الگوی سرخ مقاومت، علاوه بر فتح سنگرهای دفاع هشت ساله، امروز هم ضامن پیروزی رزمندگان اسلام در منطقه است.
بررسیهای ژئوپلیتیکی، دشمنان ملت ایران را به این نتیجه رسانده بود که در میان همسایگان ایران، عراق به سردمداری صدام دیکتاتور و حدود ۱۵۰۰ کیلومتر مرز مشترکش با ایران، بهترین مسیر برای تحقق اهداف متجاوزانه و سرنگونی نظام نوپای اسلامی خواهد بود. همین اشتباه فاحش محاسباتی بود که صدام حسین را بر آن داشت تا در نطقی تلویزیونی با پاره کردن پیمان ۱۹۷۵ الجزایر در برابر دوربینها، رسما مالکیت خود بر اروندرود یا به قول خودش شط العرب را اعلام کند و تلویحا خود را ناجی دولتهای عرب منطقه یا سردار قادسیه بنامد.
صدام چند روز بعد، در ۳۱ شهریور ۵۹، با حمایت کامل امریکا، غرب و حکام مرتجع منطقه، هجومی همه جانبه را از مرزهای غربی و جنوبی، علیه ایران آغاز کرد و برای اولین بار اخبار ساعت ۲ بعدازظهر، خبر بمباران هوایی فرودگاههای مهرآباد و اهواز را مخابره کرد و این آغازی بود برای تحمیل هشت سال جنگ علیه ملت مقاوم ایران.
پشتیبانی تسلیحاتی غربی- عربی و حمایت مستقیم ۵۰ کشور از تجاوز صدام، این امر را به وی و حامیانش مشتبه کرده بود، ایرانی که هنوز با برخی ناآرامیهای داخلی دست و پنجه نرم میکند و تحریمهای شدید امریکا هم بر آن سایه انداخته، قطعا بیش از چند روز تاب نخواهد آورد و همین برداشت غلط از ماهیت ملت ایران، صدام را ترغیب کرد تا پس از آغاز حمله، وعده کنفرانس خبریِ سه روز بعد را در تهران بدهد. در جبهه حق همزمان، اما نخستین سنگرهای مقاومت مردمی با پیغام مقتدرانه امام امت شکل گرفت. امام خمینی (ره) در اولین پیامشان، صدامِ متجاوز را دشمن درجه یک اسلام و مسلمانان خواندند و با تاکید بر اینکه بسیج ملت حسینیِ ایران، پاسخ تجاوز صدام و حامیانش را خواهد داد، فرمودند: «این (صدام) دیوانه است، عقلش درست کار نمیکند، و لهذا با دیوانگی دارد عمل میکند و خودش را به هلاکت میرساند. این صدام حسین است که به واسطه تحریک امریکا به ما تجاوز کرده و ما اگر جوابی به او بدهیم، هرگز به ملت عراق، که برادر ما هستند، مربوط نیست، ملت عراق موافق اسلام است نه موافق صدام».
بیانات ناب و شناخت عمیق حضرت امام درخصوص ظرفیت کشورهای منطقه و حتی خودِ عراق که دههها بعد، از حلقههای اصلی محور مقاومت بود، بهترین سند عمق بینش خمینی کبیر بود که گذرِ تاریخ، آنرا به خوبی بهاثبات رساند. برای ملتی که آرمانش، از ابتدای انقلاب، نجات ملتهای مسلمان از سلطه بیگانگان و کوتاه کردن دست غاصبان صهیونیست از دامان پاک قدس شریف بود، آزادسازی خونین شهر، تازه اول راه بود.
مقاومتی که مطلعش از دلِ همان فتح المبینها، والفجرها و کربلاها متولد شد و ضامن فتح خرمشهرهای بعدی در سوریه و عراق بود. بهایش هم خون شهدای الی بیت المقدس بود که تنها جاده اهواز- خرمشهر را رنگین نکرد، بلکه امتداد یافت تا جادههای کشور مقاومت، از کربلا تا شام و صنعا.
خط سرخ مقاومت، نه فقط سیاههیِ «جئنا لنبقی» یِ صدامیان را از دیوارهای خرمشهر در سوم خرداد ۶۱ محو کرد، بلکه به سیاهی تروریسم و داعش در عراق و سوریه هم مجالی برای ماندن نداد تا به حامیان دیروز صدام و موسسان امروز تروریستها بگوید، نهال دفاع مقدس، در چهل سالگیِ انقلاب، در موصل، حلب، دمشق و یمن به ثمر نشسته و خط مقاومت حسینی تا برچیدنِ بساط صهیونیسم از قدس شریف ادامه دارد.
گزارش از وحید امیدی موحد