جوانگرایی در دستور کار است

زیور بابایی مربی تیم ملی فوتسال بانوان در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری صداوسیما افزود: اردوی تیم ملی در شرایط خوبی برگزار شد.
قرار بود این اردو چند روز زودتر برگزار شود تا نفرات دعوت شده به اردو با هم هماهنگ شوند. اما به دلایلی این اتفاق رخ نداد و از ۱۵ اسفند بازیکنان وارد اردوی تیم ملی شدند.
وی در خصوص وضعیت فنی بازیکنان گفت: بازیکنانی که در لیگ حضور داشتند همه از آمادگی خوبی برخوردارند. چند بازیکن مصدوم هم داریم که امیدوارم برای رقابت‌هایی که در اردیبهشت سال آینده پیش رو داریم آماده شوند.
بابایی درباره نفرات دعوت شده به اردوی تیم ملی افزود: در‌های تیم ملی بر روی همه باز است و هرکسی که توانمندی رقابت با ملی پوشان حاضر را دارد می‌تواند به این جمع اضافه شود. اما نکته‌ای که وجود دارد این است که تغییرات در دستور کار تیم ملی قرار دارد و تیم ملی به سمت جوانگرایی پیش می‌رود. همه جای دنیا همین است و جوانگرایی مختص تیم ملی فوتسال ایران نیست.
بطور طبیعی بازیکنانی که سابقه زیادی در تیم ملی دارند با توجه به بالا رفتن سن و شرایط فیزیولوژیکی باید جای خود را به جوانان دهند.
وی گفت: برای انتخاب ملی پوشان شرایط جسمانی مناسب در اولویت است. لیگ برتر سطح اول فوتسال کشور است و اهمیت بسزایی دارد. کسانیکه موفق به حضور در اردوی تیم ملی می‌شوند جزو بهترین بازیکنان هستند. بطور حتم بازیکنان توانمند و مستعد شانس حضور در اردوی تیم ملی را دارند و می‌توانند در این جمع قرار بگیرند.
بابایی در خصوص برگزاری مسابقات تدارکاتی افزود: نکته قابل توجه این است که اگر بخواهیم به سمت جوانگرایی پیش رویم برگزاری بازی‌های دوستانه تاثیر بسزایی در رسیدن به این هدف خواهد داشت. جوانانی که هم اکنون در کنار با تجربه‌ها در اردوی تیم ملی حضور دارند باید در این مسابقات تدارکاتی حضور داشته باشند تا بتوانند توانمندی‌های خود را نشان دهند و ثابت کنند می‌توانند در کنار با تجربه‌ها به نتایج مورد نظر کادر فنی دست یابند.
وی گفت: حضور جوانان در اردوی تیم ملی باعث افت نیست. هرچند که تا بازیکنان جوان به شرایطی که با تجربه‌ها دارند نزدیک شوند کمی زمان می‌برد. ولی با توجه به پتانسیل بسیار خوبی که در جوانان وجود دارد کنار بازیکنان با تجربه به شرایط ایده ال دست می‌یابند.

مربی تیم ملی فوتسال بانوان در پایان افزود: از خانواده فوتسال درخواست می‌کنم یکددل باشند و قدر همدیگر و لحظاتی که با هم هستند بدانند، زیرا نمی‌دانیم تا چه زمانی زنده هستیم.