عصار خانه ها کارخانه های تولید روغن از دانه های گیاهی است.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، مرکز چهارمحال و بختیاری ، در شهر فرخشهر 6 عصار خانه وجود داشته که هم اکنون تنها 2 عصار خانه باقی مانده است.
یکی از این عصارخانه ها ، عصار خانه رضوی واقع در میدانگاه شهر
عصار خانه صالحی در پای کوه و با تراشیدن بخشی از دامنه سنگی و صفه سازی اجرا شده و دیوار ضلع شمالی عصار خانه بخشی از بستر سنگی کوه است. این ضلع در محل بام با شیب کوه هم سطح است. ورودی های کارخانه در ضلع جنوبی قرار گرفته که ورودی میانی بزرگتر از ورودی طرفین است و هرکدام جهت منظور خاصی(ورود مواد اولیه،خروج روغن)ساخته شده است.
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گفت: در این عصارخانه روغن گیری از دانه های گیاهی مانند برزک و افتابگردان به صورت سنتی انجام می شد.
آقای عسکری افزود: این عصارخانه با ادوات تاریخی 400ساله همچنان فعالیت میکند وتمام ادوات تاریخی دراین بنا همچنان حفظ شده است .
وی با اشاره به اینکه این عصارخانه به شماره 2290ثبت ملی شده است افزود: قدمت این عصارخانه به عهد قاجار بر می گیرد و در دوره پهلوی سامانه ان از دستی به برقی تبدیل شد .
عسکری به وجود سنگ تاریخی عصاری در این عصارخانه اشاره کرد وگفت : سنگ تاریخی عظیمی که در این عصارخانه وجود دارد دارای حجاریهای هندسی ترنج و اشعار حکاکی شده است.
مدیر کل میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری استان گفت : بنای عصارخانه تاریخی فرخ شهر 600 متر مربع زیربنا دارد و سبک ساختمانی آن به شیوه معماری 100 تا 200 سال گذشته به صورت طاق و گنبد است .
این عصارخانه ملی و تاریخی پنج سال پیش صنعتی شد .
مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی چهارمحال وبختیاری گفت: با صنعتی کردن این مکان تاریخی زمینه اشتغال 10 نفر در بخش صنعتی روغن کشی فراهم شد.
آقای فاضلی ظرفیت تولید سالانه این واحدهای صنعتی روغن کشی را هزار و500 تن اعلام کرد که برای مصارف خوراک دام و ابزیان تامین می شود .
وی گفت: با تجهیز این واحدها می توان روغن خام خوراکی را نیز تهیه و برای تصفیه به کارخانه ها ارسال کرد.
بر سنگ عصاری شعر زیر حجاری شده است:
غرض نقشی است کزما باز ماند که هستی را نمی بینم بقایی
مگر صاحبدلی روزی به رحمت کند در حق درویشان دعایی
فرخشهر در فاصله 10 کیلومتری شرق شهرکرد واقع شده است، شهری که سابقه تاریخی آن به دوران صفویه میرسد و به نقل بزرگان آن، این شهر در دوران هخامنشی نیز وجود داشته است.