چین ظرف 15 سال آینده در دریا بر آمریکا غلبه خواهد کرد

در این گزارش به قلم پیتر جی برآون آمده است: آیا در آینده ای نزدیک، نیروی دریایی ارتش آزادی بخش خلق چین می تواند از نیروی دریایی آمریکا پیشی بگیرد؟ به گفته منابع آگاه، نه تنها این امر ممکن است، بلکه طی پانزده سال آینده احتمالا این اتفاق رخ خواهد داد.
رابرت راس استاد علوم سیاسی در کالج بوستون -که کارشناس سیاست امنیتی و دفاعی چین است- در روز هجدهم ماه نوامبر مقاله ای در این باره در وبلاگ مهم لافر بلاگ Lawfare blog نوشت.
در این مقاله با عنوان "پایان استیلای دریایی آمریکا در آسیا" هشدار داده شده است که روزهای جایگاه نیروی دریایی آمریکا به عنوان نیروی مسلط دریایی در جهان در حال به سر آمدن است.
راس همچنین نوشت: "ظهور سریع نیروی دریایی چین سبب به چالش کشیده شدن استیلای دریایی آمریکا در آبهای سراسر منطقه شرق آسیا شده است." او افزود: "اما آمریکا، قادر نبوده است یک طرح مهم مرتبط با کشتی سازی را تأمین مالی کند که می توانست سبب حفظ نظم امنیتی منطقه ای و رقابت مؤثر با روند تقویت نیروی دریایی چین شود." در این مقاله خاطر نشان شده است: "در نتیجه، تغییر توازن قدرت سبب ایجاد تغییرات اساسی در دستاوردها و راهبرد دفاعی آمریکا شد. به هر حال، هنوز نفوذ آمریکا در شرق آسیا به پایان نرسیده است."
راس شواهدی کافی در این باره ارائه کرد که چین در مسیر استقرار یک ناوگان دریایی قرار دارد که نه تنها بزرگتر از آمریکا خواهد بود، بلکه به صورت فزاینده ای مدرن تر است. بر اساس بررسی های مؤسسه رند کورپ، برای مثال، طی سال های دو هزار و هفده تا دو هزار و هجده، تعداد کشتی های نیروی دریایی چین از سیصد و بیست و هشت به سیصد و پنجاه فروند کشتی رسید که بیش از هفتاد درصد آنها بر اساس طراحی های جدید بودند.
چین بزرگترین کشور سازنده کشتی در جهان است و در سطح تولید کنونی می تواند به زودی چهارصد کشتی را عملیاتی کند. این کشور هر ساله تقریبا سه زیردریایی تولید می کند و ظرف دو سال بیش از هفتاد فروند زیردریایی در ناوگان خود خواهد داشت. نیروی دریایی چین همچنین شمار زیادی رزمناو، ناوشکن و ناوچه دارد که همه آنها به موشک های کروز دوربرد ضد کشتی مجهز هستند.
راس در مقاله خود نوشت: "بین سال های دو هزار و سیزده و دو هزار و شانزده، چین بیش از سی فروند کشتی مسلح به توپ تولید کرد. در سطح کنونی، چین می تواند چهارصد و سی فروند کشتی و صد فروند زیردریایی ظرف پانزده سال داشته باشد."
راس تصریح کرد در حال حاضر نیروی دریایی آمریکا در حال حفظ برتری دریایی در سراسر شرق آسیاست.
بر اساس ارقام راس، اما طی دوازده سال، ناوگان فعال نیروی دریایی آمریکا به دویست و سی و هفت کشتی کاهش خواهد یافت و طی شش سال، ناوگان زیردریایی آمریکا به چهل و هشت فروند خواهد رسید.
او همچنین نوشت: "هم نیروی دریایی و هم کاخ سفید خواستار افزایش ناوگان دریایی آمریکا شده اند اما بودجه این کشور پاسخگوی طرح های آنها نیست." او افزود: "در سال دو هزار و پانزده، نیروی دریایی آمریکا قصد داشت ناوگان خود را تا سال دو هزار و بیست و دو به سیصد و هشت کشتی برساند و دولت ترامپ قصد دارد یک نیروی دریایی متشکل از سیصد و پنجاه و نه کشتی در اختیار داشته باشد. برای رسیدن به عدد سیصد و هشت کشتی، نیروی دریایی آمریکا باید سی و شش درصد بیشتر از متوسط بودجه کشتی سازی طی سی سال گذشته هزینه کند که این امر مستلزم افزایش یک سومی بودجه کنونی است."
اگر روند اختصاص بودجه بر اساس سه دهه گذشته حفظ شود، نیروی دریایی آمریکا احتمالا طی سه دهه آینده هفتاد و پنج فروند کشتی کمتر خریداری خواهد کرد. بر اساس ارزیابی های راس، برای رسیدن به رقم سیصد و پنجاه و پنج فروند کشتی، نیروی دریایی آمریکا به بودجه ای هشتاد درصد بیشتر از متوسط بودجه اختصاص یافته به بخش کشتی سازی طی سی سال گذشته تقریبا پنجاه درصد بیشتر از متوسط بودجه طی شش سال گذشته نیاز دارند.
راس همچنین به بررسی پیامدهای ناشی از بی میلی یا ناتوانی فزاینده نیروی دریایی آمریکا به مقابله با شرایط پیش روی آن پرداخت و نوشت تیره شدن روابط با هم پیمانان سنتی در شرق و جنوب شرق آسیا بیش از پیش در حال نمود پیدا کردن است.
راس در مقاله خود تصریح کرد: "تحولات در توازن دریایی سبب تضعیف اعتماد کشورهای شرق آسیا به توانایی آمریکا برای محقق کردن تعهدات امنیتی اش شده است و آنها در تلاش برای بهبود همکاری های امنیتی با چین هستند."
او همچنین نوشت: "اخیرا کره جنوبی به یک توافق نامه با چین برای محدود کردن همکاری های موشکی-دفاعی با آمریکا و همکاری های امنیتی با ائتلاف آمریکا و ژاپن رسید."
اقدامات کره جنوبی در راستای تلاش برای آرام کردن خشم پکن در ارتباط با استقرار سامانه ضد موشکی تاد در کره جنوبی انجام شده اند.
راس نوشت کره جنوبی همچنین "با حمایت چین و با وجود مخالفت های آمریکا در راستای همکاری با کره شمالی گام برداشته است."
طی ماه گذشته، مشخص شد در حالی که سئول از واشنگتن می خواهد روند تعامل با پیونگ یانگ را تسریع بخشد، واشنگتن از سئول می خواهد روند تعامل با پیونگ یانگ را کند کند.