موتور تازه نفس، تکه گمشده پازل والیبال

از نظر روحی و روانی تجربه ثابت کرده که ایرانی ها تمایل چندانی به کارهای انفرادی در والیبال ندارند و  زمانی که از نظر تخصصی می خواهند پست خاصی را به طور حرفه ای انتخاب کنند بیشتر به دنبال فعالیت و تمرین پست های پشت خط زن و دریافت کننده هستند.

همین موضوع عالی شده که در هر برهه ای از زمان، والیبال ایران در پست پاسور وابسته به یک فرد خاص باشد و حتی تا زمان بیش از بازنشستگی هم به آن بازیکن نیاز باشد این مشل تا حدی است که هر چند سال یک بار در این پست ستاره هایی می درخشند و چون مانند ندارند تا سنین بالا پاس می دهند.

روزگاری محمد عمده غیاثی، مرحوم حسین معدنی، امیرحسینی، اصغر نائینی، مرحوم امانی،‌ علی نقدی،‌ علیرضا بهبودی، مهدی مهدوی و... برای والیبالیست های ایران توپرسانی می‌کردند و حالا چرخ والیبال به سمت معروف روی کرده است و حالا  سعید موتور بی نقص تیم ملی است.

در این شرایط باید منتظر ماند و دید که چند سال بعد از کدام منطقه نخبه دیگری کشف می شود و این علاقه را نشان می دهد که به دیگر هم تیمی هایش توپ رسانی کند و پرورش داده شود و رشد کند و در عرصه های ملی بدرخشد!

هم اکنون جواد کریمی جزو پاسورهایی است که همگان چشم امید به وی دارند و پیش بینی می کنند که می تواند در دوره های بعد جایگزین خوبی برای معروف باشد اما فی الواقع وی مصدوم است. شدت آسیب دیدگی کریمی تاحدی است که در رقابت های جهانی زیر 21 ساله ها در قاهره نتوانست صددرصد در اختیار سیچلو باشد و همین موضوع حداقل 50 درصد اهداف را تحت تاثیر قرار داد.