محققان علوم پزشکی دانشگاه ایلینوی روشی ابداع کرده اند که به کمک آن میتوان سطح اسید چرب اومگا سه را در مغز تا یکصد برابر افزایش داد.
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما ؛ محققان علوم پزشکی در دانشگاه ایلینوی در شیکاگوی آمریکا روشی ابداع کرده اند که به کمک آن می توان سطح اسید چرب اومگا سه را در مغز تا یکصد برابر افزایش داد.
وجود مقادیر کافی از اسیدهای چرب اومگا سه از نوع DHA و EPA بر جلوگیری از ابتلا به بیماری هایی همچون آلزایمر و اختلالاتی همچون افسردگی تاثیر بسزایی دارد.
ولی این کار، ساده نیست؛ به نحوی که مکمل های کنونی فقط قادرند میزان این اسیدها را در مغز به اندازه بسیار اندکی بالا ببرند و به عنوان مثال برای بالا بردن سطوح اسید چرب اومگا سه از نوع EPA یک فرد باید روزانه به اندازه یک لیوان کوچک روغن اومگا سه مصرف کند که با توجه به بوی بسیار بد ماهی، کار دشواری می نماید.
اکنون محققان دانشگاه ایلینوی می گویند با افزودن شکل لیزوفسفولیپیدی EPA یا همان LPC-EPA به غذای فرد می توان اومگا سه را در مغز تا یکصد برابر افزایش داد.
تاکنون این بررسی بر روی موش های آزمایشگاهی کاملا موفقیت آمیز بوده است و محققان امیدوارند این کار را روی بدن انسان نیز با موفقیت انجام دهند.
در صورتی که فردی بخواهد میزان اومگا سه مغز خود را یکصد برابر افزایش دهد کافی است روزانه یک چهارم گرم از این ترکیب استفاده کند.
نتایج بررسی این محققان در شماره اخیر نشریه تحقیقات چربی Lipid Research منتشر شده است.
اسیدهای چرب اومگا سه از نوع DHA و EPA تاثیرات ضد التهابی دارند و در برابر بسیاری از بیماری های مغزی عصبی همچون آلزایمر و نیز بیماری های متابولیک و همچنین در برابر بسیاری از اختلالات عصبی همچون افسردگی موثر باشند.
محققان امیدوارند این روش روزی برای ساختن داروهای جدید به کار رود که با استفاده از آنها بتوان از بروز بیماری هایی همچون آلزایمر جلوگیری کرد.
به گزارش پایگاه خبری یورک الرت در اینترنت، بر اساس آمارها برآورد می شود حدود پنج میلیون و چهارصد هزار نفر در آمریکا به بیماری آلزایمر مبتلا باشند که هیچ درمانی ندارد ولی برخی داروها، قادرند شرایط قوای شناختی بیماران را کنترل کنند.
با بالا رفتن سن و پیر شدن سلول ها، ترشح ماده شیمیایی سروتونین کاهش می یابد، بدین ترتیب ارتباط بین سلولی و انتقال اطلاعات دچار مشکل می شود.
این مشکل بیشتر از همه در بخش حافظه و خاطرات خود را نشان می دهد.
خاطره ها ترکیبی هستند از یادآوری دیده ها و شنیده ها و احساسات که برای یاداوری آن ها مغز نیاز به برقراری یک ارتباط پیچیده سلولی بین همه بخش ها دارد.
به همین علت با بالا رفتن سن و کم شدن ترشح سروتونین در مغز، خاطره ها کمرنگ یا فراموش می شوند.
در بیماری آلزایمر ترشح سروتونین به شدت کاهش می یابد اما این مسئله همیشه به علت پیر شدن سلول ها نیست.
سکته مغزی که باعث از دست رفتن بخشی از سلول های مغز می شود یا شوک عاطفی پس از دست دادن عزیزی می توانند خطر ابتلا به آلزایمر افزایش دهند.
آلزایمر با از دست دادن حافظه کوتاه مدت، فراموش کردن آدرس ها و اسم ها آغاز می شود و کم کم تا آنجا پیش می رود که فرد حتی راه بازگشت به خانه را فراموش می کند.
بیماری آلزایمر متاسفانه درمانی ندارد اما می توان از پیشرفت آن جلوگیری کرد.