امروزه با عنایت به شالوده اندیشه ناتو، پی میبریم که چرا رسانههای اروپایی و آمریکایی به تبلیغات جنگی آمریکا چراغ سبز نشان میدهند و از خلال اخبار جعلی، عملیات تاثیرگذاری را تکمیل میکنند.
به گزارش سرویس فضای مجازی خبرگزاری صدا و سیما به نقل از مشرق؛ «ناتو» (سازمان پیمان آتلانتیک شمالی) سازمانی است که پیوسته منافع خود را در استثمار میبیند. لشکرکشیها و حملات متعدد آمریکا در طی دو دهه اخیر به افغانستان و عراق و لیبی، و اقدام به براندازی در سوریه، همه و همه در جهت منفعتطلبی قدرتهای بزرگ غربی به رهبری آمریکا و همراهی ناتو بوده است. ناتو، سازمانی است که به شدت منفعتطلب و راحتجوست و آمریکا را بهترین شریک و حامی برای تامین امیال و آرزوهای امپریالیستی خود میداند.
پایگاه تحلیلی گلوبال ریسرچ در تازهترین گزارش خود به موضوع نامه سرگشاده پروفسور «کارِل فان وُولفرن» خطاب به ناتو پرداخت و از زبان این تحلیلگر سرشناس و استاد دانشگاه نوشت:
«به عالیجنابان- سرانِ ناتو- آن سازمان هیولاصفت!
طی این سالها، شاهد این بودم که چگونه از افغانستان جان سالم به در بردید و سپس به جان قذافی در لیبی افتادید. کار قذافی را که تمام کردید، به سراغ سوریه اسد رفتید و به همت آموزش و حمایت کامل تروریستها -خاصه داعش- آن کشور را به خرابه تبدیل کردید تا بدینوسیله عناصر جنگساز بریتانیا و فرانسه را تحت پوشش و مخفیکاری قرار دهید. بحران 2014 اوکراین را به یاد دارید؟ ترس هیستریک شما مبنی بر اینکه هر لحظه ممکن است که روسیه، لهستان و حکومتهای حوزه دریای بالتیک (استونی، لتونی، و لیتوانی) را از تاثیر شما بیرون بیاورد، باعث شد تا از دخالت و کودتای آمریکا در آن کشور دفاع و آن را حمایت کنید».
پروفسور فان وولفرن
این پایگاه تحلیلی در ادامه افزود: پروفسور فان وولفرن اشاره بجا و دقیقی به یکی از حقایق مغفول مانده از نظر کرده است: یک حقیقت فراموششده به نام «فرصتطلبی و مفتخوری ناتو». بسیاری از بخشهای ناتو تحت سلطه آمریکاست. معمولا این کشور به اهداف خود حمله میکند و ناتو هم از نفت و ثروت عظیم منابع طبیعی آن کشورها بهرهها میبرد. عمریست که این سازمان بر همین روش و مدار حرکت کرده است. وقتی که دیوار برلین فرو ریخت و جامعه بینالمللی شاد شد، ناتو در غم فرو رفت. انشقاق و انفکاک در سرزمینهای دیگر برای این سازمان مطلوب است و حتی آلمان دهه 1980 هم از این قاعده مستثنی نبود. چرا که عادت به بهرهبری از شکافها و مفتخوری در عین ضعف دیگران دارد. شاید بهترین تعبیر این مدعا را بتوان در نامه ژوئن 1979 ژنرال «الکساندر هِیگ» -رییس ناتو- به جانشین جدید وقت «جوزف لانز» (یوزف لونز) یافت:
الکساندر هیگ
«جوزف عزیز!
در آستانه ترک این منصب و واگذاری آن به شما، بر خود لازم دیدم که به مواردی مهم که حیات ما را تضمین میکند اشاره کنم: از نظر من، بکارگیری نیروهای هستهای در اروپا لزوما از طریق تفاهم کامل و همکاری ما اروپاییها با یکدیگر میسر میگردد. فراموش نکن که دوام و قوام ما و رمز حل اختلافات بینمان در حفظ ظاهر بیطرفی، صلحجویی، و یکجانبهگرایی است. اما باید به این بسیار مهم اشاره کنم که توازن هستهای بالاخص در اروپا، جریان را به نفع شوروی و شرق تغییر داده است. پس بر ماست که سیل رسانهها را علیه آن بسیج کنیم. رسانهها به قدری مهم هستند که اگر ما نتوانیم آنها را متقاعد و متمایل به همراهی کنیم، قطعا شکست بزرگی را متحمل خواهیم شد و آنگاه است که مجبوریم کشور به کشور در اروپا رفته و برای همه آنها توضیح دهیم که منافعشان در کجاست. باور دارم که این نوع تفکر، تنها راه مطمئن برای تامین منافع غرب است».
امروزه بسیاری از مردمان اروپا چهره شیطانی ناتو را شناختهاند
گلوبال ریسرچ در پایان نوشت: اکنون که نگاه میکنیم، با توجه به نامه فوق و شالوده اندیشه ناتو، پی میبریم که چرا رسانههای اروپایی و آمریکایی به تبلیغات جنگی آمریکا چراغ سبز نشان میدهند و از خلال اخبار جعلی، عملیات تاثیرگذاری را تکمیل میکنند. اما اکنون فصلی نو از افشاگری ظهور کرده و صراحتا فریاد میزند که به عراق نه به خاطر سلاحهای کشتار جمعی که به دلیل منافع و مباحث دیگر حمله شد. به لیبی حمله شد چون تبدیل به ثروتمندترین کشور آفریقا شده بود و قذافی تصمیم داشت که تجارتهای خود را با ارز پان آفریقایی دینار صورت دهد. به افغانستان حمله شد چون هزاران میلیارد ثروت از منابع طبیعی دارد. و شورشها و شلوغیهای سوریه که منجر به جنگ داخلی و بحران تقریبا 7 ساله این کشور شد، از درون سفارت آمریکا در دمشق طراحی شد و به قصد براندازی اسد و تغییر نقشه خاورمیانه به نفع منافع آمریکا و ناتو صورت گرفت. این ندای حقیقتجو، روز به روز قدرتمندتر و رساتر میشود و نامه شجاعانه پروفسور فان وولفرن یکی از تلنگرهاییست به فکرهایی که مترصد بیشتر شناختن صاحبان اخبار جعلی و سیاستهای امپریالیستی هستند.
رهبران پیوسته منفعتطلب و راحتجوی ناتو در پی پوزهمالی برای آمریکا و جذب نظر ترامپ که اخیرا چندان اقبالی به آنها نکرده است / به نوع دست دادن ترامپ با ماکرون و نگاه او به دوربینها توجه کنید