علی اسفندیاری ملقب به «نیما یوشیج»پدر شعر نو ایران ۱۲۱ سال پیش در چنین روزی چشم به جهان گشود.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز مازندران؛ نیما یوشیج با مجموعه شعر افسانه، که بیانیه شعر نو فارسی بود، انقلاب بزرگی در فضای شعر و شاعری ایران ایجاد و برای این هنر خود نام «شعر نو» را انتخاب کرد.
نیما یوشیج 21 آبان 1276 در منطقه ای به نام یوش از توابع شهر نور مازندران متولد شد. پدرش ابراهیم خان اعظام السلطنه نام داشت و شغلش گله داری و کشاورزی بود.
خانواده نیما در 11 سالگی به تهران نقل مکان کردند و در خانه ای اجاره ای در کنار مدرسه دارالشفا ساکن شدند.
نیما ابتدا سرودن شعر را به سبک خراسانی آغاز کرد.
نیما یوشیج در 22 سالگی استخدام وزارت دارایی شد، ولی پس از مدتی آن را رها کرد. او اولین شعر خود را در سن 23 سالگی سرود که مثنوی بلند «قصه رنگ پریده» نام دارد.
در سال 1300 ، اسم خود را عوض کرد و نام نیما را که به معنی کمان بزرگ است، برای خود انتخاب کرد و در دی ماه سال 1301 مجموعه شعر «افسانه» را سرود.
نیما یوشیج در سال 1317 عضو هیات تحریریه مجله موسیقی شده و به فعالیت های مطبوعاتی مشغول شد.
نیما یوشیج به دلیل ابتلا به بیماری ذات الریه در سیزدهم دی ماه 1338 از دنیا رفت .
وی ابتدا در امامزاده عبدالله تهران به خاک سپرده شد، ولی در سال 1372 بنا به وصیت خودش ، پیکرش را به خانه اش در یوش منتقل کردند .
آرامگاه نیما یوشیج در حیاط خانه و در کنار آرامگاه خواهرش بهجت الزمان اسفندیاری و سیروس طاهباز نویسنده و مترجم ایرانی قرار دارد.