آیا محمد علاوی بر کرسی عادل عبد المهدی تکیه می زند؟

هرچند با در نظرگرفتن متغیرهای چندگانه داخلی و خارجی اعم از منطقه ای و بین المللی نمی توان پاسخ دقیق به این سوال داد اما از بررسی واکنش های موجود می توان تا حدودی چشم انداز تحولات را حدس زد.
در عرصه داخلی با وجود برخی مخالفت ها به نظر می رسد محمد توفیق علاوی از این شانس و امکان برخوردار است که بتواند از پارلمان رای اعتماد بگیرد و دولت و کابینه خود را تشکیل دهد.  اما اینکه دولت وی موقت خواهد بود و مسئولیت برگزاری انتخابات زودهنگام را برعهده خواهد داشت و یا اینکه باقیمانده دوره نخست وزیری عادل عبد المهدی را در خلال حدود سه سال آینده پر و تکمیل خواهد کرد بستگی به توافقات سیاسی دارد که هنوز جزئیات آن روشن نشده است اما به نظر می رسد گزینه دوم محتمل تر باشد. 
اما در عرصه خارجی آن چه از قرائن و شواهد موجود بر می آید این است که عربستان با معرفی محمد توفیق علاوی به احراز نخست وزیری مخالف است و رویکرد رسانه های این کشور در چند ساعت گذشته که از اعلام این خبر می گذرد علیه این موضوع بوده و رسانه های سعودی تلاش کرده اند مخالفت ها را برجسته کنند و به روال معمول به بزرگنمایی دست بزنند. 
به نظر می رسد مواضع  امارات و حتی امریکا نیز چیزی جز این نباشد چراکه اولا رویکرد آنها همانند عربستان بر دامن زدن به اغتشاشات و آشوب ها در عراق در پوشش اعتراض های مردمی بوده که بر مقابله با فساد داخلی تمرکز داشته و دوم اینکه با مصوبه قبلی دولت و پارلمان عراق در خصوص الزام خروج نیروهای امریکایی از این کشوراکنون این مسئله کاملا آشکار شده است که هرکسی که قدرت را در عراق در دست بگیرد باید به این مصوبه احترام بگذارد و زمینه های اجرای آن را فراهم بکند و به نظر می رسد نامزدی نخست وزیری نیز با آگاهی از این مسئله به پذیرش مسئولیت نخست وزیری متمایل شده است ضمن اینکه ائتلاف سائرون به رهبری مقتدی صدر به همراه ائتلاف البناء از حامیان اصلی وی هستند.
این دو ائتلاف حدود 10 روز پیش بزرگترین فراخوان را برای خروج نیروهای امریکایی برگزار کردند و در آن حدود 5 میلیون نفر حضور یافتند. این در حالی است که عربستان به صراحت مخالفت خود را با خروج نیروهای امریکایی از عراق اعلام کرده است. 
بر این اساس می توان گفت که مهم ترین مانع و چالش محمد توفیق علاوی برای تشکیل و ادامه حیات دولت خود از ناحیه مثلث امریکا، عربستان و امارات خواهد بود که در رویکرد رسانه های آنها بخصوص رسانه های سعودی آشکار است و امکان دارد بتدریج در سایرعرصه ها نیز نمایان شود. 
--------------------------------------
احمد کاظم زاده