سعید این روزها درگیر راهروهای دادگاه است و آرزو دارد به روزهای گذشته برگردد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما؛ یک روز با دوستم علی قرار داشتم تا در کتابخانه دانشگاه روی فرمولهای جدید هندسه کار کنیم، چون قرار بود این فرمولها در سوالات امتحان پایان ترم بیاید.
آن روز به دانشگاه رفتم و از صبح تا حوالی ساعت ۲ کلاس داشتیم؛ خیلی دلشوره داشتم احساس میکردم قرار است اتفاقی بیفتد اتفاقا یک بار هم به علی گفتم، اما در جواب من گفت: سعید! اینقد بد به دلت راه نده حالا، چون نزدیک امتحانات دانشگاهه اینطوری شدی و من هم به علی گفتم شاید همینطور باشه که تو میگی.
قرار شد با هم به سلف دانشگاه برویم و بعد از ناهار با کمک هم فرمولهای هندسه را تحلیل کنیم.
علی وارد سلف دانشگاه شد و من هم دنبال او؛ رفتم ناهار را تحویل بگیرم ژتون علی را هم گرفتم و به او گفتم تو برو یک میز خلوت پیدا کن تا من برگردم.
از فاصله دور علی را میدیدم و دیدم داوود یکی از دوستانش در حال صحبت کردن با اوست؛ غذا را تحویل گرفتم و نزدیک میز رسیدم که دیدم علی و دوستش در حال جر و بحث کردن هستند خواستم آنها را جدا کنم که دوستش با تندی به من گفت: به تو چه مربوطه؟ مگه تو مدعی العمومی که دخالت میکنی؟
من کوتاه نیامدم و دوباره جلو رفتم تا میانجیگری کنم، اما باز هم دوست علی یک کلمه رکیک در مقابل همه نثارم کرد؛ نمیدانم اصلا یادم نمیآید که چطور یک لحظه کنترل خودم را از دست دادم و با کف دست به سینه او کوبیدم و تا به خودم آمدم دیدم همه دور او جمع شده اند و خون از سرش روی زمین ریخته است.
کم کم جمعیت اطراف ما زیاد شد، یکی میگفت: زنگ بزنید اورژانس و دوست علی همانطور بی حرکت روی زمین افتاده بود.
دست و پای خودم را گم کرده بودم نمیدانستم چه اتفاقی افتاده تا این که اورژانس رسید و بعد از رسیدگیهای اولیه او را به بیمارستان منتقل کردند.
من هم همراه علی به بیمارستان رفتم؛ لحظات سختی بود نمیدانستم چه آینده هولناکی در انتظار من است، اما وقتی دکترها از مرگ داوود خبر دادند همه دنیا روی سرم آوار شد.
حالا این منم دانشجوی معدل بالای دانشگاه که حالا ۵ ماه است دستبند به دست از این دادگاه به آن دادگاه میروم و خانواده داوود هم در مقابل مرگ فرزندشان فقط قصاص میخواهند.
این روزها دائم به این مسئله فکر میکنم که ای کاش در لحظه جدال علی و داوود خودم را وارد معرکه نمیکردم، ای کاش اصلا عصبانی نمیشدم و ای کاش در آن لحظه کمی فکر میکردم...
این حکایت تلخ زندگی سعید ۲۴ ساله و دانشجوی مهندسی است که در یک واکنش تند فرد دیگری را به قتل رسانده و این روزها سایه سنگین زندان و سردی دستبند آهنی همراه اوست.
حکایت سعید قصه زندگی افرادی است که با کنترل نکردن خشم و عصبانیتشان حالا بخشی از پروندههای قضایی را به نام خود رقم زده اند، یکی حین رانندگی عصبانی شده، آن دیگری به علت تحمل نکردن توهین یک نفر دیگر و فردی هم در یک نزاع خیابانی مرتکب جرم شده است.
*تشکیل پروندههای قضایی برای عصبانیت
آنطور که مدیرکل پیشگیریهای وضعی معاونت اجتماعی قوه قضائیه میگوید: آمارهای پروندههای قضایی در ۶ ماهه اول امسال حکایت از این دارد که ۴ عنوان اتهامی ضرب و جرح (اعم از نزاع فردی، جمعی و مسلحانه)، تهدید، توهین و تخریب، ۲۵ درصد مراجعات قضایی را به خود اختصاص داده اند.
علیرضا ساوری تاکید میکند: این عناوین اتهامی که برآمده از کنترل نکردن خشم هستند نشان میدهند که در بخشهای فرهنگی و اجتماعی نیاز به کار و برنامه ریزی بیشتر است تا شاهد کاهش آمار عناوین اتهامی باشیم.
*خشم را ساده نگیریم
نکته مهم در بررسی این پروندههای قضایی این است که برخی از مردم در مراودات روزمره به برخوردها و رفتارهای تهاجمی خود توجهی ندارند و گاهی حتی به راحتی از آنها میگذرند.
به گفته ابوالفضل حمزه وکیل دادگستری برخی مردم نمیدانند بعضی حرفهایی که در جمع مطرح میکنند در برخی مواقع توهین محسوب میشود و قانونگذار برای آن مجازات در نظر گرفته است.
این وکیل دادگستری با اشاره به برخی پروندههای قتل در اثر توهین و عصبانیت میگوید: بارها دیده شده در اثر یک اختلاف ساده که با گذشت و ندیده گرفتن حل میشود دعوا آنقدر بالا میگیرد که منتهی به قتل غیرعمد یا عمد میشود.
کنترل خشم تنها راه چاره است
خیلیها فکر میکنند کنترل خشم دشوار است و این در حالی است که اگر روی رفتارهای خودمان تمرکز و توجه داشته باشیم قطعا زندگی ما با آرامش و دور از خشونت سپری میشود.
آنطور که رجایی روانشاس اجتماعی میگوید: ریشههای خشم به خواستهها و توقعات نامعقولی برمی گردد که از خودمان یا اطرافیانمان داریم و تنها راه چاره این است که به توقعاتمان نگاه واقع بیننانه داشته باشیم.
وی تاکید میکند: یکی از مهمترین آموزههای دینی ما گذشت کردن در برابر دیگران است و نباید از اثرات مثبت گذشت قافل شویم.
بر اساس قانون برای توهین، تخریب، تهدید و ضرب و جرح مجازات حبس، جزای نقدی و قصاص تعیین شده است.
گزارش از: ملیحه پژمان