دبیر انجمن تولیدکنندگان موتورسیکلت از وجود ۳۵ کارخانه فعال مرتبط با این حوزه در کشور خبر داد.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ؛ بهمن ضیاء مقدم در برنامه «ساعت صنعت» رادیو اقتصاد با اشاره به این جمله که قدمت فعالیت صنعت موتورسیکلت در ایران به بیش از ۵۰ سال می رسد، افزود: بحث واردات در حوزه مربوطه طی سال های اولیه بیش از تولید در کشور مطرح بود و این واردات نیز از ژاپن، آمریکا و روسیه انجام می شد.
وی همچنین اظهارداشت: سال های بعد به تدریج کارخانه های موتور سازی زیادی در کشور تاسیس شد که فعالیت این واحدها بیشتر بصورت مونتاژ کاری بود.
دبیر انجمن تولیدکنندگان موتورسیکلت گفت: خوشبختانه در سال های دوران پس از انقلاب برای افزایش سهم تولید داخلی در ساخت این وسیله نقلیه تلاش های گسترده ای در مملکت انجام شد.
اگر موانع فضای کسب و کار در جامعه هر روز نسبت به گذشته کمتر شود شاهد ارتقای بیشتری در ابعاد مختلف این صنعت خواهیم بود.
عضو دیگر هیئت مدیره انجمن تولیدکنندگان موتورسیکلت نیز در برنامه «ساعت صنعت» رادیو اقتصاد گفت: متاسفانه از سال ۷۴ تا ۸۴ تولید موتورسیکلت در کشور ضابطه مند نبوده و خیلی از افراد بدون اینکه سابقه و آشنایی با رشته صنعتی مدنظر داشته باشند وارد این حوزه شدند.
علی عرب افزود: در این دهه تولیدکنندگان اسمی زیاد ولی تولیدکنندگان واقعی انگشت شمار بودند.
عرب تصریح کرد: خوشبختانه در سال ۸۴ تا ۹۴ صنعت موتور سیکلت به معنای واقعی در کشور شکل گرفت.
وی بیان کرد : طی این سال ها ضمن تدوین استانداردها بحث شماره گذاری موتورسیکلت در کارخانجات توسط پلیس راهور آغاز شد.
این عضو هیئت مدیره انجمن تولیدکنندگان موتورسیکلت «سال های ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۴ را دهه سرنوشت ساز صنعت موتورسیکلت در ایران بر شمردو گفت: ورود نشان های تجاری مهم به بازار داخلی، بحث تبدیل کاربراتور به انژکتور، ترمز ای. بی. اس، جاری کردن استانداردهای روز دنیا همه و همه طی این دهه در صنعت مزبور ظهور و بروز پیدا کرده است.
وی در ادامه ورود نشان های تجاری معروف موتورسیکلت سازی جهان به بازار داخلی را بسیار مثبت ارزیابی کرد و افزود: قبل از انقلاب تنها چند موتور ژاپنی مانند یاماها، هوندا، کاوازاکی وسوزوکی در بازار موتور سیکلت ایران فعال بودد.
عرب ضمن مقایسه وضعیت تولید موتورسیکلت در دوران قبل و بعد از انقلاب یادآورشد: در دوران رژیم پهلوی فقط چهار کارخانه تولید موتوردر ایران فعال بود که این رقم در سال های پس از انقلاب یعنی ۷۴ تا ۸۴ به بیش از ۲۰۰ واحد رسید.