اوتیسم ونشانه های آن

کودکان اوتیسمی چه خصوصیاتی دارند؟

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکزآذربایجان غربی ، منزوی است، تکلمش را از دست می‎دهدو ضریب هوشی‌اش روز به روز افت چشمگیری پیدا می‎کند، اگر کودک شما این علایم را نشان می‌دهد در نزدیکترین زمان به پزشک مراجعه کنید

طبق گفته‎ها تشخیص فوری می‎تواند تاثیر مفیدی در روند آموزشی کودک اوتیسمی داشته باشد.

بله بیماری اوتیسم، اختلالی که مدت کمی است به ادبیات زندگی مردم وارد شده ، و بسیاری از آن به عنوان کوه یخی یاد می‎کنند که بیش از نیمی از آن پنهان است و از این رو اطلاعاتی از علل وقوع و درمان آن در دسترس نیست.

خانم نقوی روانشناس بالینی میگوید :نداشتن ارتباط چشمی، پرهیز از در آغوش گرفتن، تاخیر در شروع تکلم، عدم توجه به مسیری که دیگران اشاره می‎کنند، ناتوانی در ابراز احساسات از قبیل درد، گرسنگی و سرما، مقاومت در برابر تغییرات محیطی از جمله علایم متنوع اختلال اوتیسم است.

او اضافه کرد : طبق گفته مراکز موسسه کنترل و پیشگیری از بیماری در آمریکا، به طور تقریبی از بین هر ۶۸۸ کودک یک نفر مبتلا به اوتیسم بوده و این اختلال در پسرها پنج برابر شایع تر از دختران است.

خانم نقوی همچنین می گوید : بسیاری از این کودکان پاسخ های حسی غیر معمول بروز داده وممکن است از روشنایی زیاد فاصله بگیرندو یا متوجه نابه سامانی و پیچ و تاب لباس خود نشوند.

این روانشناس بالینی می گوید :فرایند تشخیص در هر فرد مبتلا به اوتیسم متفاوت از دیگری است، در برخی موارد، روانشناس ازکودک ممکن است یک تست اوتیسم بگیرد، یک نظرسنجی عموما کوتاه با سوالات آری یا خیر، تا ببیند که آیا کودک در معرض خطر این اختلال هست یا نه. اگر نتایج ارزیابی مثبت باشند، خانواده کودک برای ارزیابی تشخیصی به یک متخصص ارجاع داده می شوند.

خانم نقوی اظهار داشت:برای کودکان سنین بالاتر، برخی روانشناسان بالینی، به دنبال اطلاعاتی از مدرسه کودک هستند، تا سر دربیاورند که وی در خارج از خانه چگونه با دیگران تعامل می کند،متخصصان سعی دارند با جمع آوری و کنار هم گذاشتن این منابع اطلاعاتی مختلف و تلفیق آنها پی ببرند که آیا این کودک اوتیسم دارد و یا در عوض، دچار یک تاخیر عمومی در رشد است که صرفا مخصوص اوتیسم نمیباشد.
خانم نقوی روانشناس بالینی اضافه می کند : گروهی از روانپزشکان نیز ممکن است اختلالات اضافه ای را تشخیص دهند که عموما با اوتیسم همراه است، از جمله اختلال کم توجهی- بیش‌فعالی، ناتوانی فکری، صرع و افسردگی.

او می گوید :متخصان معتقدند افرادی که دارای اختلالات ژنتیکی مشخصی از قبیل سندروم ایکس شکننده، تصلب تکمه ای(توبروز اسکلروزیس) و سندروم انگلمن هستند نیز، احتمال ابتلا به اوتیسم را دارند.

خانم نقوی با اعلام اینکه داروها قادر به علاج علائم اصلی اوتیسم نیستندگفت : داروها می توانند در کاهش علائمی همچون تحریک پذیری موثر باشند.

او افزود :سازمان غذا و داروی آمریکا دو دارو را برای اوتیسم مورد تایید قرار داده است- ریسپریدون و آریپیپرازول- که پرخاشگری، تحریک پذیری و تغییر خلق و خو را درمان می کنند،با این حال طبق یافته متخصصان، اثرات بلند مدت این داروها ناشناخته هست و اغلب اوقات کودکان مبتلا به اوتیسم داروهای متعددی را برای درمان دیگر مشکلات نظیر بیش فعالی یا افسردگی مصرف می کنند

خانم نقوی می گوید براساس مطالعه دانشمندان ، اختلال اوتیسم ممکن است ریشه‎ی متابولیکی داشته باشدبنابراین آزمایشات و تحقیقات در این خصوص حداقل تا پنج سال آینده ادامه خواهد داشت.

وی می گوید که محققان در نظر دارند به ارزیابی این موضوع بپردازند که چگونه برنامه‌های مدرسه و اجتماع می تواند دانش‌آموزان و جوانان مبتلا به اوتیسم را از مهارت‌های زندگی که به استقلال آنها حین بزرگ شدن کمک می کند، برخوردار کند

خانم نقوی به اگاهی خانواده ها در خصوص این بیماری و علایم اختلال آنها تاکید کرده و می گوید : شناخت چندانی نسبت به این اختلال وجود نداردولی لازم است در حین مشاهده هرگونه علایم مربوط ،به روانشناسان مراجعه و در صورت تشخیص جهت درمان و کنترل به متخصصان ارجاع داده شود .