برای به صفر رساندن میزان گرسنگی تا سال ۲۰۳۰ باید ۱۱۰ هزار نفر در روز از خطر گرسنگی و سوء تغذیه نجات داده شوند.
به گزارش آسوشیتدپرس ، بر اساس گزارش تهیه شده از سوی سازمان خوار و بار و کشاورزی سازمان ملل(فائو) و سه نهاد دیگر وابسته به سازمان ملل متحد، حتی خانواده های فقیری که در شهرهای نام آشنای کوالالامپور مالزی و بانکوک تایلند زندگی می کنند، استطاعت تهیه غذای کافی برای فرزندانشان را ندارند و این امر می تواند در بلند مدت ضایعات جبران ناپذیری به رشد و سلامت این کودکان وارد کند.
طبق این گزارش، در بانکوک بیش از یک سوم کودکان تا سال 2017 غذای مناسب و کافی دریافت نمی کردند. در پاکستان هم با اشاره به نظرسنجی که دولت آن کشور ترتیب داد، تنها 4 درصد از کودکان "سهمیه حداقلی که قابل قبول باشد " ، دریافت کرده اند.
کنداوی کادیرسان ، مدیر کل منطقه ای فائو، گفت: برای دستیابی به هدف به صفر رساندن میزان گرسنگی در منطقه تا سال 2030 باید 110 هزار نفر از خطر گرسنگی و سوء تغذیه در هر روز نجات داده شوند.
وی گفت: "پس از چندین سال موفقیت در مبارزه با گرسنگی و سوء تغذیه در منطقه آسیا و اقیانوس آرام، اکنون شاهد توقف این روند هستیم؛ باید به آن سرعت ببخشیم."
طبق گزارش سازمان ملل، میزان افراد مبتلا به سوء تغذیه در این منطقه به ویژه در شرق و جنوب شرقی آسیا رو به افزایش است و در چند سال گذشته تقریبا هیچ بهبودی نداشته است.در بلندمدت، میزان سوء تغذیه که در سال 2005 حدود 18 درصد بود، به 11 درصد در سال 2017 کاهش یافت، اما عوارض ناشی از گرسنگی که منجر به ناتوانی های دائمی می شود، به علت ناامنی غذایی و بهداشت ناکافی بدتر شده است آنگونه که 79 میلیون کودک زیر 5 سال در سراسر منطقه گرفتار مشکل ناامنی غذایی و نبود بهداشت بوده اند.
این وضعیت نه تنها در هند و سایر نقاط آسیای جنوبی، بلکه در اندونزی، مالزی و کامبوج دیده می شود که تقریبا یک کودک از 10 کودک ساکن در آسیای جنوب شرقی و 15 درصد کودکان جنوب آسیا را تحت تاثیر قرار می دهد.
برعکس، حتی کودکان دارای اضافه وزن اغلب دچار سوء تغذیه هستند، زیرا خانواده هایشان به خرید مواد غذایی ارزان قیمت که دارای چربی، نشاسته و شیرینی هستند روی می برند که ناسالم و بعضی اوقات به لحاظ تغذیه ای ناایمن هستند.
این گزارش متمرکز بر دو عامل اصلی است که اغلب در عدم امنیت غذایی نقش دارند: بلایای مربوط به آب و هوا و دسترسی ناکافی به آب تصفیه شده و بهداشت.
نویسندگان این گزارش گفته اند، تامین آب آشامیدنی تصفیه شده و بهداشت برای جلوگیری از بیماری هایی که بیشتر سلامت را به خطر می اندازند، به ویژه در میان کودکان، بسیار مهم است. همچنین در برخی کشورها تلاش می شود تا اطمینان حاصل شود ساکنین شهرها به بازارهای غذای تازه دسترسی داشته باشند.
مثلا مطالعه ای در اندونزی می گوید: میزان بازدارندگی درباره عدم ابتلا به بیماری رابطه نزدیکی با دسترسی به سرویس های بهداشتی مناسب دارد و کودکانی که خانواده شان مجبورند از آب تصفیه نشده و سرویس های بهداشتی نامناسب استفاده کنند، احتمال آنکه به بیماری مبتلا شوند، سه برابر بیشتر است.
بر اساس این گزارش، در نواحی شهری امکان دسترسی به آب آشامیدنی و بهداشتی کاهش یافته است.
بسیاری از فقرایی که در جنوب شرقی آسیا زندگی می کنند، اغلب نیاز به آب آشامیدنی خود را از طریق بطری های آماده برطرف می کنند که ادعا بر این است که این آب برای آشامیدن مناسب است در حالی که غالبا آلوده است.
بر اساس نتایج مطالعه بر روی نمونه هایی از این آبها در کامبوج، 80 درصد از این آب ها حاوی باکتری بودند و تقریبا همه آنها حاوی "کلی فرم" یا آلودگی انگلی بودند.