به گزارش
خبرگزاری صدا و سیما، تحقیق درباره کلینیک سینا نشان میدهد که تغییر کاربری و انبارکردن مواد قابل اشتعال در ساختمان ناایمن، باعث از دست رفتن جان شهروندان شده بود؛ اما چه نهادی باید سطح ایمنی را شناسایی کند و اگر خطرناک بودن یک ساختمان مشخص شد و مالک قصد ایمنسازی آن را نداشت چگونه میتوان او را وادار به این کار کرد؟
مهدی داوری، مدیرعامل سازمان آتشنشانی دراین باره میگوید: «اماکن براساس معیارهایی مانند جمعیت حاضر در ساختمان، ارتفاع ساختمان، نوع کاربری و بار اشتعال موجود که حساسیت و درجه خطرپذیری ساختمان، را نشان میدهد، شناسایی میشوند و بعد بازدید انجام میشود.»
چندی پیش خانوادههای برخی از کشتهشدگان در کلینیک سینا و شاهدان حادثه بیان کردند که نردبان خودروی آتشنشانی اعزام شده به محل حادثه خراب بود. مدیرعامل سازمان آتشنشانی در اینباره میگوید: «آتشنشانی تهران۴۰نردبان دارد که ۳۰تای آنها ۶۴متری هستند. نردبانهای ۳۰متری یک ساختمان ۸طبقه را پوشش میدهد و ۶۴متریها به ساختمان ۱۸طبقه میرسند. در این حادثه هم خودرو ایستگاه چمران - ولیعصر که ۵۶متری بود اعزام شد، ولی ورود آن به کوچه بهدلیل عرض کم و خودروهای پارک شده مشکل بود.»
داوری تأکید میکند: «با این حال خودرو نردبان وارد شد و جک زد و اقدام به عملیات کرد. در تصاویری که از محل حادثه گرفته شده است هم این صحنه دیده میشود، با اینحال سرعت آتشسوزی آنقدر زیاد بود که فرصتی برای نجات نمانده بود.»
او میافزاید: «اگر در ساختمانی با طبقات زیاد زندگی کنیم مراقب هستیم که آسانسور درست و استاندارد کار کند و به محض اینکه خراب شود تقریبا تمام ساکنان میخواهند هرچه سریعتر درست شود، اما ایمنی هنوز در فهرست خواستههای مردم در نیامده است. باید در نهایت این را ببینیم که ایمنی بهصورت یک مطالبه در آمده است. چون مطالبه مردمی نیست. مکاتباتی را با دستگاههای مختلف داشتیم. مانند وزارتخانهها که ساختمانهای تحتپوشش خود را به ما معرفی کنید تا از نظر ایمنی بررسی شوند، اما بازخوردی نگرفتهایم.»
مدیرعامل سازمان آتشنشانی تأکید میکند: «الان سامانهای که نشان میدهد کدام ساختمانها در وضعیت قرمز ایمنی هستند بهصورت داخلی فعال است، ولی ما تا مهرماه موظف هستیم که آن را برای عموم مردم بارگذاری کنیم. از ۳۳هزار ساختمانی که از آنها بازدید کردیم، با وارد کردن اطلاعات ۲هزار ساختمان شروع میکنیم و بعد به مرور زمان شرایط هر ساختمان را که در وضعیت قرمز یا نارنجی قرار دارد یا غیر اصول ایمنی است، اضافه میکنیم.»
داوری گفت: «۲۴۷ساختمان در وضعیت پلاسکو قرار داشتند و بعضی از آنها اقدامات ایمنی را انجام دادهاند در نتیجه الان تعداد آنها به ۱۲۰ساختمان رسیده است که شبیه پلاسکو هستند.»
او میگوید: «ما ساختمانها را قبل از بازدید به ۳ تیپ خطر پذیری تقسیم کردهایم، اما بیشتر آتشسوزیها در ساختمانهای با خطرپذیری کم اتفاق میافتد. اکنون هم نباید همه حواس مردم به این باشد که اگر در آن ۱۲۰ساختمان مشابه پلاسکو نیستیم یا در ۳هزار ساختمانی که الان شرایط سختتری از ۳۰هزارتای دیگر دارند، پس در امان هستیم؛ بلکه عملکرد نا ایمن میتواند در هرجایی خطرساز باشد.»