان دقیق تعداد اعضای گروهک منافقین که وارد این کشور شده اند خودداری می کنند اما صدای آمریکا در ماه فوریه گزارش داده بود شمار اعضای گروهک تروریستی منافقین  که به آلبانی می آیند ممکن است بیش از 3000 نفر باشد. 

------------------------

بررسی و تحلیل / رضا محمدمراد