به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري صدا و سيما ؛ روزنامه لوموند چاپ پاریس در مطلبی به قلم ژیل پری نوشت دیپلماسی ترامپ در برابر کره شمالی قربانی ساده لوحی وی شده است.
به نوشته این روزنامه، رئیس جمهور آمریکا همه چیزش را بر سر قمار روابط شخصی خود با کیم جونگ اون رهبر کره شمالی و چشم انداز اقتصادی آن برای پیونگ یانگ گذاشت که همه بیهوده بود.
شدت شخصی سازی روابط میان آمریکا و کره شمالی به اندازه ای بود که به عنوان پایه و ستون یک پویایی بی سابقه در نظر گرفته می شد. این شاید دلیل اصلی شکست مذاکرات بیست و هشتم فوریه در هانوی بود که طی آن دونالد ترامپ و کیم جونگ اون بدون توافق در خصوص صدور بیانیه مشترک از یکدیگر جدا شدند.
نخستین دیدار میان ترامپ و اون که در ژوئن سال دوهزار و هجده در سنگاپور برگزار شده بود محدودیت های این چارچوب را به نمایش گذاشت. یک روز پس از این دیدار، دونالد ترامپ در پیامی توئیتری اطمینان داد که هیچ تهدید هسته ای از جانب کره شمالی وجود ندارد.
اما سپس مشخص شد دو طرف دیدگاه متفاوتی در مورد خلع سلاح هسته ای دارند که به عنوان هدف این دیدار در نظر گرفته شده بود. در هانوی همین شرایط مبادله بود که مشکل ساز شد. دونالد ترامپ اطمینان داد که کیم جونگ اون خواستار لغو همه تحریم های اعمال شده علیه کشورش در برابر تخریب مرکز یونگ بیون است که در گذشته وعده آن داده شده بود.
ری یونگ هو وزیر امور خارجه کره شمالی اندکی بعد اختلاف جزئی کشورش با اظهارات ترامپ را مطرح کرد و گفت این کشور خواستار لغو تنها بخشی از تحریم ها که به شدت بر مردم این کشور تاثیر گذاشته آن هم در مقابل توقف فعالیت مرکز یونگ بیون نیست.
این در حالی است که دستگاه اطلاعاتی آمریکا همان طور که دونالد ترامپ هم در نشست خبری پس از نشست هانوی به آن اشاره کرد معتقد است پیونگ یانگ دست کم یک مرکز تولید مواد شکافت پذیر در اختیار دارد.
لحظاتی پیش از این شکست، حتی رئیس جمهور آمریکا کیم جونگ اون را مورد ستایش قرار داده بود. زمانی که اون در پاسخ به خبرنگار آمریکایی گفت حضورش در هانوی به دلیل جدی بودن برای دستیابی به خلع سلاح هسته ای است ترامپ گفت این بی شک بهترین پاسخی است که شنیدم.
وی حتی به خبرنگاران هشدار داد که در برابر رئيس کره شمالی صدای خود را بالا نبرند. در جریان نشست خبری کوتاهی که پس از متوقف شدن مذاکرات برگزار شد ترامپ باز هم تلاش کرد به کیم جونگ اون اعتبار بدهد و گفت کیم به وی اطمینان داده است که از سرنوشت دانشجوی آمریکایی زندانی در کره شمالی و بیماری او مطلع نبوده است. این دانشجو در شرایطی به خانواده اش تحویل داده شد که به کما رفته بود و سرانجام در ژوئن سال دو هزار و هجده جان خود را از دست داد.