یازدهم اسفند، روز ملی بهداشت محیط نامگذاری شده است، اما در جهان، ۲۶ سپتامبر برابر با ۴ مهر به این مناسبت اختصاص یافته است.
انتخاب این موضوع بسیار مهم بود زیرا مارگارت چان، مدیر کل سازمان بهداشت جهانی ( WHO ) در مارس 2017، یک پویش جهانی برای مقابله با آلودگی هوا، تحت عنوان "مسئله مهم بهداشت عمومی نسل ما" را راه اندازی کرد.
سازمان بهداشت جهانی ( WHO ) اعلام کرده که "آلودگی هوا"، بیش از 80 درصد از جمعیت جهان را تحت تاثیر قرار میدهد و در حال حاضر، یکی از بزرگترین مشکلات محیط زیستی که بهداشت محیط را به خطر انداخته است، محسوب میشود.
وقتی به مباحث مطرح شده در ساز و کارهای مربوط به بهداشت محیط توجه میکنیم، اشتراک زیادی در موضوع های آن با مسایل مربوط به محیط زیست و حفاظت از آن، مشاهده میشود: راهکارهای کنترل آلودگی هوا، خاک و آب، مواد غذایی سالم، دفع پسماند، دسترسی به آب آشامیدنی سالم، جمعآوری و تصفیه فاضلاب و... که رسیدن به استانداردهای بهداشت عمومی در محیطهای مختلف اجتماعی و فردی، لازمه برنامهریزی و مدیریت درخصوص آنهاست و این خود دلیل بر ارتباط تنگاتنگِ میان دستگاههای متولی بهداشت و محیط زیست با یکدیگر و سایر حوزههای مرتبط است.
به استناد تعاریف موجود، بهداشت محیط به منزله کنترل تمام عوامل محیطی است که بهطور مستقیم یا غیرمستقیم و به شکل حاد یا مزمن، سلامت انسان را تهدید میکند.
بنابراین بهداشت محیط، در سلامت جامعه نقش اساسی ایفا میکند و همانند محیط زیست، امری فرابخشی بوده و ابعاد بسیار گستردهی اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی را شامل میشود.
البته حوزه مسئولیتها و وظایف این دو مجموعه، متفاوت است اما به دلایل پیشگفته، مطابق تعاریف ارائه شده توسط مجامع علمی و تخصصی، همکاری و همسویی دستگاههای متولی امر بهداشت محیط و محیط زیست و بسیاری دیگر از سازمان ها، نهادها و دستگاههای دولتی و غیردولتی، لازمه ی تحقق اهداف مشترک در ایجاد محیطهای سالم و استاندارد برای کار و زندگی است.
امیدواریم همکاری و مسئولیت پذیری روزافزون میان دولتمردان و افزایش نرخ مشارکت مردمی، ساز و کارهای لازم برای داشتن محیطی سالم و استاندارد را در کشور فراهم آورد.