ساقه های طلایی

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز گلستان؛ معاون بهبود تولیدات گیاهی جهاد کشاورزی گلستان گفت: کشت غلات در این استان سالانه به طور متوسط 470 هزار هکتار است که از این سطح، یک میلیون و 500 هزار تن کاه و کلش تولید می شود.

نحوه جمع آوری بقایای کشاورزی؛ دغدغه ای همیشگی

عباسی جمع آوری و از بین بردن بقایای محصولات کشاورزی را دغدغه همیشگی کشاورزان و جهاد کشاورزی دانست و گفت: روش مرسوم، آتش زدن کاه و کلش ها است که مهمترین آسیب آن تخریب و کاهش حاصلخیزی خاک است.

اما اکنون در شهرک صنعتی علی آبادکتول، کارخانه ای هست که از کاه و کلش غلات و به ویژه بقایای گندم به عنوان ماده اولیه تولید خود استفاده می کند.

استان گلستان با تولید سالانه یک میلیون و 300 هزار تن گندم، پس از استان خوزستان دومین تولیدکننده گندم کشور است.

تولید خمیرکاغذ با کاه و کلش

اسماعیلی فرد مدیرعامل این کارخانه گفت: از ساقه های طلایی گندم برای تولید خمیر کاغذ استفاده می کند و  روزانه 120 تن کاه و کلش وارد این کارخانه و پس از فرآوری، حدود 60  تن خمیرکاغذ تولید می شود.

وي افزود : تولیدات این کارخانه به استان های دیگر مانند مازندران و خراسان رضوی ارسال می شود  و در صنایع بسته بندی و برای تولید کاغذ تحریر و مقوا کاربرد دارد.

گلستان، دومین و بزرگترین تولیدکننده خمیر کاغذ با کاه و کلش

صفایی کارشناس صنعت، معدن و تجارت گلستان نیز گفت: پیش از گلستان این کار در استان گیلان هم انجام می شود اما گلستان با تولید 20 هزار تن در سال، بزرگترین تولیدکننده خمیرکاغذ از کاه و کلش در کشور  است.

وی افزود : تولید خمیرکاغذ با کاه و کلش به سبب بلندتر بودن طول الیاف آن، حتی در مقایسه با خمیر کاغذ تولید شده از درختان پهن برگ هم کیفیت بهتری دارد.

کاه و کلش، جایگزینی برای قطع درختان و واردات چوب

مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری گلستان هم تولید خمیرکاغذ از کاه و کلش را جایگزین مناسبی برای بهره برداری از جنگل ها و قطع درختان دانست.

قزلسفلو گفت: نیاز کشور به چوب در هر سال حدود 8 میلیون مترمکعب است که در بخش های مختلف از جمله تولید خمیرکاغذ استفاده می شود.

وی افزود: اکنون 2 میلیون متر مکعب از نیاز چوبی کشور از طریق واردات تامین می شود.

قزلسفلو با بیان اینکه بیش از 90 درصد خمیرکاغذ مصرفی در کشور نیز وارداتی است تاکید کرد: تولید خمیرکاغذ از کاه و کلش، صرفه جویی 25 هزار مترمکعبی در مصرف چوب را سبب می شود و همچنین از خروج ارز از کشور جهت واردات چوب  جلوگیری می کند.