روزنامه رای الیوم با اشاره به بحران سیاسی ناشی از برگزیت در انگلیس نوشت: انگلیس کشتی در حال غرقی است که به سرعت به سمت فاجعه ای سیاسی و اقتصادی پیش می رود.
روزنامه الکترونیکی رأی الیوم در ستون سرمقاله خود نوشت: برای درک اینکه چگونه نخبه های سیاسی با سقوط خود کشورشان را به سمت نابسامانی، رکود و سرنوشتی نامعلوم سوق می دهند باید اوضاع کنونی انگلیس و مسئله خروج این کشور از اتحادیه اروپا و برگزیت را بررسی کرد.
انگلیسی که می شناختیم تمام شد.
احتمال فروپاشی این کشور بسیار قوی بوده و خروج آن از اتحادیه اروپا قطعی است و چه بسا این امر به خروج انگلیس از مجموعه کشورهای بزرگ نیز بیانجامد، مگر اینکه معجزه ای رخ دهد، اما دوران ما، دوران معجزه ها نیست.
انگلیسی ها اعم از سیاستمداران و شهروندان، دولت و مخالفان آن، موافقان حضور این کشور در اتحادیه اروپا یا مخالفان آن، همه و همه می دانند چه می خواهند، اما آنکه خواستار باقی ماندن در اتحادیه اروپاست نمی داند چگونه می توان در این اتحادیه ماند و آنکه خواستار خروج از آن است نمی داند راه خروج کدام است؟
سیاستمداران انگلیس به عنوان نمایندگان دموکراسی قدیم در دنیای مدرن، دچار نوعی اسکیزوفرنی هستند و نمی دانند چگونه باید به خود، کشور و شهروندانشان کمک کنند و در امتحان اتحادیه اروپا یا بریگزیت به سختی شکست خورده اند.
جدایی و اختلاف سرفصل اصلی است: اختلافات در دولت، بین مخالفان و در حزب حاکم وجود دارد، کشوری چند تکه ، که دچار نوعی سردرگمی است بی آنکه سران فرهیخته ای در دولت یا بین مخالفان داشته باشد و هیچ قطب نمایی هم نیست که راه خروج از این بیراهه را نشان بدهد.
خانم ترزا می، نخست وزیر در دو سالی که قدرت را در دست داشته، تصمیم جدی نگرفته است. وی برگزاری انتخابات پارلمانی زودهنگام را خواستار شد اما حزب دلخواه او اکثریت پارلمان را از دست داد. ترزا می دو سال برای دستیابی به توافق با اتحادیه اروپا مذاکره کرد اما این توافق در چند دقیقه به طور حقارت آمیزی در پارلمان نابود شد.
وی تلاش کرد جریانی در حزبش را که خواستار خروج از اتحادیه اروپا بود راضی نگه دارد، حتی با وجود آنکه خود مخالف این امر بود، موفق نشد جریانی را که طرفدار وی و سیاست هایش بودند، با خود همراه کند، اما با وجود این شکست ها او همچنان در رأس قدرت و حکومت و رئیس یک حزب است، آیا حماقت سیاسی بیشتر از این هم می شود؟
اگر جویای علت این موضوع عجیب و غریب هستید به شما می گویم: علت، نبود جایگزین است و اینکه خانم «می» منافع شخصی خود و حزبش را بر منافع کشور و شهروندان ترجیح می دهد. او سر جای خود باقی است در حالی که انگلیس به سرعت در حال غرق شدن است.. همه چیز در این کشور رو به نابودی است، پوند استرلینگ، شاخص بورس که تا به الان تا هزار واحد سقوط کرده است و حتی خدمات عمومی.. و در این میان تنها میانگین جنایت و بیکاری رو به افزایش است.
ترزا می به گذشت زمان، نابودی جایگزین های او، ضعف مخالفان و لابی قدرتمندی امید بسته که در حزب کارگران است و تونی بلر آن را هدایت می کند، لابی که از اسرائیل حمایت می کند و می خواهد مانع از به قدرت رسیدن جرمی کوربین رهبر مخالفان شود، زیرا او یک چپ گرای سوسیالیست و از مخالفان سرسخت جنگ عراق و جنگ های اسرائیل علیه منطقه غزه و لبنان است و این یکی از سخنان اوست: اولین اقدام وی پس از انتصاب من به عنوان نخست وزیر، به رسمیت شناختن کشور فلسطین خواهد بود.
اینکه ترزا می بتواند رأی اعتماد از پارلمان بگیرد مسئله مهمی نیست و اولویتی درجه دو است؛ اینکه او بتواند چند ماه دیگر حضور انگلیس در اتحادیه اروپا را به امید اصلاح توافق کنونی یا حتی دستیابی به توافقی جدید تمدید کند نیز اهمیتی ندارد. مهم این است که انگلیس اکنون دستخوش نابسامانی بی سابقه ای شده، کشتی آن در حال غرق است و به سرعت به سمت فاجعه ای سیاسی و اقتصادی پیش می رود و هر چیزی غیر از این تنها بازی با کلمات و ادعاهای کسانی است که خود را به عنوان کارشناس و تحلیل گر جا زده اند.