احیای آئین های ماه مبارک رمضان +فیلم

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، مرکز چهارمحال و بختیاری ؛ در گذشته رسم بود با حلول ماه مبارک رمضان، در نخستین سحر این ماه چراغ گردان ها با صدای بلند آمدن ماه را نوید می دادند و بر دیوارهای کاهگلی خانه ضربه کوچک می زدند تا کسی در این سحر خواب نماند.
پس از آن چاووش خوانان نیز که بیشتر مردمانی حج رفته و کربلایی بودند در روستاها آمدن ماه بهار قرآن را به مردم گوشزد می کردند.
در گذشته اگر ماه رمضان در تابستان بود مردم با زبان روزه به کمک کشاورزان می رفتند و اگر حلول در زمستان بود در امر برپایی جلسات قرآن خوانی دوره ای به میزبانی ریش سفیدان روستا یا شهر مهمان می شدند.
چاووش خوانان با صدای خود در دستگاه شور یا همایون به سحری خوانی اقدام می کردند و موذن ها در گوشه بیات ترک یا بیات کرد ، اذان اقامه می کردند.
برخی از چاووش خوانان در سحرگاه روزهای رمضان،با دهل نوازی آمدن ماه خدا و بهار قرآن (رمضان) را نوید می دادند و مردم را برای بیدار شدن در سحرگاهان رمضان آگاه می کردند.
بیش از این که بلندگو در مساجد باب شود، برخی از مردم با کوبیدن برطبل، نواختن بوق، زدن درب خانه مردم و به صدا درآوردن جرس ها آمدن سحرگاه رمضان را نوید می دادند.
چاووش خوانان و بیدار باش گوها ماه رمضان، افرادی متدین و مومن بودند و از بین افراد صالح ضمیر و مسجدنشین که دارای صدای خوش الحانی بودند، انتخاب می شدند و در آخرین سحرگاه ماه مبارک رمضان نیز مردم به آنها عیدی و فطریه پرداخت می کردند.
برخی از خانواده ها نیز برای استقبال از ماه رمضان اقدام به غبارروبی مساجد محل خود می کنند.
چاووش خوانی سحری ، آیین سنتی کاکولی پزان و حنا بران شب بیست و هفتم از سنت های ماه مبارک رمضان در این استان بوده است.
یکی دیگر از این سنت های دیرین مردم که هر ساله در آستانه پایان ماه مبارک رمضان انجام می شود، پخت نان ˈ گردک ˈ یا کاکولی در ماه رمضان است.
مردم چهارمحال و بختیاری بر اساس یک سنت دیرین، همزمان با فرارسیدن روز بیست و هفتم ماه مبارک رمضان، طی یک آیین خاص اقدام به پخت نوعی نان شیرین و کلوچه شکل با نام محلی ˈ کاکولی ˈمی کنند.
نان کاکولی با مخلوط آرد، شکر، شیر، شیره انگور، تخم مرغ، گل رنگ، خشخاش وخشکبارهای افزودنی پخته می شود.
زنانی که برای پخت نان کاکولی جمع شده اند، هر کدام کف دست خود را آرام روی خمیر چانه اول برای تبرک با ذکر دعا می گذارند و آن را پهن می کنند، تا نان اول توسط یک خانم و بانوی ˈ سیدهˈ و مشهور به مومنه بر تنور کوبیده شود.
هنگامی که نان ها آماده شد، زنان آن را به عنوان نذر برای همسایه ها به تعداد مشخص می برند و به اصطلاح کاکولی را برای افطار در بین در و همسایه پخش می کنند .
مردم چهارمحال و بختیاری پخت این نان را در روز 27 ماه مبارک رمضان که از گذشته تاکنون ˈ روز قصاص ابن ملجم قاتل امام اول شیعیان امیرالمومنین علی (ع) ˈ می دانند، انجام و با پخش نان کاکولی این روز را جشن می گیرند و بدین ترتیب ارادت خود را به ائمه اطهار(ع) نشان می دهند.
یکی دیگر از این سنت ها که در بین برخی از خانواده های مردم چهارمحال و بختیاری مرسوم بوده ،رسم ˈحنا بران ˈ بوده است.
برخی از خانواده ها ،همزمان با عصرگاه بیست و هفتمین روز ماه مبارک رمضان آیین سنتی و دیرینه حنا بران در چهارمحال وبختیاری را برگزار می کنند.
زنان روزه دار و مومن شهرکرد از نیمه ظهر بیست و هفتم ماه مبارک رمضان با حضور در امامزادگان حلیمه و حکیمه خاتون اقدام به برگزاری آیین دیرینه حنا بران می کنند.
زنان برخی از نقاط چهارمحال و بختیاری پس از اقامه نماز صبح، به امامزاده می آیند و حنا را تا عصر کنار ضریح امامزاده حلیمه و حکمیه نگهداری می کنند.
آیین حنا بران در عصرگاه روز بیست و هفتم ماه مبارک رمضان قدمتی تاریخی دارد و حنا بران در نزد بانوان این استان بهˈ حنای مراد ˈ و ˈحنای اولادˈ تقسیم می شود و در آیین حنابران زنان ظرف حنا را در صحن امامزاده می چرخانند و هر کدام از آنها یک قاشق از محتوای حنای خشک را از ظرفی دیگر در ظرف خود می ریزند ، و از ظرف حنای خود نیز قاشقی به زنان دیگر هدیه می دهند.