انتظار از الگوسازان؛
جای اخلاق حرفه ای کجاست؟!
اخلاق حرفه ای ایجاب میکند تا مسئولان و مربیان برای شاگردانشان الگوی مناسبی باشند، اما امان از روزی که این الگو خود مراعات نکند.
به گزارش خبرنگار
خبرگزاری صداوسیما؛ روح ورزش پهلوانی است و همه، مدیران، مربیان و ورزشکاران نخست از روح جوانمردی و پهلوانی و بعد از قهرمانی سخن می گویند؛ اما این روزها در برخی ورزش های ما دیگر از این روح جوانمردی و پهلوانی خبری نیست وقتی رئیس فدراسیون و مربی این مهم را درنظر نمیگیرد دیگر از ورزشکاری که رئیس فدارسیون و مربیاش الگوی اوست چه انتظاری می توان داشت.
در یکی از رشته های رزمی که مدتهاست دچار حاشیه شده و این حواشی از درون و بیرون فدراسیون گریبان این ورزش مدال آور کشورمان را گرفته و حال و روز خوشی در رقابتهای برون مرزی ندارد، افرادی که در کسوت مربی هستند تا پیش از تشکیل کمیته و شورای فنی از عملکرد فدراسیون انتقاد میکردند اما بعد از اینکه حرف از این کمیته ها و انتخاب سرمربی شد همه آنها شروع به مجیزگویی کردند این قصه تا زمانی که سرمربی تیم ملی مشخص نشده بود ادامه داشت اما...
اما زمانی که این انتخاب صورت گرفت و افرادی که برای این سمت خودشان را آماده کرده بودند و به این جایگاه نرسیدند و پیشنهادهای دیگر را هم برای خود افت می دانستند و حرف از قبول نکردن میزدند اما به یکباره با چرخش 180 درجه اظهارات گذشته خود را نفی کرده و سخن دیگر به میان می آورند.
به راستی روح جوانمردی و پهلوانی کجاست؟
آقای مدیر! آقای مربی! برای پست و مقام، خود را تا اینقدر تنزل ندهید و پای حرف خودتان بایستید. ترسو نباش و آزادیخواهی خودت را حفظ کن افراد زیادی شاگرد شما هستند و اینگونه رفتارهای شما قطعا بر روی آنها هم تأثیر خواهد گذاشت.
مرتضی ایزدپناه