رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، طی پیامی درگذشت استاد عبدالله قوچانی، کارشناس آثار هنر اسلامی را تسلیت گفت.
زنده یاد استاد قوچانی برای آنهایی که در حوزه فرهنگ و هنر اسلامی فعالیت میکنند نام آشناست، زیرا که ایشان تمام عمرشان را به تحقیق و پژوهش در این حوزه پرداخته و حاصل آن را بی چشم داشت در اختیار دانشجویان و همکارانشان قرار دادند.
زنده یاد عبدالله قوچانی با تلاش گسترده برای یافتن حقیقت از لابه لای متون برجای مانده از گذشته، تألیفات با ارزش در حوزه مقالات، کتاب و ...، حضور در هیأتهای باستان شناسی و... راههای جدیدی را برای محققان فرهنگ و هنر تاریخ اسلامی گشود.
زنده یاد قوچانی در سه حوزه کتیبه شناسی، سکه شناسی و نسخه شناسی بی اغراق در دنیا سرآمد بود و توانست در تمامی این عرصهها با پژوهشهای گسترده نام خویش را جاودان سازد.
ضایعه درگذشت و فقدان استاد قوچانی را به پیشکسوتان، استادان، دانشجویان، علاقهمندان و فعالان حوزه میراث فرهنگی تسلیت میگویم و از درگاه ایزدمنان برای آن مرحوم رحمت واسعه و غفران الهی و برای بازماندگان محترم صبر و بردباری خواستارم.
گفتنی است، مرحوم عبدالله قوچانی در سال ۱۳۲۷ خورشیدی در بغداد از پدر و مادر ایرانی متولد و تحصیلات ابتدایی، متوسطه، دبیرستان و دانشگاه را در همان شهر به پایان رساند. در سال ۱۳۵۱ به ایران نقل مکان کرد و در سال ۱۳۵۵ به استخدام مرکز باستان شناسی ایران در آمد و در موزۀ ملی ایران به عنوان کارشناس بررسی متون عربی مشغول به کار شد. وی کارش را تا زمان بازنشستگی در سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ادامۀ داد و در حین خدمت، موفق به اخذ درجۀ کارشناسی ارشد در تاریخ شد.
زنده یاد عبدالله قوچانی در مدت خدمت خود ۱۳ کتاب و ۵۰ مقاله به زبان فارسی و انگلیسی و آلمانی به چاپ رساند و از موزههای بریتانیا، اشمولین، لوور، برلن، هامبورگ، متروپولیتن، لوس انجلس و تورنتو بازدید و بر روی اشیاء دورۀ اسلامی آن موزهها با استفاده از بورسهای مطالعاتی، مطالعات بسیاری انجام داد.
زنده یاد قوچانی در سال ۱۳۸۴ از پژوهشکدۀ زبان و گویش بازنشسته شد، ولی بازنشستگی باعث متوقف شدن کارهای پژوهشی اش نشد و تا زمان فوت اش همچنان به پژوهش در زمینۀ هنر اسلامی مشغول بود.