عصر بالندگی مقاومت

  هندسه نوین قدرت جهانی در حال شکل‌گیری است و غرب آسیا کانون این نظم نوین محسوب می‌شود؛ نظم نوینی که برایند هماوردی دو اندیشه است: اندیشه مبتنی بر امپراتوری زر و زور و تزویر که به‌مدد سرویس‌های امنیتی غربی، دلار‌های نفتی عربی و شبکه پلید عبری کوشش می‌کند سایکس - پیکو ۲ را رقم بزند، در یک اردوگاه قرار دارند. تزریق ناامنی ازطریق فتنه طائفی و اختلاف مذهبی با هدف تجزیه کشور‌های منطقه درزمره راهبرد‌های این اتاق فرماندهی است.
   باوجوداین، قرارگاه مقابل مبتنی بر اندیشه‌های دینی شکل گرفته که دفاع از قبله‌گاه نخستین، حمایت از مستضعفان و مبارزه با استبداد و استکبار سرلوحه آن است. شایان ذکر است عراق، سوریه، لبنان، یمن و فلسطین نماد کارزار اراده‌ها برای معماری جدید است.
حیرت‌انگیز است در این عرصه پرهیاهو، آنانی در حال رقم‌زدن تاریخ‌اند که جغرافیا نمی‌شناسند و قوم، نژاد، مذهب و زبان سد راه‌شان نیست. وحدت در اوج کثرت، همه زیر بیرق مقاومت اسلامی، مردانی با اراده‌هایی پولادین. آنانی که قهرمانان افسانه‌ای گیتی دربرابرشان کلاه از سر برمی‌دارند.
   سیدی از خراسان ابرحریف پرآوازه‌ای که سه دهه زمام امت را برعهده دارد، الهام‌بخش تفکر اردوگاه مقاومت است؛ مقاومتی که نفوذ معنوی‌اش از دامنه‌های هیمالیا تا سواحل مدیترانه کشیده شده است. بسیج، حزب‌الله، انصارالله، حشدالشعبی، دفاع وطنی و... بیرق‌هایی است که در جای‌جای این حوزه برافراشته است. مدافعان حرم هم تازه‌ترین نهال نوپای بوستان مقاومت هستند.
«مدافعان حرم»، عجب اسم بامسمایی است، نه‌فقط منش فکری، بلکه نوعی سبک زندگی است؛ زیستنی مبتنی بر ارزش‌های دینی؛ ارزش‌هایی که نقطه عزم شان، هجرت، جهاد و شهادت است دربرابر ترور و تکفیر و رزمندگانی که راه سیروسلوک در آسمان‌ها را از کوی‌وبرزن‌های زمینی بهتر می‌شناسند.
   فرماندهانی پرآوازه، اما بی‌ادعا؛ مردانی که مرگ دربرابرشان زانو زده است. آقازادگانی را دیدم در صف نخست کارزار، نه صف پول، پُست و پارتی که میانه تیر، ترکش و تنهایی آن‌هم در سوز سرمای حلب یا گرمای سوزان نینوا. آنانی که دولت خودخوانده تروریست‌های تکفیری را در اندک زمانی درهم شکستند که به تأسی از جنگ‌های مذهبی اروپا برای دوره‌ای ۳۰ ساله خلق شده بودند. سیره و صورت باکری، باقری، همت، صیاد، خرازی، زین‌الدین و... را می‌توان دوباره به چشم دید؛ نه‌فقط ایرانی، بلکه هرکس از هر نسلی و هر عصری، ندای «هل من ناصر ینصرنی» را شنیده است.
   بر این باورم اشتباه محاسباتی در اردوگاه هزار توی نظام سلطه ازآن‌رو در میدان کارزار روی می‌دهد که ژنرال‌ها به ابزار‌های دقیق مادی متکی‌اند؛ اما حق‌باوران محور مقاومت آسمانی می‌اندیشند و زمینی عمل می‌کنند و این شاید رمز پیروزی انقلاب جهانی اسلام باشد؛ رمزی که کلید آن در دست اَبَرمرد نهادینه‌کننده اندیشه مقاومت در دهه دوم قرن بیست‌و‌یکم است؛ رهبری که با توکل بر خدا و تأسی به مؤلفه مقاومت امت، نه‌فقط امنیت ایران اسلامی را از چشم بدخواهان دور نگه داشته؛ بلکه طومار فتنه‌های هزار توی نظام سلطه را به نهیبی و تکان‌دستی درهم می‌پیچد.
   اندیشه مقاومت هم‌اکنون با برخورداری از پشتوانه عقلانی، علمی و دینی با درخششی خیره‌کننده بر تارک تاریخ، راهبرد‌های جبهه شرارت پیشه غربی، عربی و عبری در غرب آسیا را ناکام گذاشته است. گرچه آمریکایی‌ها حوزه نفوذ را فراتر از غرب آسیا می‌دانند؛ ازاین‌رو در دولت پیشین، برای جلوگیری از گسترش حوزه نفوذان در نیمکره غربی هم قانونی در کنگره تصویب کردند. این راهی است که تا رسیدن به تمدن اسلامی و ظهور خورشید فروزان حقیقت استمرار می‌یابد. ان‌شاءالله.