اقدامات و مواضع قدرتهای غربی بویژه اتحادیه اروپا و آمريکا در بلاروس حکايت از نوع جديدي از انقلاب هاي رنگي در منطقه دارد و به نظر مي رسد که غرب همچنان در صدد "توسعه نفوذ" خود در منطقه اوراسياست. ليکن با توجه به روابط روسیه و بلاروس، مسلماً مسکو در تلاش است که اوکراين ديگري در منطقه رقم نخورد.
پژوهش خبری صدا وسیما: اعتراضات گسترده در بلاروس که از ۹ اوت شروع شده بود، در روز یکشنبه ۲۳ اوت(۲ شهریور) به اوج خود رسید. تظاهرکنندگان که گفته می شود بیش از 20 هزار نفر بودند، پس از تجمع در میدان مینسک، به طرف کاخ آزادی اقامتگاه لوکاشنکو به راه افتادند.
در ابتدا هر چند این اعتراضات بعد از اعلام پیروزی لوکاشینکو رقم خورد، لیکن قبل از آن نیز زمزمه هایی از نارضایتی و احتمال تقلب شنیده می شد. سوتلانا تیخانوفسکایا نامزد اپوزیسیون بلاروس که نتایج انتخابات را به چالش کشیده است قبل از آن گفته بود که "انتظار رقابتی سالم را ندارد". در عین حال لوکاشنکو نیز وی را "دست نشانده قدرت های خارجی" توصیف کرده است .
ششمین انتخابات ریاست جمهوری بلاروس در 9 اوت( 19 مرداد)، برگزار شد و الکساندر لوکاشنکو با فاصله زیاد نسبت به دیگر رقبا برای ششمین بار پیروز انتخابات شد. در واقع "نحوه برگزاری انتخابات"، "ادعای وقوع تخلفات" و "تقلبهای گسترده در این انتخابات" و به تبع آن "انتخاب مجدد لوکاشنکو" از علل اصلی اعتراضات در این کشور اروپای شرقی محسوب می شود. اعتراضاتی که بیش از مسائل داخلی و ملی، رنگ و بوی غربی به خود گرفته است.
متن کامل این مطلب در اینجا قابل دریافت است
پژوهشگر:فرشته مقدم