به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري صداوسيما، آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان، ساعتی پیش در نطق خود در محل پارلمان اروپا در استراسبورگ فرانسه اظهار داشت: آقای آنتونیو تایانی، ریاست محترم پارلمان اروپا و ژان کلود یونکر، رئیس کمیسیون اروپا و نیز نمایندگان محترم زن و مرد پارلمان اروپا و کمیسران و خانمها و آقایان محترم! پنجاه سال قبل، والتر هانِشتاین، رئیس آلمانی کمیسیون اظهار داشت: توافق اروپا نوعی جسارت و شهامت بی مثال است. آن موقع، سال 1969 میلادی؛ یعنی ده سال پیش از برگزاری انتخابات مستقیم پارلمان اروپا بود. آن زمان، جامعه اروپا هنوز بسان یک کودک بود؛ هرچند که بسیاری از دستاوردهای ما منظورم پیمان مرزی «شنگن»، بازار داخلی اتحادیه اروپا و نیز پول مشترک اروپایی (یورو) و خلاصه طرحهای مشهود و ملموس، مربوط به همان سالهاست. در واقع این جامعه، سنگ بنایی برای خود شد و بعد از آن بود که ما با جنگ ها و دیکتاتوری ها برای شهروندان اروپایی مواجه شدیم. با این حال با شکل گیری این جامعه، نخستین بار، چشم اندازی برای ترسیم یک آینده پایدار، با ثبات و صلح آمیز یافتیم. امروز من می خواهم علاوه بر ابراز خشنودی از تشکیل بزرگترین و دموکراتیک ترین پارلمان جهان، تشکر و قدردانی خود را نیز ابراز دارم. شما هفتصد و پنجاه و یک نماینده از بیست و هشت کشور اروپایی هستید که در واقع منافع مشترک بیش از پانصد میلیون شهروند اروپایی را نمایندگی می کنید. این جمعیت، تقریبا هفت درصد کل جمعیت جهان را شامل می شود. امروز ما در خانه هایمان، تپش قلب دموکراسی اروپایی را احساس می کنیم و این نشان می دهد که مباحث مطرح شده میان ما از بیست و چهار زبان اروپایی نشات می گیرند و اینکه اروپا برای مساله تنوع و کثرت چه ارزش و اهمیتی قائل است. یکی از بزرگترین مظاهر قدرت ما اروپایی ها آن است که همواره با وجود تمامی تنوعی که داریم، اراده توافق، سازش و مصالحه داریم و این برغم خاستگاه های اصل و نسبی و نیز رفتاری ماست و موجب شده است تاکنون همواره به نمادی از یک جامعه تبدیل شویم. از آخرین بار که در پارلمان اروپا سخنرانی کردم بیش از یازده سال می گذرد. آلمان در سال 2007 میلادی، ریاست اتحادیه اروپا را عهده دار شد و من در آن زمان، بسیار در مورد وحدت و نه انفصال و جدایی در اروپا صحبت کردم؛ همین طور از آزادی که همواره به گونه های جدید باید از آن دفاع شود و اینکه اروپا واقعا برای مردم خود به هوای تازه نیاز دارد. من در آن زمان در ارتباط با ارزشهای بنیادین گفته بودم که اروپا قدر آزادی و این تنوع پیوند زننده را می داند و من در آن موقع در مورد شکیبایی و رواداری نیز حرف زدم. من صحبت کردم که تساهل، روح و جان اروپا و ارزشی غیرقابل اجتناب برای ایده اروپاست. ظرف یازده سال گذشته ما شاهد آن بودیم که جهان تا چه میزان زیاد، تغییر کرده و چطور این روح اروپا به سختی افتاده است. چالشهای سیاسی، اقتصادی و فناورانه جهانی همواره سریعتر و عمیق تر توسعه یافتند و ما بحران بدهی بزرگی را تجربه کردیم، تروریسم بین المللی که کل اتحادیه اروپا آن را برنمی تابد و جنگ ها و مناقشات مسلحانه ای که دقیقا تا جلوی در منازل ما قرار رسیدند؛ علاوه بر آنکه جنبش جهانی فرار و مهاجرت و تغییراتی که بر اثر پیشرفت های دیجیتال بر سرعت زندگی ما تاثیر گذاشتند، ما اروپایی ها را به طور کاملا مشخص درگیر خود کرد.