کماندار ریکرو ایران بعد از کسب سهمیه المپیک گفت: ما در مقطع فعلی نیازی به مربی خارجی نداریم و هزینه این کار را میتوانند در اختیار ورزشکار و مربی ایرانی قرار دهند.
ملی پوش تیراندازی با کمان ایران چند روز بعد از مسابقات قهرمانی آسیا تایلند به سوالات خبرنگار ما پاسخ داد:
در روزهای اخیر از هدف کسب مدال المپیک صحبت کردید، مگر سهمیه به نام کشور نیست؟
اینکه سهمیه کسب شده به نام کشور است، صحت دارد. حرفم درباره گرفتن مدال المپیک در واقع بیان هدف شخصی ام بود، البته به عنوان ورزشکاری که سهمیه گرفته و سابقه حضور در المپیک را هم داشته ام، به نظرم امتیازی نسبت به سایرین دارم.
کمانداران ایرانی در دورههای گذشته از مرحله نخست المپیک هم فراتر نرفتند، حالا بحث کسب مدال المپیک چطور ممکن است؟
-این را در خودم میبینم که در المپیک به موفقیت برسم. زمانی که به المپیک ۲۰۱۲ لندن رفتم، سنم خیلی کمتر بود. حالا ۱۷، ۱۸ سال است که تیر زده ام و تجربه خیلی خوبی با حضور در بازیهای آسیایی، المپیک و مسابقات مختلف دیگر به دست آورده ام. طبق آنچه در دنیای تیراندازی با کمان دیده ام، به نظرم ما از نظر فنی چیزی کم نداریم و فقط باید حمایت خوبی از ما شود. اینطور نیست که ما فقط تمرین کنیم و بعد بگویند مدال بیاورید، باید برنامه ریزی درستی صورت بگیرد و با حضور در مسابقات مختلف و حمایتهای بیشتر برای المپیک آماده شویم.
به تازگی در صحبتهای خود، مجید میررحیمی سرمربی تیم ملی را مانند برادر خود توصیف کردید، اما برای موفقیت در المپیک به تقویت کادر تیم ملی با یک مربی خارجی نیازی نیست؟
با توجه به مشکلات مالی و قیمت ارز نمیتوانیم مربی خوبی به ایران بیاوریم، حتی اگر بهترین مربی دنیا را هم به ایران بیاوریم، ۲۰ تا ۳۰ درصد کار است؛ به نظرم ۷۰ درصد به امکانات و اجرای برنامههای مربی بر میگردد که وقتی توان آن نباشد، هزینه صرف شده برای مربی خارجی سوخت میشود. ضمن اینکه هزینه مربی خارجی را میتوانیم در این برهه در اختیار مربی ایرانی و تیم قرار دهیم، به خصوص میررحیمی که از جان و دل زحمت میکشد و قطعا در صورت گرفتن امکانات، نتیجه خوبی هم در کنار هم میگیریم.
گویا مدتی قبل از این مسابقات افت رکوردی هم داشتید و در جریان مسابقات تایلند به اوج برگشتید.
افت شخصی من قبل از مسابقات قهرمانی آسیا طبیعی بود. من تا قبل از بازیهای آسیایی ۲۰۱۸، مدتها نبودم. بعد از بازیهای آسیایی هم یک سال و نیم تا مسابقات قهرمانی جهان هلند حضور نداشتم و دوباره شش ماه بعد از آن تا مسابقات قهرمانی آسیا نبودم. بهترینهای دنیا هم وقتی انقدر از مسابقات دور باشند، افت میکنند. البته در این مدت برنامه شخصی خودم را دنبال میکردم و بدنسازی هم داشتم. برنامه ریزی طوری بود که در جریان مسابقات به اوج برسم.
سهمیه انفرادی در تایلند به دست آمد، چقدر تیمهای ریکرو بانوان و آقایان ایران، شانس کسب سهیمه تیمی دارند؟
سهمیه تیمی سال آینده در مسابقات جهانی آلمان توزیع میشود. در تیم ریکرو آقایان که وضعیت خوب است و امین پیرعلی برای مثال در مسابقات قهرمانی آسیا هفته قبل، عملکرد خوبی به خصوص مقابل نفر اولی داشت که سهمیه المپیک را گرفت، او به جمع چهار نفر برتر مسابقات هم رسید.
ما حدود شش ماه مسابقهای نداشتیم و فشار دوری از مسابقات باعث افت بازیکنان شده بود. به همین دلیل مرحله مقدماتی مسابقات قهرمانی آسیا در تایلند را کنار بگذاریم، به تدریج شرایط ملی پوشان در جریان مسابقات بهتر شد و عملکرد زهرا نعمتی و نیلوفر علیپور در تیم بانوان هم این موضوع را نشان میدهد، بنابراین به نظرم تیمهای ریکرو بانوان و آقایان ایران، پتانسیل کسب سهمیه تیمی را دارند. هر چند بقیه کشورها هم بیکار ننشسته اند. بنگلادش، نپال و بوتان برای مثال تا چند سال قبل اصلا رقیب ما نبودند. حالا همین کشورها به سرعت پیشرفت میکنند و کشوری مثل ویتنام سهمیه المپیک هم گرفت.