راهبرد ارتش آمریکا برای بی ثبات کردن روسیه

به گزارش سایت اینترنتی شبکه تلویزیونی راشا تودی، به موجب این بررسی آمریکا می‌تواند برای ”تشدید فشار و ایجاد بی ثباتی در روسیه“ یک رشته راهبرد‌های اقتصادی، نظامی و ایدئولوژیک اتخاذ کند و در این راستا دستور العمل‌هایی برای ایجاد تفرقه و بی ثباتی این کشور پیشنهاد شده است.
در این تحقیق که توسط مرکز آرویو رند RAND Arroyo Center , بازوی تحقیقاتی ارتش آمریکا انجام شده است، گزینه‌های غیرخشونت آمیز و نیز گزینه‌هایی که هزینه تحمیل‌ می‌کنند بررسی شده است؛ گزینه‌هایی که پنتاگون و متحدان آمریکا می‌توانند از آن‌ها برای تضعیف اقتصاد و همچنین ساختار نظامی و نهاد‌های دولتی روسیه استفاده کند.
در حالیکه مقامات آمریکایی و رسانه‌های جریان اصلی این کشور پیوسته ادعا‌هایی مبهم و تایید نشده از دخالت روسیه و تلاش‌های کرملین برای تفرقه افکنی در جامعه آمریکا مطرح می‌سازند، در گزارش رند جزییات توطئه چینی برای ایجاد نارضایتی اجتماعی و اختلاف در صفوف جامعه روسیه بیشرمانه شرح داده می‌شود.
این گزارش می‌افزاید در جامعه روسیه نگرانی‌های عمیق و در عین حال اغراق آمیز درباره احتمال تلاش غربی‌ها برای تغییر رژیم ریشه دوانیده است. نویسندگان گزارش تاکید می‌کنند آمریکا می‌تواند این برداشت را در افکار عمومی روسیه ایجاد کند که دولت روسیه به دنبال تامین منافع مردم نیست و بدین ترتیب به اعتراضات داخلی در روسیه دامن بزند و میان مردم و دولت فاصله بیندازد. البته در این سند اذعان می‌شود این راهبرد احتمالا کارساز واقع نخواهد شد.
در حوزه اقتصادی نیز این گزارش پیشنهاد می‌کند اتخاذ تدابیری مانند افزایش تولید انرژی آمریکا و اعمال تحریم‌های مالی و تجاری شدید‌تر علیه مسکو می‌تواند به اعمال فشار و اضمحلال اقتصاد روسیه کمک کند.
در این سند آمده است آمریکا می‌تواند جوانان ماهر و تحصیل کرده روسی به مهاجرت خروج از کشور ترغیب کند. چنین طرحی هزینه و مخاطرات کمتری به همراه دارد و ضمن ضربه زدن به روسیه موضع آمریکا را تقویت خواهد کرد، ولی متاسفانه پیامد‌های منفی آن برای روسیه تنها در دراز مدت نمایان خواهد شد.
در بعد ژئوپلیتیک این گزارش پیشنهاد می‌کند آمریکا می‌تواند "کمک‌های مرگبار " بیشتری در اختیار اوکراین قرار دهد، ولی اذعان می‌کند این گزینه ممکن است منجر به بروز مناقشات گسترده‌تر شود.
افزایش حمایت آمریکا از شورشیان سوریه نیز یک گزینه دیگر است، ولی ممکن است پیامد‌های ناگوار بعدی به دنبال داشته باشد که وارد آمدن لطمه به مبارزه با تروریسم یکی از آنهاست.
آمریکا می‌تواند با ایجاد ناآرامی و آشوب در کشور‌های همسایه، همچنین نفوذ روسیه را در منطق آسیای میانه کاهش دهد و موجب اخراج نظامیان روسی از مناطق روس زبان در مولداوی شود.
با این همه نویسندگان گزارش به این واقعیت اذعان می‌کنند که اجرای اغلب این گزینه‌ها دشوار خواهد بود و تحقق آن‌ها ممکن است برای آمریکا پرهزینه و گران تمام شود و شاید حتی نتایج دلخواه و موردنظر را به همراه نداشته باشد.
در بعد نظامی آمریکا می‌تواند بمب افکن‌های خود را در برد قابل دسترس برای اجرای حملات آسان علیه اهداف راهبردی روسیه مستقر سازد. واشنگتن همچنین می‌تواند کار استقرار تسلیحات هسته‌ای اضافی تاکتیکی را در اروپا و آسیا آغاز کند و مسکو را به افزایش سرمایه گذاری در بخش سامانه‌های دفاعی خود وادار سازد. توسعه بمب افکن‌های جدید دور برد و تسلیحات فضا پایه نیز می‌تواند روسیه را نگران سازد، ولی در این گزارش در عین حال هشدار داده می‌شود چنین اقداماتی ممکن است پای آمریکا را به رقابت تسلیحاتی باز کند که این به نوبه خود بازخورد‌های منفی برای واشنگتن به همراه خواهد داشت.
همچنین آمریکا می‌تواند حضور خود را در حوزه‌های عملیاتی روسیه مانند دریای سیاه افزایش دهد، اگرچه اجرای عملیات برای روسیه در این منطقه در صورت بروز درگیری به مراتب خطرناک‌تر خواهد بود.
به موجب این بررسی، آمریکا می‌تواند این برداشت را ایجاد کند که دولت روسیه منافع مردم خود را دنبال نمی‌کند که این امر می‌تواند موجب ترغیب اعتراضات داخلی در روسیه شود. در این گزارش همچنین راه‌هایی برای لطمه زدن به روسیه، اوکراین، سوریه ذکر، و در عین حال اذعان شده است که این اقدامات ممکن است منجر به پیامد‌های ناخواسته‌ای شود.