"رونق تولید" و بایدهایی که پیش روی همه است

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما این سوال از چند کارشناس اقتصاد و صنعت در کرمان پرسیده شد و هیچکدام جوابی روشن و مشخص ندادند اما در یک جمله متفق القول بودند که مشکلات تولید در استان کرمان زیاد است و رفع آنها همت انقلابی و مدیریت جهادی میخواهد. آقای باقری کارشناس اقتصاد میگوید چند سالی می شود چرخ کارخانه های تولیدی استان کرمان ، آنطور که باید نمی چرخد و هر سال صدای این واحد ها یا کمتر می شود یا خاموش .وی می افزاید در سال گذشته تولید کارخانه ها در استان روند امیدوار کننده ای نداشت، هشتاد درصد واحدهای تولیدی استان ، به نوعی دچار مشکل هستند و از هزار و 540  واحد موجود که باید چرخ زندگی هزاران کارگر را بچرخاند 30 درصد کاملا تعطیل شده اند.
این کارشناس اقتصاد همچنین می گوید پارسال چند هزار نفر در واحد های تولیدی استان تعدیل نیرو شدند که نمونه آن کارخانه کرمانیت است که تا چند سال قبل 400 نفر ، در آنجا کار می کردند اما حالا به علت بدهی بسیار زیاد ورشکست شده است.
به کارخانه ریسندگی و تولید نخ در حاشیه شهر کرمان سری می زنیم از زنگ خوردگی قفل ورودی مشخص است چند سالی است کارخانه تعطیل شده است ، نگهبان می گوید تا سه سال پیش 55 نفر مشغول کار بودند و از این آب باریکه زندگی آنها می چرخید اما حالا من ماندم و این آهن پاره ها و این دو تا کبوتری که اون بالا لانه کرده اند.
در تماس با آقای فلاح مدیر این کارخانه علت تعطیلی را جویا شدیم ، وی از افزایش چند برابری قیمت مواد اولیه و کمبود نقدینگی صحبت کرد و گفت: تا پارسال با 500 میلیون تومان تسهیلات می شد این کارخانه را دوباره راه اندازی کرد اما بانک ها با سود بالایی که درخواست می کردند کار پیش نرفت و الان باید دو میلیارد تومان هزینه کنم که نه در توانم هست و نه کسی کمکی می کند و این همه سرمایه هم به فنا رفته است.
در شهرک صنعتی کرمان هم که قلب صنعت و تولید است آن طور که انتظار داریم نشاط کار و فعالیت به چشم نمی آید ، این را از حال و روز واحدهای نیمه فعال و راکد اینجا به خوبی می توان فهمید . آقای محمدی خودش تولید کننده است و با چهار میلیارد تومان کارخانه بسته بندی محصولات کشاورزی تاسیس کرد اما فقط دو سال توانست فعالیت کند و به علت نوسانات شدید ارزی ، تحریم ها و سود بالای بانک ها در سال گذشته تعطیل شد.

او می گوید در صادرات محصولات متاسفانه هیچ حمایتی از سوی دولت نمی شود و صادر کننده به تنهایی چه کار می تواند انجام دهد ؟  ترکها در آن سوی مرز بازار خشکبار را به دست گرفته اند و از دولتشان انواع کمک های مالی و بازاریابی را دریافت می کنند اما توی این دو سال هیچ کس نیامد بگوید آقای تولیدکننده تو زنده ای یا نه ؟ انگار که ما موظف هستیم کار کنیم و منت هم سرمان بگذارند. حالا شش ماه است که این کارخانه را نصف قیمت به فروش گذاشته ام اما حتی یک نفر هم برای خرید پیدا نشده است. توی این واحد ، بیست نفر کار می کردند که حالا به عنوان کارگر روز مزد گوشه خیابان نشسته اند.
در نزدیکی این واحد بوی پخت شیرینی فضای شهرک صنعتی را کمی شیرین کرده است ، خانم لطفی کارش پخت انواع کیک و بیسکویت است. او می گوید قاچاق کالا آسیب زیادی به محصولات تولیدی ما وارد می کند، مشابه همین کیک را از ترکیه می آورند و به دست مصرف کننده می رسانند در صورتی که ما همین کالا را با هزینه کمتر و کیفیت بهتر داریم تولید می کنیم اما متاسفانه در صادرات حمایت نمی شویم و واردات کالاهای مشابه کمر تولید را شکسته است.

خانم لطفی هشت نفر را مشغول به کار کرده و توان جذب 30 نفر دیگر را هم دارد اما به علت نبود همکاری از سوی بانک ها و دستگاه های اجرایی از همه ظرفیت واحد تولیدی خود نمی تواند استفاده کند .
"مشکلات واحد های تولیدی استان کرمان در حوزه های گوناگون متفاوت است". این را آقای سعیدی مسئول بسیج اصناف استان کرمان می گوید. او از عارضه یابی 110 واحد نیمه فعال استان در سال گدشته خبر می دهد و اینکه با تلاش های مشترک دستگاه های استان توانستیم 12 واحد را دوباره احیا کنیم.

آقای سعیدی کمبود مواد اولیه و گرانی آن ها ، نبود نقدینگی ، سنگین بودن نسبی مالیات و حق بیمه و قدیمی بودن تکنولوژی را از مشکلات عمومی این واحدها می داند و می گوید دو ماهی می شود کلنیک تخصصی صنایع را راه اندازی کرده ایم.

در این کلینیک با هدف درمان صنایع مشکل دار ، کارگروه های متفاوتی با تخصص های مختلف تشکیل شده است و پیش بینی می کنیم تا چند ماه آینده 400 واحد صنعتی عارضه یابی شوند. آن دسته از مشکلاتی که در استان قابل حل است زودتر حل می شود و آن دسته که از اختیارات استان خارج است به تهران ارجاع داده می شود تا بتوانیم رونقی مجدد به تولید بدهیم.
آقای مولایی استاد اقتصاد دانشگاه هم اعتقاد دارد اگر تولید رونق بگیرد رکود حاکم بر کشور کاهش چشم گیری می یابد و این رونق به چند عامل بستگی دارد: اول اینکه جلوی قاچاق کالا با ابزارهای نظارتی حتما گرفته شود و واردات کالا هم ساماندهی دقیق شود ، دوم سیستم بانکی بیمار ما به جای اینکه سود را هدف قرار دهد باید تسهیل گر فضای کسب و کار باشد و سود نهایی خود را در رونق تولید و کار جستجو کند و سوم اینکه میزان نقدینگی در کشور که بالاست باید به سمت تولید حرکت داده شود و دولت هم جذابیت های لازم را برای سرمایه گذاری خرد وکلان مهیا کند .
او تاکید می کند اگر دولت تاکنون نتوانسته سیل نقدینگی را به سمت فعالیت های غیر مولد مثل بازار سکه ، ارز ، مسکن و خودرو مهار کند به علت نبود و استفاده نکردن از ابزارهای مهار وکنترلی است که هنوز هم برای استفاده از آنها دیر نشده است.
حالا با توجه به افزایش رغبت در مردم برای گام نهادن در مسیر تولید و ظرفیتهای زیادی که هنوز استفاده نشده است به خصوص منابع بزرگ نیروی انسانی و علمی که کشور در اختیار دارد باید دید در سالی که به نام رونق تولید نام گذاری شده ، برای سرعت بخشیدن به موتور محرکه اقتصاد یعنی بخش تولید ، چند گام موثر و اساسی برمی داریم .