کنگره بین المللی نظامی گنجوی امروز در تالار معلم تبریز آغاز شد.
دبیر علمی کنگره بین المللی نظامی گنجوی گفت: 1170 مقاله داخلی و خارجی به دبیرخانه همایش ارسال شده که از این تعداد 470 مقاله داوری شده و 81 مقاله در دو مرحله به چاپ رسیده است.
غنی زاده افزود: در این کنگره علاوه بر مقالات داخلی از کشورهای آذربایجان، ترکیه، پاکستان، بنگلادش، هند، تاجیکستان، گرجستان، عراق، سوریه و لبنان نیز مقالاتی ارائه میشود.
معاون سیاسی و امنیتی استاندار آذربایجان شرقی نیز گفت: بهره گرفتن از کلام نغز و آثار بزرگانی چون نظامی، مولانا، حافظ، سعدی، شهریار، پروین اعتصامی و صدها ستارۀ فروزان آسمان فرهنگ و ادب این سرزمین، میتواند ما را در معرفی قدمت و اصالت فرهنگی سرزمینمان به سراسر دنیا، یاری کند.
رحیم شهرتیفر تأکید کرد: اگرچه نظامی هزاران بیت سراسر حکمت و آموزۀ خود را به زبان فارسی سروده است که البته ناشی از رواج این زبان در بین شعرا و افراد برجسته عصر او بوده، اما امروز پس از کشمکشهای فراوان بین قومیتهای مختلف باید به این نتیجه رسیده باشیم که بزرگان و دانشمندان خود را بدون توجه به زبان و قومیت آنها و فقط به دلیل تأثیرگذاری مثبت آثارشان قدر بدانیم.
معاون استاندار آذربایجان شرقی با بیان اینکه نظامی با آثار ارزشمند خود قرنهاست که مایۀ مباهات ایران و ادبیات فارسی است، اضافه کرد: شکوه اندیشه و سخنان حکیمانه نظامی، اندیشمندان و سخنشناسان را به این موضوع معترف میکند که اگر چنین شاعری در هرکجای دنیا با هر زبان و مرام و مذهبی بود و میتوانست چنین آثار گرانسنگی را خلق کند و از خود به یادگار بگذارد، باید پاس داشته شود.
شهرتیفر خاطرنشان کرد: نظامی عارف بزرگی است که در آثاری چون مخزنالاسرار، رمز آفرینش و تعالی انسان را بازگو میکند و تقید او به مذهب، او را از شاعران همعصر خود متمایز کرده و موجب شده است او از مداحی درباریان و نفسپرستی در امان بماند.
وی ادامه داد: اگرچه نظامی شاعری افسانهساز و داستانپرداز است و در منظومههای بیبدیل «خسرو شیرین» و «لیلی و مجنون» از عشق مجازی سخن میگوید اما عفت و پاکدامنی و تعالی فکری وی به حدی بوده که در هیچ جای این دو منظومه و هیچکدام از آثار دیگرش، سخنی خلاف ادب و عرف وجود ندارد.
الیاس بن یوسف نظامی گنجه ای شاعر داستان سرا و رمزگوی سده ششم ایران، بزرگترین داستان سرای منظومه های حماسی عاشقانه به زبان پارسی است که سبک داستان محاوره ای را وارد ادبیات داستانی منظوم پارسی کرد.
مهمترین اثر او «پنج گنج» یا «خمسه» است که تعداد ابیات آن را تا حدود 20 هزار بیت نوشته اند وعبارتست از: مخزن الاسرار، لیلی و مجنون، خسرو و شیرین، هفت پیکرو اسکندرنامه که تمامی مثنویها به سبک عراقی است.