نتايج انتخابات پارلمان اروپا تاييد کرد احزاب سنتی در انتخابات اروپا در معرض ریزش آراء قرار گرفتند و ناسیونالیستها میتوانند انتظار موفقیت بيشتري را نسبت به گذشته داشته باشند.
پژوهش خبری صدا وسیما: انتخابات پارلمان اروپا از روز پنج شنبه ۲۳ مه آغاز شده و تا روز یکشنبه ۲۶ مه 2019 ادامه یافت(2خرداد تا 5خرداد). همانطور که قبلا پیش بینی می شد «حزب مردم اروپا» با به دست آوردن 180 کرسی بیشترین آرا را به خود اختصاص داد.با وجودیکه این حزب به پیروزی بزرگی دست یافت اما نتوانست آرای لازم برای تبدیل شدن به قوی ترین گروه سیاسی در پارلمان اروپا را بدست آورد و باید برای پیشبرد سیاستهایش با دیگر احزاب و گروه های پارلمان اروپا مشارکت و همکاری نماید. شگفتی بزرگ انتخابات پارلمان اروپا، میزان مشارکت بالای شهروندان این اتحادیه بود. رسانه ها اعلام کردند ۵۱ درصد واجدان شرایط در این انتخابات شرکت کردند که این میزان هشت درصد بیشتر از آخرین انتخابات اروپا در پنج سال پیش است. در واقع برنده اصلی انتخابات پارلمان اروپا «لیبرالها» و «سبزها» بودند. در آلمان سبزها با به دست آوردن ۲۰ درصد آرا حتی از سوسیال دموکراتها نیز پیشی گرفته و در جایگاه دوم پس از احزاب محافظهکار مسیحی نشستند. این بهترین نتیجه برای حزب سبزها در یک انتخابات سراسری تا کنون بوده است. در پی این موفقیت تعداد کرسی سبزها در پارلمان از ۵۲ به ۶۷ صعود کرد. لیبرالها هم با احتساب آرای حزب جدید امانوئل مکرون در فرانسه به ۱۰۵ کرسی دست پیدا کردند. با وجودیکه «پوپولیستهای راست» در برخی کشورها مثل ایتالیا و فرانسه بسیار قدرتمند شدهاند اما در مجموع کمتر از پیشبینیهای اولیه رأی به دست آوردهاند. مجموع این احزاب توانستهاند به ۱۵۰ کرسی در پارلمان اروپا دست پیدا کنند اما این احزاب در فراکسیونهای مختلف پخش میشوند.آمارها نشان می دهد در بسیاری از ۲۸ کشور اروپایی تاکنون احزاب بزرگ میانه ضعیفتر شدهاند اما در مقابل لیبرالها، سبزها و احزاب دست راستی اما قویتر شده اند.
انتخابات پارلمان اروپا بیش از همه در بریتانیا غافلگیر کننده بود. کشوری که به احتمال قوی تا پنج ماه دیگر اتحادیه اروپا را ترک خواهد کرد و همانطور که انتظار می رفت نتوانست برگزیت را تا پیش از برگزاری انتخابات اروپا به سرانجام رساند.در بریتانیا حزب نوپای «برگزیت» به رهبری «نایجل فاراژ»، که مخالف اتحادیه اروپاست با ۳۱ و نیم درصد آرا پیشتاز شد و محافظهکاران که دولت را در هم اکنون دست دارند، به سختی شکست خوردند. حالا با مشخص شدن وضعیت احزاب و گروه های سیاسی در پارلمان اروپا موضوع انتخاب «رئیس جدید کمیسیون اروپا» از اهمیت ویژه ای برخوردار شده است. کمیسیون اروپا European Commission نهادی پر اهمیت و عالی است که نقش قوه مجریه را در اتحادیه اروپا ایفا می کند. این کمیسیون مسئول پیشنهاد قوانین، اجرای تصمیمگیریها، تنفیذ پیماننامهها و روی هم رفته انجام کارهای روزمره اتحادیه اروپا است. ساختار کمیسیون اروپا به صورت کابینهای متشکل از ۲8 نماینده یا کمیسیونر است، و هر یک از کشورهای عضو اتحادیه اروپا دارای یک نماینده در کمیسیون اروپا هستند.
این نمایندگان نه برای پیگیری منافع کشور خود، بلکه در راه تحصیل منافع همه اعضای اتحادیه اروپا فعالیت میکنند. دفتر اصلی کمیسیون اروپا در شهر بروکسل پایتخت بلژیک قرار دارد.هم اکنون رئیس این کمیسیون «یان کلود یونکر»سیاستمدار اهل لوکزامبورگ است. یونکر از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۳ به مدت بیش از هجده سال نخستوزیر لوکزامبورگ بود. او همچنین از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۳ رئیس «گروه یورو» و از نوامبر2014 رئیس کمیسیون اروپاست. پیش از برگزاری انتخابات، گمان می رفت احزاب محافظهکار و سوسیال دموکرات مجموعا قادر به تامین اکثریت آرا در پارلمان اروپا باشند و میتوانند بدون نیاز به ائتلاف و همراهی سایر احزاب بر سر پستهای حساس اتحادیه اروپا و از جمله ریاست کمیسیون اروپا توافق کنند.
اما حالا مشخص شده برای انتخاب رئیس کمیسیون اروپا نیاز به ائتلاف میان احزاب اروپایی است.کاملا آشکار است که در ارتباط با انتخاب رئیس کمیسیون اروپا اختلاف نظر جدی بین فرانسه و آلمان هم روی داده است.در حالیکه «آنگلا مرکل» صدر اعظم آلمان از ریاست «مانفرد وبر» حمایت می کند «امانوئل مکرون» در حاشیه اجلاس رهبران و سران کشورهای عضو اتحادیه اروپا از ریاست «مارگارت وستاگر» و «میشل بارنیه» سخن گفت و درباره مانفرد وبر سکوت کرد.رهبران و سران کشورهای عضو اتحادیه اروپا پس از نشست روز ۲۸ مه (7 خرداد) دربروکسل از «دونالد توسک»، رئیس شورای اتحادیه اروپا خواستهاند وظیفه میانجیگری بین احزاب حاضر در پارلمان اروپا را برعهده گیرد. توسک اعلام کرد همه توان خود را به کار خواهد بست تا پیش از پایان ماه ژوئن (9 تیر)، رئیس کمیسیون اروپا تعیین شود. موضوعی که تحقق پیدا نکرد. افزون بر آن، سرنوشت پستهای حساس دیگری در اتحادیه اروپا نیز باید از نو تعیین شود. از آن جمله تعیین رئیس جدیدی برای بانک مرکزی اروپا و همچنین یافتن جانشینی برای فدریکا موگرینی، هماهنگکننده سیاست خارجی این اتحادیه است. از حالا میتوان پیشبینی کرد که کسب توافق بر سر پستهای حساس این اتحادیه تبدیل به چالش بزرگی برای کشورهای عضو در روزهای آتی خواهد بود.
متن کامل این مطلب در اینجا قابل دریافت است.
پژوهش خبری// علی ظریف