ارز‌هایی که اشتباهی به جیب خارجی‌ها می‌رود

   سالهاست ورود باشگاه‌هایی که بدون حساب و کتاب پیشنهاد‌های نجومی به والیبالیست‌ها می‌دهند، به آفت و معضلی بزرگ برای این رشته تبدیل شده و امسال اوضاع بدتر هم شده، زیرا در این بین پای چشم آبی‌ها هم به والیبال باز شده است.
   بعد از قرعه کشی لیگ برتر و قطعی شدن برگزاری این رقابت‌ها البته با موافقت ستاد ملی مبارزه با کرونا، مربیان و مسئولان باشگاه‌ها برای بستن ترکیب خود جدی‌تر عمل کردند و نکته جالب روی آوردن آن‌ها به بازیکنان خارجی بود.
   برخی از تیم‌های لیگ برتری در پست‌هایی که والیبال ایران در آن غنی است به دنبال جذب خارجی‌ها هستند دلیل اصلی این تصمیم بالا بودن مبلغ قرارداد بازیکنان ایرانی اعلام شد.
   اکثر مربیان اذعان دارند یار خارجی با نصف قیمت ایرانی‌ها قرارداد امضاء می‌کند و تقریباً همان کارآیی را دارد، توقع والیبالیست‌ها تا حدی بالا رفته که حاضر هستند یک فصل خانه نشین باشند، اما یک ریال از مبلغ پیشنهادی شان کسر نشود.
   متوقع شدن والیبالیست‌ها و روی آوردن باشگاه‌ها به جذب بازیکن خارجی پیامد‌های زیادی را برای این رشته که مدعی کسب عناوین جهانی است به همراه دارد که جبران آن تاحد زیادی غیرممکن است.
   با بررسی‌هایی که انجام شده سطح فنی این بازیکنان خارجی نسبت به نیرو‌های داخلی بالاتر که نیست پایین‌تر هم است و عامل اصلی عقد قرارداد با آن‌ها فقط پول است و تبلیغاتی که واسطه‌ها برای آن انجام می‌د هند.
   بهتر نیست مسئولان سازمان لیگ فدراسیون والیبال برای این اتفاقات برنامه ریزی کنند و تدبیری ویژه در این خصوص در نظر بگیرند تا هم مانع از خروج ارز شوند و هم سطح لیگ برتر کاهش پیدا نکند, البته قراردادن چوب خط و محدودیت تعداد برای مربیان در جذب خارجی ها می تواند تاحدودی مجوز ورود آن ها به لیگ ایران را سخت تر صادر کند.