به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما از کابل، دو ماه پس از توافق آمریکا و طالبان برای خروج نیروهای خارجی از افغانستان، خشونتها افزایش یافته است و روند صلح میان شورشیان و کابل با خطر نابودی رو به روست.
اگر چه نیروهای آمریکایی از حملات شورشیان در امان مانده اند، اما شورشیان حملات خود علیه نیروهای افغان را تشدید کرده اند. آنها همچنین تقاضای آتش بس کابل یا آمریکا را همزمان با شیوع ویروس در این کشور نادیده میگیرند.
اشلی جکسون پژوهشگر موسسه توسعه خارجی میگوید روند صلح نمرده است، اما زیر دستگاه تنفس مصنوعی است. هیچ کس نمیداند پیش از فروپاشی چقدر زمان باقی مانده است.
از زمان امضای توافق با واشنگتن در ۲۹ فوریه، شورشیان به طور متوسط روزانه ۵۵ حمله دارند و بنابر اعلام یکی از مقامات امنیتی افغان ۱۵ غیر نظامی را کشته یا زخمی کرده اند.
طبق گزارش سازمان ملل متحد که روز دوشنبه منتشر شد نیروهیا افغان هم دو برابر نیروهای طالبان به ویژه در حملات هوایی خود کودکان را کشته اند.
تحلیلگران معتقدند افزایش خشونتها به دلیل مبهم بودن بخشهایی از توافق و همچنین امتیازاتی که از سوی آمریکا واگذار شد قابل پیش بینی و حتی اجتناب ناپذیر بود.
در توافق برای برقراری صلح در افغانستان خروج کامل نیروهای خارجی از افغانستان پیش بینی شده است بدون آنکه در مقابل آتش بس و حتی کاهش خشونتها خواسته شود.
در حالی که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا همواره تکرار میکند قصد دارد همه نیروهای آمریکایی را در سریعترین زمان ممکن از این کشور خارج کند، طالبان دریافته است مادامی که نیروهای خارجی را هدف قرار ندهد میتواند به جنگ علیه دولت افغانستان ادامه دهد.
بیل روجیو از بنیاد دفاع از دموکراسیها که یک اندیشکده آمریکایی است میگوید شورشیان توافق آمریکا و طالبان را به عنوان معامله پایان اشغالگری میدانند. آمریکا میخواهد افغانستان را ترک کند. آنها تسلیم همه مطالبات طالبان شده اند.
از دیدگاه نیشانک موتوانی کارشناس در امور راهبردی و امنیتی در کابل توافق دوحه به شورشیان که اساسا فکر میکنند پیروز شده اند و میتوانند رژیم خود را مستقر کنند مشروعیت بخشیده است و آنها را تقویت کرده است. وی میگوید توافق آمریکا و طالبان برای منتهی شدن به صلح در افغانستان نیست بلکه برای تسهیل خروج نیروهای آمریکایی با حفظ ظاهر است.
در مقابل تضمینهای امنیتی مبهم شورشیان و وعده اجازه ندادن به گروههای تروریستی مانند القاعده برای تهدید امنیت واشنگتن و متحدانش، نیروهای خارجی تا ژوئیه سال ۲۰۲۱ افغانستان را ترک خواهند کرد.
مایکل رابین پژوهشگر آمریکایی میگوید خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان آغاز شده است و آنها برای ترک افغانستان مصمم هستند؛ و اگر این به معنای قربانی کردن افغانها باشد این بسیار بد است.
این توافق همچنین دولت اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان را که به درخواست طالبان اجازه شرکت در مذاکرات را نیافت متعهد میکند ۵ هزار تن از نیروهای طالبان را آزاد کند. در مقابل نیز شورشیان متعهد شدند هزار نفر از نیروهای افغان را آزاد کنند. این آزادیها قرار بود تا پیش از ۱۰ مارس، زمان اولیه در نظر گرفته شده برای آغاز مذاکرات میان دو طرف برای آینده کشور انجام شود. اما مناقشات این تبادل را به تاخیر انداخت و حتی آغاز مذاکرات میان افغانها را به تاخیر انداخت.
یکی از نیروهای طالبان اعلام کرد طالبان با آغاز این مذاکرات یا کاهش حملات خود تا زمانی که ۵ هزار زندانی ثبت شده در فهرستش آزاد نشده اند مخالف است. وی میگوید دولت غنی تلاش میکند اعصاب ما را آزمایش کند. اما ما میخواهیم به وی بگیم که خسته نیستیم و همیشه برای نبرد آماده ایم.
مانع دیگر بر سر راه پیشرفت روند صلح اختلاف نظر در جناح کابل است. عبدالله عبدالله رقیب اشرف غنی در انتخابات ریاست جمهوری سپتامبر سال ۲۰۱۹ با مطرح کردن اتهام تقلب خود را پیروز انتخابات معرفی کرده است.
فوزیه کوفی یکی از اعضای هیئت افغان برای مذاکره با طالبان میگوید ما انتظار داریم مناقشات سیاسی به مصالحه منتهی شود و پایان یابد تا در روند مذاکرات با طالبان یک جبهه واحد داشته باشیم.
اندرو واتکینز از گروه بین المللی بحران میگوید دیدار مستقیم میان کابل و شورشیان یک ماه پیش و در خصوص تبادل زندانیان رخ داد. این نشان میدهد همه چیز به شکست منجر نشده است و مذاکره میان افغانها ممکن است آغاز شود. مهمترین مسئله برای موفقیت مذاکرات صلح این است که دو طرف به گفتگو ادامه دهند حتی زمانی که درگیریها بالا میگیرد.