به گزارش سرویس بین الملل
خبرگزاری صداوسیما؛ در بیش از یک ماه اخیر، تقریبا هر ابتکار سیاست خارجی که دولت آمریکا دنبال کرده، با شکست مواجه شده و این شکستها عمدتا نتیجه رفتارهای نامتعادل دونالد ترامپ بوده است.
این روند هفتم سپتامبر آغاز شد، زمانی که ترامپ به طور ناگهانی اعلام کرد اجلاس اعلام نشده با طالبان افغانستان را که قرار بود روز بعد در کمپ دیوید برگزار شود، لغو و پیش نویس توافق صلحی را که نماینده وزارت امور خارجه یک سال درباره آن مذاکره کرده بود، بایگانی کرده است.
یک هفته بعد اجرای سیاست اعمال فشار حداکثری ترامپ ضد ایران متوقف شد. در پی حمله تحت حمایت ایران به یک مجتمع نفتی سعودی، ترامپ با واکنش نظامی مخالفت کرد و در مقابل به رئیس جمهور فرانسه، گفت: با برنامه دیدار با حسن روحانی در سازمان ملل و لغو تحریمهای این کشور در ازای بازگشت پای میز مذاکره موافق است. اما وی بازنده این قمار بود. روحانی ترامپ را پای تلفن منتظر تماس نگاه داشت. اما عربستان پیام را دریافت کرد و محمد بن سلمان، ولیعهد این کشور، از عراق و پاکستان خواست برای تنش زدایی با تهران نقش میانجی ایفا کنند.
تنها دو هفته پس از رسوایی ایران، ترامپ شاهد شکست مذاکرات هستهای کره شمالی بود. هیئت کیم جونگ اون در نشستی در استکهلم با پیشنهاد آمریکا مخالفت کردند و از موافقت بر سر تاریخ مذاکرات بعدی سر باز زدند.
همه اینها به مکالمه تلفنی ترامپ با رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه، در ششم اکتبر منجر شد که در آن راه را برای تهاجم ترکیه به شمال سوریه هموار کرد. محتملترین نتیجه این مکالمه، علاوه بر خیانت کردن به متحدان کرد واشنگتن که چهار سال گذشته کنار نیروهای آمریکایی جنگیده بودند، تجدید قوای داعش بود.
تلاشهای آمریکا برای سرنگون کردن دولت ونزوئلا در ماه آوریل ناکام ماند. نقشه دستیابی به توافق نهایی میان اسرائیلیها و فلسطینیان هیچگاه به نتیجه نرسید و جیسون گرینبلت، نماینده ویژه ترامپ در این پروژه، ماه گذشته کناره گیری خود را اعلام کرد.
جنگ تجاری ترامپ با چین نیز همچنان ادامه دارد و باوجود آنکه روز جمعه خبر یک توافق جزئی اعلام شد، اما بیشتر تعرفهها همچنان پا برجا هستند و چشم اندازی برای پیروزی آسان بر پکن که وی زمانی وعده آن را داده بود، وجود ندارد.
تنها توضیحی که ترامپ برای برهم خوردن توافق افغانستان ارائه کرد، این بود که شورشیان حملهای انجام داده اند که به کشته شدن یک آمریکایی انجامیده است، دلیلی بسیار عجیب برای پایان ندادن به جنگی ۱۸ ساله.
تغییر موضع ترامپ در برابر ایران از آن هم عجیبتر بود. وی به مدت دو سال به اعمال فشار بر تهران پرداخت. زمانی که مشاوران ارشد وی از تغییر حکومت ایران سخن میگفتند، ترامپ تهدید کرد اگر چالش نظامی ایجاد شود، ایران به پایان کار خود خواهد رسید. با این وجود زمانی که تنش در خلیج فارس افزایش پیدا کرد، تنها تلفات واکنش ترامپ جان بولتون، مشاور امنیت ملی جنگ طلبش بود که وی را به سمت جنگ سوق میداد. اکنون به نظر میرسد وی از تمایلش برای مذاکرات ناامید شده است.
برخی سیاستهای شکست خورده ترامپ، توجیه منطقی دارد. به عنوان مثال مقابله با ایران غیرضروری بود و جنگ در خلیج فارس میتوانست فاجعه بار باشد. توافق با طالبان هم به منزله خیانت به دولت افغانستان بود، دولتی که آمریکا به مدت دو دهه صدها میلیارد دلار در آن سرمایه گذاری کرده است.
احتمالا فجایع سیاست خارجی ترامپ هنوز به پایان نرسیده است. کیم جونگ اون برای دستیابی به خواسته اش از ترامپ یعنی پایان تحریمهای این کشور، یک ضرب الاجل یکساله تعیین کرده است و پس از آن کره شمالی آزمایش کلاهکهای هستهای یا موشکهای بین قارهای را از سر خواهد گرفت. ایران نیز احتمالا حملات بیشتری در خلیج فارس انجام خواهد داد تا ترامپ را مجبور کند به تحریمهای این کشور خاتمه دهد. داعش هم احتمالا بار دیگر در شرق سوریه جای پایی برای خود باز خواهد کرد.
همه اینها به اندازه استیضاح برای ترامپ خطرناک نخواهد بود. البته استیضاح احتمالا به منافع ملی آمریکا آسیب بیشتری خواهد رساند.