دستاوردهای صنعت پتروشیمی

چکیده گزارش پژوهشی:
• کل تولید شرکت ملی صنایع پتروشیمی تا پیش از انقلاب به 7/ 2 میلیون تن رسید.
• کل سرمایه گذاری انجام شده تا پیش از انقلاب حدود 110 میلیارد ریال رسید.
• پس از گذشت بیش از نیم قرن از صنعت پتروشیمی در کشور، ظرفیت اسمی تولید محصولات به حدود 62 میلیون تن رسیده است.
• جایگاه ویژه ایران در منطقه و جهان پس از گذشت چهار دهه در صنعت استراتژیک پتروشیمی
• سهم 34 درصدی صنعت پتروشیمی کشور در صادرات غیر نفتی کشور

پژوهش خبری صدا وسیما:با پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی ایران، ساختارهای اقتصادی کشور نیز همانند سایر بخش های جامعه متحول شد و یکی از صنایعی که با وقوع انقلاب در مسیر توسعه و پیشرفت قرار گرفت، صنعت پتروشیمی است؛ صنعتی که تا کنون مراحل تکامل و توسعه را با سرفرازی طی کرده است، تا جایی که امروز به عنوان یکی از پرسودترین و توسعه یافته ترین صنایع ایران و منطقه غرب آسیا تبدیل شده و بازارهای جهانی را از آن خود کرده است و عملکرد قابل توجه این بخش با توجه به خصوصی شدن، خود انقلابی است که باید مورد توجه قرار گیرد؛ چرا که شاید به جرات بتوان گفت جزو معدود صنایعی است که با توجه به واگذاری به بخش خصوصی، توانمند و پرقدرت به حیات خود ادامه داده است و در مسیر پیشرفت قرار دارد و وضعیت کنونی این صنعت به هیچ وجه قابل مقایسه با وضعیت این صنعت در پیش از انقلاب اسلامی نیست.

تاریخچه و ساختار شرکت ملی صنایع پتروشیمی

ایجاد صنعت پتروشیمی در ایران قدمتی 50 ساله دارد و به دهه 1330 شمسی بر می‏گردد. در اواخر این دهه، وزارت اقتصاد وقت به منظور گسترش صنعت پتروشیمی در کشور، بنگاه شیمیائی کشور را تأسیس نمود و شرکت مزبور در سال 1337 طرح احداث کارخانه کود شیمیائی مرودشت فارس را به اجرا گذاشت. لیکن از آنجا که رشد این صنعت نیازمند فعالیتهای تخصصی گسترده تر و هماهنگ با صنعت نفت و گاز بود، به زودی ضرورت ایجاد سازمانی برای توسعه و هدایت صنعت پتروشیمی مشهود گردید و به همین سبب در سال 1342 شرکت ملی صنایع پتروشیمی با مالکیت دولت و تحت پوشش شرکت ملی نفت ایران تأسیس گردید و کلیه فعالیت های مرتبط با ایجاد و توسعه صنایع پتروشیمی در این شرکت متمرکز گردید.

با شرکت های پتروشیمی بیشتر آشنا شویم

پتروشیمی‌ها محصولات شیمیایی هستند که از نفت و سایر منابع هیدروکربن مشتق می‌شوند. این شرکت‌ها به‌صورت کلی بر اساس نوع خوراک و محصولات تولیدی تقسیم‌بندی می‌شوند. در این میان در فرایندهای تولید صنایع پتروشیمی، تبدیل هیدروکربن‌های نفت خام یا گاز طبیعی به فرآورده‌های مختلف و متعدد شیمیایی صورت می‌گیرد. فراورده‌های پتروشیمی به بخش الفین، آروماتیک و گاز طبیعی تقسیم می‌شوند.

الفین شامل اتیلن، روپیلن و بوتادین می‎شود که از اتیلن و پروپیلن به‌عنوان اصلی‎ترین ماده اولیه برای تولید مواد شیمیایی صنعتی و پلاستیک می‎توان نام برد. اما بوتادین عمدتاً برای ساخت کائوچوی مصنوعی استفاده می‌شود.

آروماتیک شامل بنزن، تولوین و زایلن‎ها است. بنزن یک ماده خام برای رنگ و شوینده‎های مصنوعی است؛ اما از زایلن‎ها برای تولید الیاف مصنوعی و ساخت پلاستیک بهره می‎برند. همچنين در بخش گاز طبیعی با استفاده از مونواکسید کربن و هیدروژن می‎توان فراورده‌های پتروشیمی مانند آمونیاک و متانول تولید کرد. از آمونیاک نیز برای تولید اوره استفاده می‎شود؛ اما متانول یا به‌صورت محدود به‌عنوان سوخت در موتورهایی با سیستم احتراق داخلی یا به‌عنوان حلال، ضدیخ و در تهیه سایر ترکیبات شیمیایی استفاده می‌شود. بر اساس بخش‌های مذکور، شرکت‌های پتروشیمی به چهار گروه اصلي  تقسیم می‌شوند:

متن کامل این مطلب در اینجا قابل دریافت است.

پژوهش خبری // مجمود نانکلی