به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما به نقل از خبرگزاری فرانسه؛ دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا که فرضیه گرمایش زمین و پیامدهای آن را قبول ندارد پیمان آب و هوایی پاریس را رد کرده است اما دیپلماتهای دولت آمریکا همچنان درباره این پیمان مذاکره و رایزنی می کنند.
قرار است هفته آینده هیئتی از دیپلماتهای آمریکایی به لهستان برود و به مدت دو هفته در شهر کاتوویتس در حضور دیپلماتهای اروپایی، چینی و برخی کشورهای دیگر مذاکراتی بین المللی را درباره آب و هوا انجام دهند.
این که دونالد ترامپ اول ژوئن سال گذشته خروج آمریکا را از پیمان بین المللی آب و هوایی پاریس اعلام کرد، به معنای آن نیست که واشنگتن صندلی خود را در مذاکرات بین المللی در این زمینه خالی خواهد گذاشت. خروج آمریکا از پیمان بین المللی پاریس که سال دو هزار و پانزده توسط باراک اوباما سلف ترامپ امضا شده بود، زودتر از سال دو هزار و بیست عملی نخواهد شد بنابراین آمریکا تا آن زمان همچنان عضو این پیمان مهم بین المللی است.
آلدن مایر مذاکره کننده باسابقه یک گروه مستقل آمریکایی فعال در زمینه آب و هوا موسوم به Union of Concerned Scientists که مقر آن در واشنگتن است، می گوید آمریکا به رغم اعلام خروج خود از پیمان پاریس به هیچ وجه در میان کشورهای توسعه یافته منزوی نشده است.
ترامپ مسئله گرمایش زمین را دروغ دانسته و به همین علت درباره عضویت آمریکا در توافق نامه آب و هوایی پاریس تجدید نظر کرده است. وی با اعلام خروج کشورش از این پیمان قصد دارد انرژیهای فسیلی از جمله زغالسنگ را در آمریکا تقویت کند و حمایت های مالی آمریکا را از طرحها و برنامه های سازمان ملل متحد در مقابله با گرمایش زمین کنار بگذارد.
درست است که آمریکا به روندهای سیاسی مربوط به پیمان آب و هوایی پاریس چندان اعتنا نمی کند، اما این کشور با دیگر کشورهای مهم اروپایی و کشورهای توسعه یافته در خصوص مسایل فنی که برای اجرای توافق نامه پاریس اجتناب ناپذیر است، جبهه مشترکی ایجاد می کنند.
کنفرانس یا همایش احزاب شماره 24 که به طور خلاصه از آن به عنوان COP24 یاد می شود ( کنفرانس احزاب (COP) بدنه حاکم بر یک کنوانسیون بینالمللی است) مهمترین کنفرانسی است که از زمان کنفرانس بین المللی پاریس برگزار می شود. این بار یکصد و نود و هفت کشور امضا کننده پیمان پاریس قرار نیست درباره کاهش انتشار گازهای گلخانه ای مذاکره کنند بلکه باید درباره آئیننامه اجرایی مفاد این پیمان تبادل نظر و توافق کنند. طبق توافق نامه آب و هوایی پاریس اگر برای مهار روند گرم شدن زمین از طریق کاهش انتشار گازهای گلخانه ای تدابیر موثری اتخاذ نشود، دمای هوای کره زمین تا پایان قرن حاضر چهار تا پنج درجه سانتیگراد گرم تر خواهد شد بنابراین جامعه جهانی باید تلاش کند افزایش دمای هوای زمین را به زیر دو درجه سانتیگراد نسبت به دور ماقبل صنعت محدود کند.
تاد استرن از مذاکره کنندگان پیشین دولت باراک اوباما در زمینه آب و هوا می گوید پیمان پاریس باید از نظر اجرا روشن شود. به گفته این دیپلمات سابق آمریکایی، به عنوان مثال یک صفحه از پیمان پاریس درباره شفافیت است که اجرای آن به پانزده تا بیست صفحه تعریف فنی نیاز دارد.
