مدل کمک آموزشی شناخت تناسبات چهره انسان و ترسیم آن در زوایای مختلف پرسپکتیوی متعلق به صفیه حاتمی عضو هیات علمی گروه نقاشی دانشکده هنر و معماری دانشگاه یزد ثبت شد.
به گزارش خبرگزاری صداوسیما، صفیه حاتمی عضو هیات علمی گروه نقاشی دانشکده هنر و معماری دانشگاه یزد بعد از اختراع قبلی خود که در مرکز مالکیت های معنوی به ثبت رسید و ازسوی سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران نیز مورد تایید و امتیاز دهی قرار گرفت، موفق به ثبت اختراعی دیگر با عنوان "مدل کمک آموزشی شناخت تناسبات چهره انسان و ترسیم آن در زوایای مختلف پرسپکتیوی" شد.
حاتمی در مورد دلایل این اختراع گفت:"نمود زیاد تناسبات در چهره انسان و لزوم یادگیری و رعایت مسائل مربوط به آن در خلق آثار هنری، موجب شده تا در آموزش هنر، این موضوع یکی از مشکلترین تمرینهای عملی برای دانشجویان محسوب شود.
وی افزود: شناخت و رعایت این تناسبات در رشته های مختلف هنری اعم از نقاشی، مجسمه سازی، گرافیک و ... بعد از آشنایی دانشجویان با ساختار جمجمه و ماهیچه های صورت در طراحی، امری لازم و اجتناب ناپذیر بوده و به نمایش بهتر و صحیح چهره کمک شایانی می کند.
به گفته وی امروزه آموزش این تناسبات در طراحی از چهره، تنها به صورت تئوریک و از طریق تصاویر صورت می پذیرد و دانشجویان در عمل ناچارند تنها به تجسم ذهنی این اصول در طراحی اکتفا کنند که این شیوه مانع از درک صحیح، عمیق و سریع آن ها میشود.
حاتمی تصریح کرد: مسئله مهم دیگری که در ارتباط با این تناسبات مطرح می شود آشنایی با تغییرات ظاهری آنان در زوایای مختلف پرسپکتیوی است. یعنی زمانی که سر از حالت تمام رخ یا نیم رخ خارج شده و نسبت به دید طراح در زوایای مختلفی قرار میگیرد. در هر یک از این وضعیت ها شکل اجزای صورت و فاصله و موقعیت آنها نسبت به یکدیگر در نگاه بیننده دچار تغییر شکل ظاهری می شود.
وی ادامه داد: همچنین در صورتی که مدل یا طراح با افزاش یا کاهش ارتفاع همراه باشند، این تناسبات دچار تغییرات بیشتری می شوند. بدین ترتیب علاوه بر لزوم آشنایی لازم با علم پرسپکتیو، تجربه عملی کافی برای درک و پیاده کردن صحیح این تغییرات در ترسیم، کاملا ضروری است.
وی از محدودیتهای مدلهای فعلی برای آموزش را فقدان هرگونه علائم راهنما در شناخت تناسبات چهره دانست و گفت: یعنی همان چیزی که مدل زنده نیز از آن بی بهره است. از دیگر محدودیت این مدلهای گچی شکنندگی، سنگینی و به مراتب محدودیت جابجایی آن هاست. چیزی که هنرآموزان را مجبور می کند یا به طراحی از حالتهای ساده همچون تمام رخ، نیم رخ و سه رخ مجسمه اکتفا کنند و یا خود نسبت به مدل تغییر موقعیت و ارتفاع دهد.
عضو هیات علمی دانشکده هنر و معماری گفت: ثابت بودن سر مجسمه نسبت به گردن نیز این محدودیت را بیشتر می کند و مجموعه این محدودیت ها مانع از شناخت عملی کافی از پرسپکتیو سر و چهره انسان می شود. بدین ترتیب هنرآموزان علی رغم نیاز به تمرین زیاد از روی مدل های گچی، تنها به تمرین های سطحی از آنها بسنده می کنند. اختراع حاضر این مشکلات را رفع کرده و آموزش را برای دانشجویان و مدرس آسان می کند.