به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري صدا و سيما ؛ روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز نوشت در حالیکه بدبختی و فلاکت در داخل آمریکا رو به گسترش است، شهروندانی که بیشترین نیاز را دارند، بیشترین آسیب را از اوضاع بد اقتصادی متحمل میشوند و کمترین بهره از هر گونه بهبود شرایط نصیب شان میشود.
روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی به قلم پل کروگمن نوشت: در حالیکه گزارشهایی درباره رشد بازار سهام، افزایش فرصتهای شغلی در اقتصاد آمریکا در ماه اوت و برآوردهای اولیه از رشد سریع تولید ناخالص داخلی در سه ماهه سوم سال که این ماه پایان مییابد، منتشر میشود، باید خاطرنشان کرد که بازار سهام نمایانگر اقتصاد آمریکا نیست: بیش از نیمی از تمامی سهام فقط متعلق به یک درصد آمریکایی هاست در حالیکه نیمه پایین جمعیت فقط مالک هفت دهم درصد از این بازار هستند. مشاغل و تولید ناخالص داخلی هم با اینکه به اقتصاد مربوط میشوند، اما اصل اقتصاد نیستند. آنچه بسیاری از اقتصاددانها و سیاستمداران اغلب فراموش میکنند این است که اقتصادها اساسا دادهها نیستند بلکه به مردم مربوط میشوند. درست است که ارقام و دادهها اهمیت دارند، اما موفقیت یک اقتصاد را باید نه بر اساس آمار عمومی بلکه بر این اساس مورد قضاوت قرار داد که آیا زندگی مردم رو به بهبود است یا نه.
حقیقت این است که طی چند هفته گذشته وضع زندگی و معیشت بسیاری آمریکاییها بسیار بدتر شده است. این امر مسلما در مورد تقریبا ۳۰ هزار آمریکایی که در ماه اوت بر اثر کووید-۱۹ جان باختند، صدق میکند- در مقایسه با فقط چهار هزار مورد مرگ در اتحادیه اروپا که جمعیت بزرگتری دارد- علاوه بر شمار نامعلوم، اما کثیری از شهروندان مان که متحمل آسیبهای درازمدت به سلامت شان شده اند. همچنین موارد جدید ابتلا به کرونا که رو به کاهش گذاشته بود، ظاهرا حالت ثابت به خود گرفته است و بسیار احتمال دارد که در حد فاصل روز کارگر و بازگشاییهای مدارس، وضعیت شیوع این ویروس دوباره رو به وخامت برود.
اما اوضاع برای میلیونها خانوادهای که در نتیجه این همه گیری بخش عمده درامد عادی شان را از دست دادند، قبلا رو به وخامت گذاشته و هنوز به وضع قبل باز نگشته است. طی چند ماه اول فشار ناشی از این همه گیری، بسیاری از این آمریکاییها کمک اضطراری فدرال دریافت میکردند. اما بخش زیادی از این کمکها در پایان ژوئیه قطع شد و با وجود افزایش اشتغال همچنان ما در بحبوحه افزایش عظیم بدبختی و فلاکت در کشور قرار داشتیم.
در مورد آمار اشتغال نیز باید این نکته مهم را به یاد داشت که این آمار ماهانه رسمی مبتنی بر پیمایشهایی است که طی هفته دوم ماه انجام میگیرد و برهمین اساس گزارش روز جمعه فقط تصویری از وضع بازار کار را در روزهای پیرامون ۱۲ اوت ارائه میدهد. این در حالی است که دادههای مجزا حاکی از کاهش روند اشتغالزایی از اواخر ژوئیه است. بنابراین، گزارش بعدی مرتبط با اشتغال که مبتنی بر دادههای این هفته خواهد بود- و آخرین گزارش قبل از انتخابات است- احتمالا (نه بطور قطع) ضعیفتر از قبلی خواهد بود.
در هر صورت افزایش بیش از یک میلیون شغل در شرایط عادی چشمگیر است، ولی ما اکنون (در آمریکا) هنوز بیش از ۱۱ میلیون شغل کمتر از ماه فوریه داریم و این وضع برای کارگرانی که بیشترین لطمه را دیده اند، همچنان وخیم است. میزان اشتغال در بخشهایی مانند هتلها و رستورانها هنوز بسیار پایینتر از قبل است و میزان بیکاری کارگران در بخش صنعت هنوز بیش از ۲۰ درصد است که چهار برابر بیشتر از یکسال قبل است.