کشورهای امضاکننده پیمان پاریس باید یک روش مشترک را به منظور اجرای ماموریت های خود تعیین کنند. اما سوال این است که آیا می توان یک روش بین المللی را که در سال دو هزار و شش تعیین شد به کار گرفت یا این که باید برای برخی کشورها در اجرای این پیمان امتیازات یا انعطافهایی در نظر گرفت؟ چه کس یا نهادی نتایجی را که در اجرای مفاد این پیمان در عرصه ملی کشورها حاصل شده است ارزیابی خواهد کرد؟این کار باید در بررسیهای میدانی صورت گیرد یا توسط دبیرخانه ای که در بن آلمان مستقر است؟ این کار چه زمانی باید انجام شود؟ زمانی که یک کشور به تعهدات خود در قبال پیمان عمل نمی کند چه باید کرد؟
در این موارد آمریکاییها اهداف مشخصی را تعیین کرده اند. آنها مخالف آن هستند که کشورهای توسعه یافته تابع قوانین و مقررات دشوارتری نسبت به کشورهای در حال توسعه شوند. این موضعی است که همه دولتهای آمریکا از جرج بوش گرفته تا باراک اوباما و دونالد ترامپ بر آن اصرار می ورزند.
چرا بقیه کشورها قبول می کنند که با آمریکا در این زمینه همکاری کنند؟ چرا که پیش بینی می کنند آمریکا در توافق نامه آب و هوایی پاریس باقی بماند. از نظر آنها ممکن است دونالد ترامپ در این زمینه تغییر عقیده دهد یا این که دولت و رئیس جمهور بعدی آمریکا راه متفاوتی را در پیش گیرد.
همه کشورها می دانند که خروج آمریکا از توافق نامه آب و هوایی پاریس چهارم نوامبر سال دو هزار و بیست یعنی پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری آتی آمریکا عملی خواهد شد.
آلدن مایر افزود:" اکثر کشورهای سعی می کنند میان دولت دونالد ترامپ و خود آمریکا تمایز قائل شوند. برخی کشورها حتی نسبت به مواضع آمریکا در این زمینه نوعی حس همدردی کرده اند چرا که نمی خواهند کار رئیس جمهور بعدی آمریکا که شاید بازگشت کشورش را به پیمان پاریس اعلام کند، دشوارتر شود.
اویس سرمد نایب رئیس اداره برگزارکننده مذاکرات آب و هوا وابسته به سازمان ملل متحد می گوید:" ما امیدوار هستیم که موضع آمریکا در قبال مسئله آب و هوا با گذشته زمان تغییر کند."
هیچ وزیر یا شخصیت دولتی بلندپایه ای هیئت مذاکره کننده آمریکا را در سفر به لهستان همراهی نخواهد کرد اما یک دیپلمات به نام جودیت گاربر که برای عوام چندان شناخته شده نیست، سرپرستی این هیئت را در مذاکرات لهستان بر عهده خواهد داشت. جودیت گاربر مسئول اداره امور زیست محیطی و علمی وزارت امور خارجه آمریکا است.
الیوت دیرینگر مدیر اندیشکده C2ES می گوید:" هیئت مذاکره کننده ای که به نمایندگی از آمریکا در مذاکرات لهستان شرکت خواهد کرد از دیپلماتهای حرفه ای تشکیل شده است که از سالها پیش درباره موضوعات مربوط به آب و هوا بحث و مذاکره می کنند و نزد همتایان خود در دیگر کشورها از اعتبار قابل توجهی برخوردار هستند."
یک منبع نزدیک به مذاکرات آب و هوایی لهستان نیز گفت آمریکاییها همچنان به طرز سازنده ای در مذاکرات شرکت می کنند. مسلما باید قبول کنیم که آنها در حمایت از مواضع دولت ترامپ در خصوص استفاده از زغالسنگ در بخش انرژی در مذاکرات شرکت می کنند با این حال در این مدت ما می توانیم همکاریهای آرامی داشته باشیم.