تنها گزینه پیش روی افراد مسلح در ادلب، مرگ است

عبدالباری عطوان در این روزنامه اینترنتی که از لندن به روز می شود نوشت: «ورود غیرمنتظره استفان دی میستورا فرستاده سازمان ملل متحد به سوریه به بحران رو به افزایش مربوط به شهر ادلب سوریه القا کننده این مطلب است که ما با تکرار جز به جز سناریوی یکسال پیش بخش شرقی حلب روبه رو هستیم با این تفاوت اساسی که این بار پس از ادلب، نوبت جای دیگری نخواهد بود. دی میستورا پس از غیبت سه ماهه با شرکت در کنفرانس خبری در ژنو به گروههای مسلح در ادلب همان پیشنهادی را داد که به گروه های مسلح (تروريست ها) در حلب دو سال پیش داده بود و آنها نیز آن را رد کرده بودند. دی میستورا در این پیشنهاد آمادگی خود را برای سفر به ادلب با هدف ایجاد گذرگاهی امن برای تخلیه حدود سه میلیون نفر از غیر نظامیان از این شهر قبل از حمله نظامی گسترده و قریب الوقوع ارتش سوریه اعلام کرد.

وقتی می گوییم ادلب دیگری پس از ادلب وجود ندارد منظور ما این است که این گذرگاه انسانی که دی میستورا متعهد به ایجاد آن شده، آغازش در شهری است که با «مادر جنگها» در طول بحران سوریه هدف قرار گرفته و پایانش در دمشق یعنی بهتر بگوییم در مناطق تحت کنترل ارتش عربی سوریه است یعنی به معنای تسلیم شدن کامل همه عناصر مسلح برای تضمین جان آنان و خانواده های شان و تعهد گرفتن دولت سوریه از برخی افراد مسلح سوری است همانند آنچه که برخی از افراد مسلح در حلب و درعا و غوطه شرقی انجام دادند و ما در اینجا از «برخی» و نه «همه» صحبت می کنیم اما افراد مسلح (تروريست هاي) خارجی، وضع متفاوتی دارند و جای چانه زنی یا مذاکره نیست.

 

اما خطرناک ترین چیزی که دی میستورا در کنفرانس خبری خود اعلام کرد و آشکار کننده مهم ترین محور نبرد بزرگ ادلب است؛ آنجایی است که گفت تعداد عناصر شورای آزادسازی شام (تروريست هاي تکفيري جبهه النصره) حدود 10 هزار جنگجوست و افزود عناصر جبهه النصره تروریست هستند و سزاوار شکست هستند این یعنی صدور حکم یا چراغ سبز بین المللی برای حذف و اعدام آنها و مستثنی کردن آنان از هرگونه حل وفصلی است و پیشنهاد خارج کردن غیر نظامیان از شهر به معنای محاصره آنان به منظور مقدمه چینی برای تارومار کردن آنهاست همانند آنچه برای بقایای داعش در شهرهای موصل و رقه رخ داد.

 

صحبت دی میستورا مبنی بر اینکه دولت سوریه و مشخصا جبهه النصره توانایی تولید تسلیحات شیمیایی را دارند به معنای آن است که فقط دولت سوریه نیست که قادر به تولید این سلاحها و به تبع آن استفاده از آن است؛ گویا دی میستورا دیدگاه روسیه را ترجیح داده که درباره احتمال اقدام برخی طرفهای افراد مسلح و چه بسا جبهه النصره در استفاده از این سلاحها و نسبت دادن آن به دولت سوریه هشدار داده است تا چه بسا دومین حمله قریب الوقوع سه جانبه آمریکا و انگلیس و فرانسه را برای بحرانی کردن اوضاع در ادلب و مانع تراشی در برابر طرح روسیه - سوریه برای پس گرفتن این شهر توجیه کند همانند آنچه که آقای ولید معلم وزیر خارجه سوریه و معاون نخست وزیر این کشور در کنفرانس خبری اش با همتای روسی اش در مسکو هشدار داد.

 

دی میستورا مانند پرنده «ابو فصادة (دم جنبانک)» است (کنایه از اینکه خبرهایش باور کردنی است) چرا که این پرنده وقتی پیدایش می شود نشانه آمدن فصل پاییز و رسیدن میوه زیتون است و زمان برداشت رسیده است با این تفاوت بزرگ که طبیعتاً شرایط و مواضع در قبال «رسیدن وقت برداشت» بر اساس سنگری که دی میستورا در آن ایستاده، متفاوت است علاوه بر اینکه دی میستورا مانند این پرنده زیبا و بی گناه نیست. این فرد زمانی که ابتکارش در شرق حلب رد شد، گریست. گریه کرد چون پیش بینی اش آن بود که گروههای مسلح شکست خواهند خورد همچنانکه پیش بینی کرد غیر نظامیان متحمل خسارات زیادی خواهند شد و همین هم اتفاق افتاد.

ابتکار دی میستورا این بار به نظر می رسد از ابتکار اولش به یک علت اساسی تفاوت ریشه ای دارد. تفاوت در این است که در ابتکار وی هیچ گونه راه نجاتی برای افراد مسلح جبهه النصره به عنوان قوی ترین گروههای مسلح و هم پیمانان آنان و حاکم بر 60 درصد از شهر ادلب لحاظ نشده است. از اتوبوسهای سبزی که در انتظار آنان باشد خبری نیست و آنان پناهگاه و حامیان عربی ندارند که از آنان دفاع کنند و در کنارشان بایستند و از تبلیغات رسانه ای در حمایت از آنان خواه در ترکیه یا برخی کشورهای عرب خلیج فارس شبیه آنچه در حلب رخ داد برخوردار باشند. این بدان معناست که تنها گزینه پیش روی آنان نبرد تا مرگ است و این بار تسلیم شدن هم در کار نیست.

 

عطوان در پايان نوشت: زمانی که ما و بقیه از یک طرح بین المللی برای گردآوری تروریست های سلفی در ادلب سوریه با هدف نابودی یکباره آنان و با حمایت ضمنی روسیه، آمریکا و اروپا سخن می گفتیم، برخی ها نسبت به آن ابراز تردید می کردند اما این روزها علائم و نشانه های واقعی این طرح با تمام جزئیاتش آشکار شده است. دی میستورا بی جهت چیزی نمی گوید و اگر چیزی می گوید حرف های او را باور کنید چون با یقین خبر می دهد.»