تهیه فرهنگ مشاغل در کشور ضروری است

وی افزود: همچنین باید مشخص شود در کدام مناطق به چه رشته های شغلی نیاز داریم و در آینده به چه سمت خواهیم رفت، برای نمونه باید مشخص شود در منطقه خاص، شغل قصابی چقدر وجود دارد و آیا نیاز است که توسعه یابد یا تقاضایی برای آن وجود ندارد.

دکتر خانی گفت: برای اینکه بتوانیم از همه ظرفیت های اقتصادی در همه جای سرزمین برای توسعه اشتغال استفاده کنیم باید با طرح های آماری و به صورت داده های رقومی مشخص شود که این منطقه به چه شغل هایی نیاز دارد و چه خدمات جدیدی می خواهد و آیا فرصت های جدیدی برای توسعه آن وجود دارد و اینکه اگر کسب و کار جدیدی راه اندازی شود تا چه حد می تواند موفق شود.

وی افزود: یکی از ابتدایی ترین و بدیهی ترین فعالیت ها در راه اندازی کسب و کار تهیه مدل و طرح کسب و کار است تا ضمن تبیین وضع موجود به ما بگوید در آینده به چه مسیری باید برسیم و آینده شناسی شغلی این منطقه چگونه خواهد بود.

دکتر خانی گفت: در کشورهای پیشرفته متناسب با همه ظرفیت ها و فرصت های شغلی، فرهنگ مشاغل ملی تعریف شده است و با یک ارتباط اینترنتی با سامانه نهادهای مسئول می توان در کوتاه ترین اطلاعات لازم را برای اینکه چه کسب و کاری راه اندازی شود، چقدر نیاز است و آینده شناسی آن چیست؟ به دست آورد.

وی با بیان اینکه در کشور بیش از هزار رشته شغلی شناسایی شده است، افزود: از طرح سرشماری عمومی نفوس و مسکن انتظار می رود پراکنش آماری این شغل ها و فرصت های جدید و احتمالا تهدیدهای جدید و محدودیت های آن را به طور مشخص در اختیار متقاضیان قرار دهد به همین دلیل همه برنامه ریزان معتقدند زمانی می توان در فعالیت های اقتصادی و کارآفرینی موفق شد که به اطلاعات آماری دقیق و روشن هم دسترسی داشته باشیم.

این مدرس کارآفرینی گفت : آمارهای بازار کار مانند اشتغال و بیکاری با روش های بومی نیز برآورد شود و سازمان بین المللی کار به کشورهای عضو توصیه کرده است در کنار استفاده از شاخص های بین المللی بازار کار ، شاخص های بومی نیز استفاده کنند.

وی افزود: از 9 هزار رسته شغلی در جهان حدود 6241 رسته شغلی در ایران فعال است.

خانی تصریح کرد: در طرح های آمارگیری باید ویژگی های شغل از لحاظ درآمد ، بهره وری ، ساعت کار و کمک به تامین معیشت مدنظر قرار گیرد و باید شغلی مورد توجه باشد که درآمد آن حداقل برای تامین معیشت یک خانواده کافی است.

وی گفت : ساعات کار در ایران معمولا همان 44 ساعت است و شاغل از حمایت های تامین اجتماعی و بیمه ای هم استفاده می کند.

خانی گفت: تعریف شغل نباید فقط براساس زمان اشتغال (حداقل دو ساعت درهفته مرجع ) باشد بلکه مولفه های دیگری وجود دارد و باید به تامین معیشت مردم کمک کند.

این مدرس کارآفرینی ، اجرای طرح های آمارگیری از جمله آمار اشتغال را بر اساس معیار سازمان بین المللی کار دانست و گفت : البته در ایران نیاز است آمارگیری بازار کار بر اساس شاخص های ملی و بومی هم اجرا شود و مورد اجماع کارشناسی هم باشد.

خانی افزود : مرکز آمار ایران به عنوان متولی رسمی اعلام آمارها در کشور نرخ بیکاری را بر اساس شاخص " یک ساعت کار در هفته" براورد و اعلام می کند اما در ایران تصور بر این است که فرد شاغل دستمزد کافی دارد یا می تواند هزینه معیشت خود را تامین کند و به همین خاطر مباحث کارشناسی در باره این نرخ و واقعی بودن ان دیده می شود و امروزه خیلی از کشور مانند هند و دیگر کشورهای عضو سازمان بین المللی کار هم طرح ملی آمارگیری از بازار کار دارند.

خانی اظهار داشت : در ایران معمولا کارهای پاره وقت ، موقت ، پروژه ای و پیمانکاری را جزو کار و اشتغال نمی دانیم و فقط 8 ساعت کار در روز یا 44 ساعت در 7 روز ، کار محسوب می شود و اگر واقعا نیاز باشد باید طرح امارگیری ملی بازار کار را بر اساس شاخص ها و واقعیت های جامعه خود براورد کنیم.

وی بر ضرورت توسعه کارافرینی و بهبود فضای کسب و کار در کشور تاکید کرد و اظهار داشت : هر قدر رتبه ما در ازریابی صندوق بین المللی پول و بانک جهانی بالا رود نشان دهنده پویایی و نشاط اقتصادی و توسعه اشتغال و قدرت اقتصادی است. این ارزیابی بر اساس شاخص هایی مانند ( مجوزها و فرایند راه اندازی کسب و کار ، نحوه جذب نیروی انسانی ، حقوق کسب و کار و ثبت مالکیت، حمایت های مالی و اخذ اعتبارات ، حمایت از سرمایه گذاران که خیلی هم حساس است و همچنین شاخص پرداخت مالیات و تجارت برون مرزی ) انجام می شود که رتبه ایران قابل دفاع نیست.

وی با بیان اینکه بررسی های بازار کار در کشور نشان می دهد 28 تا 30 درصد نیروی کار در ایران شغل دوم و عده ای هم شغل سوم دارند ، اظهار داشت : این آمار مربوط به شاغلان بخشهای دولتی وغیر دولتی است و 22 درصد نیروی کار هم اعلام کرده اند تمایل دارند شغل دوم یا سوم داشته باشند اما فراهم نشده است.

وی با بیان اینکه افراد اگر در شغل اول از نظر روانی رضایت نداشته باشند به سمت شغل های دیگر می روند ، گفت : معمولا بهره وری افرادی که تخصص و استعداد علاقه آنها با شغلشان تناسب ندارد ، کاهش می یابد.

خانی افزود : حدود 17 عامل برای روی آوردن برای شغل دوم و سوم وجود دارد که برجسته ترین آنها کافی نبودن درآمد شغل اول برای تامین هزینه های خانواده است.

وی افزود : افرادی که تحصیلات آنها با شغلشان تناسب ندارد ، معمولا تلاش می کنند شغل دوم را متناسب با توانمندی و تخصص خود به دست آورند.