"عین سیبی که از وسط نصف شده باشد"،"شباهت در حد تیم ملی" و یا اینکه "مو نمی زند"؛ اینها عباراتی است که این روزها نه برای دوقلوها بلکه در اشاره به افرادی گفته می شود که شباهت زیادی به ستاره های ورزشی و سینمایی دارند.
حالا بدلکاران، عرصه های دیگری را هم کشف کرده اند با این تفاوت که دیگر نیازی نیست همچون نسخه اصلی تخصصی بلد باشند همین که شبیه باشند کفایت می کند. البته یک وقت هایی هم با کمک اصلاح و آرایش و نوع پوشش بیشتر خودشان را شبیه تر می کنند.
شاید باورش سخت باشد که این روزها مردمانی پیدا می شوند که به فیک یا همان نسخه تقلبی اعتباری همچون اصل می دهند و به آنها توجه می کنند تا حدی که حتی طرف باور می کند که شاید اصل باشد و فیکش همان آدم معروف است.
البته رسانه های مجازی آدم های فیک را آنقدر بالا می برند طوری که پایین آوردن طرف سخت می شود، نمونه اش اینکه بدل رونالدو، مسی و یا هر فرد مشهور دیگر همچون سوژه اصلی مدیر برنامه دارد و حال از این رهگذر دست به انتخاب برنامه هایی می زند که درآمد بیشتری برایش داشته باشد، اینکه می گویند طرف نان قیافه اش را می خورد یعنی همین.
یک جاهایی هم البته شرایط بر وفق مراد نیست مثل همین چند وقت پیش جایی که مسی بدل ایرانی اش را اصلا تحویل نگرفت چقدر هم به بعضی از ایرانی ها برخورد و چه چیزهایی به این فوق ستاره آرژانتینی نگفتند.
حواشی اینچنینی دور و بر بدلکاران کم نیست اما سوال اینجاست که آیا همین بدل بودن کافی است؟ اینکه شبیه فلان فرد مشهور هستند برایشان شد زندگی؟ البته سوالی برای من پیش آمد و آن هم این است که اینها وقتی به خواستگاری می روند از شغلشان چی می گویند؟ می گویند بدل مسی، رونالدو یا علی دایی هستند؟
حالا عجالتا منتظر جواب پدر عروس می مانیم.
یادداشت از غلامرضا منگلی