دلتنگ اربعین؛
روایتی از روزهای عاشقی
هرچند کرونا نعمت حضور در کربلای معلی و پیاده روی اربعین را از ما گرفته است، اما دلهای عاشق همچنان در سرزمین حسین (ع) است.
به گزارش
خبرگزاری صدا وسیما مرکز ایلام؛ فردا اربعین حسینی است، یکی از بزرگترین مراسمات مذهبی جهان که همه ساله
جمعیتی میلیونی در کشور عراق گردهم میآمدند و بـه سوگواری و تجدید پیمان با سید و سالارشهیدان و ۷۲ تن از یاران با وفای دشت نینوا میپرداختنند.
روزی که ایران عزیز هم سراسر راهی کوی دوست میشد. انگار سنگینی جهان در عراق و کربلا متمرکز بود. دیگر رفتن به کربلا در اربعین، به یک سنت در میان بسیاری در جهان تبدیل شده بود.
اما حالا که ویروس مرموز کرونا در کمین نشسته است چه باید کرد؟ حالا که میان ما و حرم فرسنگها فاصله افتاده دلها را چگونه کربلایی کنیم؟
پر واضح است باید گوش دل به فرمان امام مسلمین مقام معظم رهبری مدظله العالی سپرد. وباید در خانهها نشست و از دور زیارت اربعین را زمزمه کرد وبه امام عاشقان درود فرستاد.
آری، زائر امام حسین (علیه السلام) با سلام آغاز میکند. با سلامی حقیقی، از قعر وجود به امام و رهبری که تجسم سلامت فکر، دل و روح است.
(السلام علی اسیر الکربات و قتیل العبرات. درود بر اسیر اندوهها و کشته آب چشمان)
إِنِّی أَشْهَدُ أَنَّهُ وَلِیکَ وَ ابْنُ وَلِیکَ وَ صَفِیکَ وَ ابْنُ صَفِیکَ
(گواهى مىدهم که حسین، ولىّ تو و فرزند ولىّ تو و فرزند برگزیده توست)
و اینک پس از قرنها تـو هستی کـه باید شهادت دهی. تـو کـه بـه اربعین رسیدهای و میخواهی با اربعینیها همنوا شوی: «پروردگارا! گواهی میدهم کـه آن حضرت، ولی تـو و فرزند، ولی توست. برگزیده تـو و فرزند برگزیده توست…» این شهادت دادنی سخت اسـت.
شهادتی کـه بار وظیفهات را سنگینتر میکند. تـو کـه بـه مقام معرفت، هرچند معرفتی کوچک و شناختی در وسع و اندازه خودت رسیدهای.
صلوات الله علیکم و علی ارواحکم و اجسادکم و شاهدکم و غائبکم و ظاهرکم و باطنکم. آمین رب العالمین.
درود خدا بر شـما باد و بر جسم جان پاک شـما، حاضر و غایب شـما، بر ظاهر و باطن شـما…» اجابت رابه پروردگار عالمیان میسپاری. زیارتی دل چسب از راه دور یا نزدیک خواندهای و قلب را جلا دادهای. قبول باشد.