ایران برتری پهپادی آمریکا و اسرائیل را از بین می‌برد

  به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما، نشریه نشنال اینترست در مقاله‌ای به قلم کالب لارسون نوشت باتوجه به پیشرفت‌های ایران در زمینه تولید پهپاد‌هایی با توانمندی‌های بیشتر، به نظر می‌رسد برتری دشمنان اصلی ایران در این زمینه – آمریکا و رژیم صهیونیستی – رو به کاهش است.
به نوشته این نشریه، پهپاد‌های ایرانی عملا دارای فناوری مشابه غربی با ظرفیت دستوری محدود و برد بسیار محدودتر در مقایسه با همتا‌های آمریکایی شان هستند. اما برنامه پهپادی تهران یک تغییر عمده دارد:

شاهد ۱۲۹
برنامه پهپادی ایران مجموعه‌ای از حامل‌های هوایی بدون سرنشین را اداره می‌کند. ستون فقرات برنامه پهپادی ایران، پهپاد شاهد ۱۲۹ مسلح بزرگ است که عملا مشابه پهپاد جنرال اتمیکس ام‌کیو-۱ پرداتور می‌باشد اگر چه پرداتور قابلیت‌های بسیار بیشتری دارد.
درحالی که نسل اولیه شاهد ۱۲۹ بدنه‌ای استوانه‌ای شکل و باریک داشت، مدل‌های جدیدتر این پهپاد شبیه به پهپاد پرداتور دماغه‌ای متورم دارد که برای نصب آنتن رادار دهانه ترکیبی (که با نام «رادار روزنه مصنوعی» هم نامیده می‌شود با تکیه بر همان فناوری رادار در حال تصویربرداری است و نهایتاً یک تصویر دو بعدی تولید می‌کند)، یک سامانه راداری با کیفیت بالا یا شاهد ارتباطی با ناوبری مستقر در ماهواره، اصلاح شده است.
ظرفیت سوخت مدل اولیه شاهد ۱۲۹ (و احتمالا مدل‌های جدیدتر آن) به اندازه ظرفیت ارتباطات داده‌ای آن محدود نشده است.
پهپاد پرداتور آمریکا می‌تواند عملا در هر جایی از جهان فعالیت کند درحالی که شاهد ۱۲۹ تنها به یک اپراتور زمینی متکی است. اگر درست باشد، وابستگی به کنترلچی مستقر در زمین، برد شاهد ۱۲۹ را بین ۲۰۰ تا ۴۰۰ کیلومتر محدود می‌کند.
با اینکه پهپاد‌های ایران معمولا به جای توانایی اقدام مستقیم، نقش نظارتی دارند، اما توانمندی پهپادی ایران به کُندی درحال حرکت به سمت یک نقش تهاجمی است.

جهانی شدن
فرمانده نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران در سال ۲۰۱۶ به صورت ضمنی اعلام کرد ایران درحال فرایند تجهیز و ارتقا ناوگان پهپادی خود به منظور پایان وابستگی آن‌ها به کنترلچی‌های زمینی و فعالیت براساس سامانه ماهواره‌ای است. شاید این دلیلی برای تغییر بدنه پهپاد شاهد ۱۲۹ و شباهت بیشتر به پرداتور باشد.
اگر گفته ها درباره قابلیت کنترل شاهد ۱۲۹ از طریق جی پی اس درست باشد، ایران توانمندی استفاده از ناوبری جی پی اس را همراستا با سامانه تسلیحاتی دیگر مثلا سلاح‌های بالستیک دارد و این امر مزیت نظامی فناوری دو دشمن منطقه‌ای اش اسرائیل و آمریکا را کاهش می‌دهد. ممکن است این فناوری به متحدان منطقه‌ای ایران نظیر حزب الله در لبنان، یمن یا به راستی در سوریه صادر شود؛ جایی که پیش از این نیز گمان می‌رود منتقل شده است.