شوری که شیرین شد...

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز آبادان؛ آبادان در جنوب‌غربی ترین نقطه ایران در ۵۳ کیلومتری خلیج فارس قرار گرفته و دو مرز مشترک آبی با دو کشور عراق و کویت دارد.

شهری که با سه رودخانه آب شیرین اروند، بهمنشیر و کارون احاطه شده و حالا نام شبه جزیره به خود گرفته است. 

آب این رودخانه ها شیرین بود تا وقتی که شورَش درآمد

مدیر سازمان آب و برق خوزستان می گوید: اواخر سال 96 EC آب ابتدا به 3000 میکروموس رسید؛ سپس رفته رفته از اردیبهشت 1397 به 7000 و 9000 افزایش یافت تا اینکه در خرداد 97 به اوج شوری یعنی 19000 میکروموس سر گذاشت.

به گفته آقای شمسایی این میزان شوری موجب شد تا آب موجود در لوله ها به وضوح نمک ببندد و آبی که به خانه ها می رسید کاملا غیر قابل استفاده شود.

علیرضا خلیلی نیا مدیر آبفای آبادان می گوید: افزایش شوری آبهای شیرین به 19000 میکروموس نشان داد رودخانه بهمنشیر آبی ندارد و در واقع آب دریا و خلیج‌فارس است که جای آبهای شیرین را گرفته است.

اما چرا آبهای شیرین شور شد؟

شمسایی مدیر سازمان آب و برق خوزستان و بسیاری از مسئولان از جمله فرمانداران آبادان و خرمشهر اولین علت کاهش آب در رودخانه ها را خشکسالی بی‌سابقه می دانند و می گویند: برداشت‌های زیاد در بالادست رودخانه ها برای طرحهایی مثل نیشکر و پرورش ماهی موجب شده آب دریا جریان معکوس پیدا کند.

حالا استانداری با مضمون ممنوعیت ادامه فعالیت، بخشنامه ای را به صاحبان این طرحها ابلاغ می کند، ابلاغیه ای که حکم نوشدارو دارد.   

طرح آبرسانی غدیر 2 آغاز می شود

در این میان سازمان آب و برق خوزستان که بوی بحران را حس کرده، 3 ماه پیش از بحران یعنی حوالی زمستان 96 طرحی را با مشارکت قرارگاه خاتم الانبیاء کلید می زند؛ آبرسانی به شهرستانهای آبادان و خرمشهر، طرحی که در خوشبینانه ترین حالت ممکن یک سال هزینه زمانی می خواهد بنابر این به موقع نمی رسد. 

آب حسابی شور شده و مردم، گالن به دست، به دنبال آب شیرین راهکار را پاسخ مثبت به فراخوان تجمع می دانند و روزهای متوالی مقابل اداره آبفا، فرمانداری و سازمان منطقه آزاد اروند جمع می شوند.  

اجرای راهکارهای زودبازده

راهکارهای زودبازده اما در حال اجراست، از یک سو 50 تانکر در شهر و روستاهای آبادان و خرمشهر مستقر شده تا آب شیرین توزیع کنند و از یک سو آبهای بسته‌بندی تقسیم می شود، گروههای جهادی هم وارد میدان شده اند تا کام مردم را تازه کنند.

جادر و صبیحه که 5 فرزند کوچک و بزرگ دارند می گویند: دعای خیر ما پشت و پناه این جوانانی است که مدیر و مسئول نیستند اما درد مردم را هم نمی توانند ببینند. 

همه مسئولان به تکاپو می افتند،

صابر علیدادی معاون طرح آبرسانی خوزستان به استودیوی خبر می آید و با اشاره به سختی اجرای طرح می گوید: 70 مانع طبیعی در مسیر قرار داشت که با تلاش اکیپهای عملیاتی دو سوم آنها رفع شده و 3 ماه از برنامه جلوتر هستیم.

جانباز معاون وزیر نیرو به آبادان می آید و بابت شوری آب آشامیدنی در ماه های اخیر عذرخواهی می کند.

او می گوید: هم اکنون ۳۴ میلیون نفر از مردم کشورمان در تنش آبی به سر می برند چرا که وضعیت بارشهای امسال در ۵۰ سال گذشته به کمترین میزان خود رسیده است.

استاندار خوزستان هم که تخصصش پزشکی و ژنتیک است حالا از خواب و خوراک افتاده تا بیمارش را به سر منزل مقصود برساند؛

غلامرضا شریعتی مداوم از روند اجرای طرح آبرسانی بازدید می کند و اطمینان می دهد: با بهره برداری از این طرح آب کرخه با EC(شوری) زیر 2000 به خط انتقال غدیر تزریق و در کل شهرهای آبادان، خرمشهر، اروندکنار، مینوشهر، چوئبده و شادگان تقسیم خواهد شد و تا افق 1425 نیاز این مناطق را پوشش می دهد.

از وزارتخانه هم پیام می رسد؛

اردکانیان وزیر نیرو با تاکید بر اینکه حتی یک قطره از آب خوزستان هم به خارج از مرزها صادر نمی شود تاکید می کند: 15 تیر 97 آبرسانی حتمی است، آب شیرین کرخه به خانه های مردم می رسد.

ماجرای آب در فضای مجازی

مردمی که از انتقال آب کارون به اصفهان و یزد ناراضی اند با شایعات زیادی در فضای مجازی روبرو می شوند، شایعاتی مثل صدور آب به عراق و کویت همراه با تصاویری که کاملا حرفه ای تدوین شده اند.

همین جرقه کافی بود تا خشم مردم شعله ور شود، با نفوذ عده ای فرصت طلب تجمعات آرام مردمی کم و بیش به ناآرامی کشیده می شود, خساراتی هم به بار می آورد اما با دخالت پلیس نظم عمومی به خیابانهای شهر باز می گردد.

دو روز بعد قوه قضائیه گزارش می دهد: 35 نفر از افرادیکه با تحریک افکار عمومی در گروههای تلگرامی و مجازی تلاش داشتند اعتراضات به حق مردم را در آبادان و خرمشهر به آشوب بکشند دستگیر شدند. 

آب در ایستگاه آخر

حالا آب تا پشت دروازه های شهر رسیده، آنهم با گذشت 6 ماه از آغاز اجرای طرح ؛

تا 15 تیر 97 هم چیزی نمانده ، موعدی که قرار است کام مردم جنوب غرب تازه شود، مردمی که ثابت کرده اند سرزمین آباء و اجدادیشان را در هیچ شرایطی تنها نمی گذارند.

نویسنده: عاطفه مرادی